Ο ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΝΙΚΟ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟ. ΙΝΤΕΑΛ, Σάββατο 24 Οκτωβρίου, 19.30.

image

Ο ΔΗΜΟΣ  ΠΑΤΡΩΝ ΤΙΜΑ

ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ  ΝΙΚΟ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟ

ΕΣΤΩ ΜΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ!

Φαίνεται ότι η πόλη έχει την πολυτέλεια να πραγματοποιεί -όπως έχουν και  οι αριστερές οργανώσεις  που κάνουν δυό-τρεις πορείες- δυό, τρία τιμητικά αφιερώματα στους έλληνες δημιουργούς. Μέσα από την ποσότητα εξάγεται και η ποιότητα. Λέτε αυτό να είχε στο νου του ο Μαρξ όταν διατύπωνε αυτή την διαλεκτική αρχή; Κάλιο αργά, παρά ποτέ.  Εύγε!

πάρτε μια γεύση (από τα δύο βίντεο της εκδήλωσης στο Dancarte) από το περσινό αφιέρωμα στον Νίκο Κούνδουρο που θα ήταν οπωσδήποτε  πιο λαμπρό και θα είχε ακόμα μαζικότερη συμμετοχή αν είχε γίνει στο Ιντεάλ με συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας και πιο ενεργή συμμετοχή και στήριξη από την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και την Δ.Ε.Π.Α.Π.

Το  πρόγραμμα της εκδήλωσης η  οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου και ώρα 19.30 στην κινηματογραφική αίθουσα του Πολυχώρου Ιντεάλ θα περιλαμβάνει:

-Παρουσίαση  του βιβλίου «Ονειρεύτηκα πως  πέθανα», από τον ποιητή Γιάννη  Χρυσανθόπουλο.

– Προβολή της ταινίας του σκηνοθέτη «Μπάιρον, μπαλάντα για ένα δαίμονα».

-Συζήτηση μεταξύ του δημοσιογράφου Δημήτρη Αβραμίδη και του Νίκου Κούνδουρου στην οποία μπορεί να συμμετάσχει και το κοινό.

[Αφού διευκρινίσουμε καταρχήν ότι μια τιμητική εκδήλωση (και 100 θα άξιζε) για τον Νίκο Κούνδουρο είναι πάντα ένα γεγονός που αξίζει να παραστούμε και να προωθήσουμε και αυτό θα κάνουμε για άλλη μια φορά, όπως προωθούμε και στηρίζουμε όλες τις πολιτιστικές προσπάθειες στην πόλη, ενώ αυτό δεν είναι πάντοτε αμοιβαίο από τους φορείς δημόσιους ή μη που στηρίζουμε έμπρακτα όχι μόνο μέσα από τα sites μας αλλά και με συνεργασίες που έχουμε πραγματοποιήσει , αναρωτιόμαστε γιατί δεν μπορούσε να τιμηθεί πέρυσι ο Νίκος Κούνδουρος που ήρθε στην πόλη προσκαλεσμένος της Καλλιτεχνικής Διάδρασης και προβλήθηκαν 4 ταινίες του και που η εκδήλωση στηριζόταν από την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και την Δ.Ε.Π.Α.Π. (κάλυπταν τα έξοδα διαμονής); Είχε μάλιστα προταθεί η εκδήλωση να γινόταν με συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας και είχε ζητηθεί το Ιντεάλ σαν τόπος διεξαγωγής από την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και την Δ.Ε.Π.Α.Π.

Και δεν έφτανε αυτό,  όταν προσπαθήθηκε η καλύτερη διάδοση της εκδήλωσης με μια ανακοίνωση ενός λεπτού στο Πάνθεον στην προβολή της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας  από τον εκπρόσωπο της Καλλιτεχνικής Διάδρασης αποκλειστικά και μόνο για το αφιέρωμα στον Νίκο Κούνδουρο που είχε παρακαλέσει να μεταφερθεί μια δήλωσή του προς τα μέλη της Λέσχης (και όχι όπως έντεχνα διαδίδεται ότι ήθελε να προλογίσει την ταινία-όχι ότι θα ήταν έγκλημα και αυτό, είχε προταθεί λίγες μέρες πριν στην συνάντηση με τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού και την Πρόεδρο της Δ.Ε.Π.Α.Π. για τα αφιερώματα στους έλληνες δημιουργούς, στην Πρόεδρο της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας και της Δ.Ε.Π.Α.Π. στα πλαίσια ευρύτερης συνεργασίας Καλλιτεχνικής Διάδρασης και Λέσχης, να προλογίζονται οι ταινίες όπως άλλωστε με πρόσκληση της προέδρου της Λέσχης είχε συμβεί ξανά στο πρόσφατο παρελθόν και απάντηση δεν υπήρξε ποτέ), είχαμε τα γνωστά αποτελέσματα που ντρεπόμαστε και να αναφέρουμε.

Για αυτό το δυσάρεστο περιστατικό και για άλλα ντροπιαστικά περιστατικά που συνέβησαν στην δημοκρατική πόλη της Πάτρας απροκάλυπτα εις βάρος της Καλλιτεχνικής Διάδρασης, τότε που με συγκινητική ανιδιοτέλεια πρόσφερε  εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο και όμορφες συζητήσεις με το φιλότεχνο κοινό που ελάχιστες φορές στην ιστορία αυτής της πόλης έχουν πραγματοποιηθεί, ακόμα περιμένουμε (που λέει ο λόγος, γιατί δυστυχώς γνωρίζουμε πλέον την απάντηση γιατί αυτό δεν γίνεται και θα την εκθέσουμε σύντομα σε κείμενό μας για τα πολιτιστικά πράγματα της πόλης) να πάρει θέση ένας πνευματικός άνθρωπος της πόλης, ένας διανοούμενος, ένας φορέας και να τα στηλιτεύσει, όπως ακόμα περιμένουμε εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων κάποιων δημοσιογραφικών κειμένων, να ακούσουμε μια αποτίμηση του έργου που για κοντά τρία χρόνια πρόσφερε στην πόλη η Καλλιτεχνική Διάδραση βάζοντας χρήματα και από την τσέπη της πολλές φορές Γ.Κ.]

Για πιο πλήρη ενημέρωση διαβάστε και:

ΑΠΟΗΧΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ

Ν. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΝΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟ

Είτε βλέπεις ταινίες του Νίκου Κούνδουρου, είτε διαβάζεις το τελευταίο του βιβλίο με τον ευρηματικό τίτλο «Ονειρεύτηκα πως πέθανα», αντιλαμβάνεσαι ότι κυρίαρχο στοιχείο της δημιουργικής προσέγγισης στα θέματά του είναι ο χρόνος και ο χώρος και πως αυτοί οι δυο παράμετροι λειτουργούν παράλληλα, αλλά και ανεξάρτητα σημαδεύοντας τις ζωές των ανθρώπων.

Με  αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου αυτού βιβλίου του, στο οποίο  ο Νίκος Κούνδουρος αυτοβιογραφείται, ο Δήμος Πατρέων τιμά τον πολυβραβευμένο Έλληνα σκηνοθέτη με μια ιδιαίτερη εκδήλωση την οποία διοργανώνουν η Αντιδημαρχία Πολιτισμού και η ΔΕΠΑΠ.

Το  πρόγραμμα της εκδήλωσης η  οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου και ώρα 19.30 στην κινηματογραφική αίθουσα του Πολυχώρου

Ιντεάλ θα περιλαμβάνει:

-Παρουσίαση  του βιβλίου «Ονειρεύτηκα πως  πέθανα», από τον ποιητή Γιάννη  Χρυσανθόπουλο.

– Προβολή της ταινίας του σκηνοθέτη «Μπάιρον, μπαλάντα για ένα δαίμονα».

-Συζήτηση μεταξύ του δημοσιογράφου Δημήτρη Αβραμίδη και του Νίκου Κούνδουρου στην οποία μπορεί να συμμετάσχει και το κοινό.

-Απονομή  τιμητικής πλακέτας στον Ν. Κούνδουρο για την προσφορά του στην 7η Τέχνη.

Την εκδήλωση υποστηρίζουν η «Πρωτοπορία» και  οι εκδόσεις «Ίκαρος».

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1926. Αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Καλών Τεχνών. Λόγω πολιτικών πεποιθήσεων εξορίστηκε στην Μακρόνησο. Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Το 1954 γύρισε την ταινία «Μαγική Πόλη», που εντάσσεται στα νεωτερικά ρεύματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1956, γυρίζει την ταινία «Ο Δράκος». Μια ταινία ορόσημο για τον ελληνικό κινηματογράφο, η οποία είχε διεθνή απήχηση. Κόπιες της υπάρχουν ακόμη σήμερα σε πολλές ξένες ταινιοθήκες. Το 1963 η διεθνής αναγνώριση του Νίκου Κούνδουρου θα κορυφωθεί, με το Βραβείο Σκηνοθεσίας που του απονέμεται στο Φεστιβάλ του Βερολίνου για τις «Μικρές Αφροδίτες» (ή «Το Σημάδι της Αφροδίτης», όπως προτιμάει ο ίδιος να ονομάζει αυτή την ταινία του). Ανάμεσα στο «Δράκο» και τις «Μικρές Αφροδίτες» ο Νίκος Κούνδουρος γύρισε άλλες δύο ταινίες οι οποίες παραμένουν σχεδόν άγνωστες στο ευρύ κοινό. Η μία είναι «Οι παράνομοι» που γυρίστηκε το 1958 και αντιμετώπισε προβλήματα με την ελληνική λογοκρισία, επειδή ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που τόλμησε να αναφερθεί, έστω και έμμεσα στον εμφύλιο πόλεμο. Η άλλη είναι «Το ποτάμι» (1960), μια ταινία που έφερε το σκηνοθέτη σε σύγκρουση με τους Αμερικανούς συμπαραγωγούς ως προς το τελικό μοντάζ της με αποτέλεσμα να προβληθεί (και να βραβευθεί) στην Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1960 σε δύο διαφορετικές εκδοχές, αλλά να μην κυκλοφορήσει ποτέ στο εμπορικό δίκτυο. Μια άλλη ταινία του Νίκου Κούνδουρου που επίσης δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο εμπορικό δίκτυο, είναι η ταινία «Vortex ή Το Πρόσωπο της Μέδουσας». Τα γυρίσματα συνέπεσαν με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 και η ταινία ολοκληρώθηκε στο εξωτερικό και προβλήθηκε στη Γαλλική Ταινιοθήκη στο Παρίσι το 1971, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εκτός συναγωνισμού το 1977, και στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος στην Αθήνα, τον ίδιο χρόνο. Μετά την πτώση της χούντας ο Νίκος Κούνδουρος γύρισε τα ντοκιμαντέρ «Τα τραγούδια της Φωτιάς» και «Ελληνιστί Κύπρος».

Στο πρώτο  καταγράφει το κλίμα που επικρατούσε  στην Αθήνα, το καλοκαίρι του 1974 αμέσως μετά την πτώση της χούντας, με τις μεγάλες συναυλίες στα γήπεδα αλλά και τις διαδηλώσεις στους δρόμους. Στο δεύτερο αποτυπώνει μαρτυρίες Κυπρίων την εποχή του δεύτερου Αττίλα. Στην πιο πρόσφατη δημιουργική πορείας του, ο Νίκος Κούνδουρος μας έδωσε την τριλογία «1922», «Μπορντέλο» και «Μπάιρον, μπαλάντα για έναν δαίμονα». Τριλογία που συνιστά μια χρονολογική αντίστροφη διαδρομή στην ιστορία του ελληνισμού: Μικρασιατική Καταστροφή, Κρητική Επανάσταση, Εθνεγερσία του 1821.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1954 Μαγική πόλη

1956 Δράκος

1958 Παράνομοι

1960 Ποτάμι

1963 Μικρές Αφροδίτες

1967 Vortex ή το  πρόσωπο της Μέδουσας

1975 Το τραγούδι  της φωτιάς

1978 1922

1984 Μπορντέλο

1992 Μπάιρον, μπαλάντα για έναν δαίμονα

1998 Οι φωτογράφοι

Τηλεοπτικά  ντοκιμαντέρ

Ιφιγένεια εν Ταύροις

Αντιγόνη

Ελληνιστί Κύπρος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s