ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΠΑΤΡΑΣ ΑΠΟ 26/6 ΕΩΣ 2/7/2009 (επιμέλεια: Ισίδωρος Σιδερόπουλος)

 

  1230862

 

Παρασκευή 26/06
 

Tiger Lillies

«Freakshow»

Αρχαίο Ωδείο, 21.30 

 

FREAKSHOW4
 

Όταν το 2003 η ADaM Productions σύστησε τους Tiger Lillies στο αθηναϊκό κοινό, ο έρωτας ήταν ακαριαίος! Οι ουρές έξω από το Γυάλινο και το Big Top Theater ήταν καθημερινό φαινόμενο και το Tiger Lillies Circus έγινε το απόλυτο talk of the town, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 40.000 φανατικούς σ` ένα χρόνο. ΄

Με πρεμιέρα …Τρίτη και 13 Ιανουαρίου 2009 το Θέατρο Badminton παρουσιάζει την πρώτη ολοκληρωμένη του παραγωγή γιορτάζοντας τα 20ά γενέθλια του πιο αγαπημένου καλτ συγκροτήματος στην Ελλάδα. Το Tiger Lillies Freakshow, συνέχεια του Tiger Lillies Circus, ανεβαίνει και αυτό σε σκηνοθεσία Sebastiano Toma, ο οποίος υπογράφει και τα σκηνικά της παράστασης, οι χορογραφίες είναι της Σοφίας Σπυράτου, τα κοστούμια της Claire Bracewel και οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη. Στο freak καστ, εκτός από τους Martyn Jacques, Andrian Stout και Adrian Huge των Tiger Lillies, συμμετέχουν τρεις νάνοι περφόρμερς, δύο γυναίκες λάστιχο, puppets και οι …σιαμαίες αδελφές!!! 

Sebastiano Toma & Tiger Lillies 

O Sebastiano Toma πρωτοείδε τους Tiger Lillies όταν έκαναν τα πρώτα τους βήματα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, να παίζουν σε κάποιο σκοτεινό κελάρι στο Αμβούργο μπροστά σε λίγες δεκάδες άτομα. Ο ίδιος ήταν τότε ιδιοκτήτης της Fliegen Bauten,της μεγαλύτερης τέντας τσίρκο και καμπαρέ της Γερμανιάς. Παρόλο που oι Tiger Lillies ήταν τότε παντελώς άγνωστοι, ο Sebastiano, χωρίς δεύτερη σκέψη, τους κάλεσε να δώσουν μια σειρά συναυλιών στην Fliegen Bauten μετά από μερικούς μήνες. Το ρίσκο του απέδωσε και οι Tiger Lillies άρχισαν σιγά σιγά να χτιζουν το όνομά τους στη Γερμανία, ώσπου, μερικά χρόνια μετά, ο Sebastiano είχε άλλη μία, ακόμα πιο ριψοκίνδυνη ιδέα: Να σκηνοθετήσει μια παράσταση βασισμένη στη μουσική των Tiger Lillies και εμπνευσμένη από τον κόσμο του τσίρκο. Κάπως έτσι ξεκίνησε το θρυλικό πλέον Tiger Lillies Circus που για περισσότερα από 10 χρόνια περιοδεύει ανά τον κόσμο, δημιουργώντας φανατικούς θαυμαστές σε κάθε σταθμό. 

Με το Freakshow οι Tiger Lillies και ο Sebastiano Toma προσεγγίζουν έναν πιο σκοτεινό κι εκκεντρικό κόσμο, ένα παράλληλο σύμπαν-ταμπού που ζει και αναπνέει δίπλα μας, με τους δικούς του νόμους και άγραφους κανόνες. 

«Το Freakshow είναι η σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Εκείνη που οι άνθρωποι δε θέλουν να κοιτάζουν και δεν μπορούν να κατανοήσουν. Το Freakshow μιλάει για την ομορφιά και την ασχήμια, την ευαισθησία και τη σκληρότητα του περιθωριακού αυτού σύμπαντος φρικιών». 

Martyn Jacques 

TIGER LILLIES FREAKSHOW

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

TΟ ΚΑΣΤ:

The Tiger Lillies:

Martyn Jacques:

φωνητικά, ακορντεόν, γιουκουλέλε, πιάνο

Adrian Stout:

κόντρα μπάσο, μουσικό πριόνι, theremin (ηλεκτρόφωνο- είδος ηλεκτρονικού οργάνου)

Adrian Huge:

ντραμς, κρουστά, παιχνίδια

Θεατρίνοι –Νάνοι:

Irene Hofer

Rolando Hofer

Δήμος Γιγαντάκης

Aκροβάτες:

Lena Ries, Kika: γυναίκες λάστιχο

Ele Janke: εναέρια ακροβατικά, trapeze

Juia Janke: εναέρια ακροβατικά, trapeze

ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ:

Σκηνοθεσία: Sebastiano Toma

Μουσική/Στίχοι: Martyn Jacques – THE TIGER LILLIES

Χορογραφία: Σοφία Σπυράτου

Σχεδιασμός κοστουμιών: Claire Bracewel

Σκηνικά: Sebastiano Toma

Σχεδιασμός μαριονέτας/κούκλας: Δημήτρης Στάμου, Ντέμη Παπαδά – ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΜΕΡΛΙΝ

Σχεδιασμός φωτισμού: Σάκης Μπιρμπίλης

Σχεδιασμός ήχου: Claus Buehler

Παραγωγή: ADaM Productions

Μιχάλης & Vanessa Αδάμ

Εκτέλεση Παραγωγής: Χαρά Χριστοπούλου 

Tiger Lillies

Freakshow 

Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη και σκηνογράφο της παράστασης  

Ποιος ή πού είναι το φρικιό? Πόσο μικρός ή νάνος, πόσο μεγάλος ή γίγαντας πρέπει να είναι κάποιος για να κατανοήσει τον κόσμο και να γίνει κομμάτι του? Είναι έξι χέρια αρκετά για να στηρίξουν κάποιον που έχει ανάγκη; Πόσες καρδιές πρέπει να έχει μια γυναίκα για να αντέξει το πεπρωμένο της; Είναι τα χέρια μας αρκετά μεγάλα για να κρατήσουν όσα επιθυμούμε; Πόσες κόκκινες μύτες του κλόουν πρέπει να φορέσουμε για να φανούμε αστείοι; Ή μήπως η μύτη μας πρέπει να είναι μεγάλη σαν την τέντα ενός τσίρκου; Ένα φρικιό μαγνητίζει το βλέμμα μας, επειδή δεν κολλάει σε αυτό που θεωρούμε νορμάλ. Μαγνητίζει, επειδή μοιάζει με γίγαντα ή έχει τρία πόδια. Πολλές είναι όμως οι φορές που βλέπουμε κάτι, χωρίς να μπορούμε να το κατανοήσουμε πλήρως. Χρειάζεται να κοιτάξουμε πίσω από την επιφάνεια, κάτω από το δέρμα, να ψάξουμε βαθύτερα για να βρούμε την πραγματική ουσία… Σ’ αυτό το σόου έχουμε συγκεντρώσει όλων των ειδών τους freaks, τον «Ονειροπόλο», τον «Tommy τον Φιλάργυρο», την «Amanda με τα πιο Μακριά Μαλλιά του κόσμου», τις «Σιαμαίες Αδελφές Hilton» και πολλούς άλλους… Το Tiger Lillies Freakshow είναι σαν ένα κοφτερό μαχαίρι που από τη μια σκίζει το περιτύλιγμα και αποκαλύπτει τα γλυκά και τα ωραία και από την άλλη σκάει ένα ροζ μπαλόνι μπροστά στα μούτρα σας. Και στις δύο περιπτώσεις η μουσική των Tiger Lillies πρωταγωνιστεί.

Και το …μαχαίρι ονομάζεται Martyn Jacques!

Sebastiano Toma 
 
 
 
 
Α.Σ.Τ.Ο. – Επικοινωνούμε

Τριήμερο καλλιτεχνικό φεστιβάλ

Βαλτετσίου 3 (κάθε βράδυ στις 9)

 

Ο Αντιεφησυχαστικός Σύλλογος Τωρινών Ονειροπόλων (ΑΣΤΟ)-Επικοινωνούμε, στο πλαίσιο των πολιτιστικών παρεμβάσεών του, πραγματοποιεί για έκτη συνεχόμενη χρονιά τριήμερο καλλιτεχνικό φεστιβάλ στο γνωστό στέκι του, στην Βαλτετσίου 3 (κάθε βράδυ στις 9).

Σήμερα θα γίνει αρχίσουν οι προβολές του 4ου Αφιερώματος Ερασιτεχνικών Ταινιών Μικρού Μήκους και θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας και κούκλας. Αύριο θα πραγματοποιηθεί συναυλία με τη συμμετοχή των μουσικών συγκροτημάτων: «Still drunk», «Just another story», «Surf Pistons». Τέλος, την Κυριακή 28 Ιουνίου, οι δράσεις θα κορυφωθούν με φαγοπότι στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Γιάννης κερνάει, Γιάννης…», παραδοσιακούς χορούς από το χορευτικό τμήμα των ΠΟΦΠΠ και της ΕΛΜΕ Αχαΐας, αλλά και γλέντι με ρεμπέτικη κομπανία και λαχειοφόρο. Οι εκδηλώσεις ξεκινούν στις 8 το βράδυ και τις τρεις ημέρες και η είσοδος είναι ελεύθερη.

«Όταν η νύχτα σιωπά και η πόλη σβήνει , ακούει κανείς βήματα σε ένα ανηφορικό δρόμο. Οδός Βαλτετσίου. Η ισχνή ανάσα του φεγγαρόφωτος λούζει την αυλή του Α.Σ.Τ.Ο.  Μυρίζει ζωή τούτος ο τόπος με τους παλιωμένους τοίχους και τα λουλούδια. Λες κι ανασταίνει νεκρές στιγμές, τις ντύνει με ημιδιάφανα υφάσματα, τις ενώνει, κι ύστερα  εκθέτει τη φωνή τους.

Είναι γεμάτος ψυχές τούτος ο τόπος, κι ας βλέπεις μόνο τη σκιά, τις εικόνες, τα όνειρα, τη φαντασία τους. Αντιεφησυχαστικός Σύλλογος Τωρινών Ονειροπόλων», υποστηρίζουν οι ίδιοι και προσθέτουν: «Άνθρωποι που ξεκλείδωσαν την ψυχή τους και την άφησαν να πετάξει. Προς τη Λευτεριά. Άνθρωποι της Τέχνης. Που αγαπάνε, που σκέφτονται, που ονειρεύονται. Που είναι απλά ο εαυτός τους. Και ξέρουν πως κάπου εκεί έξω υπάρχει το ελεύθερο πνεύμα που τους περιμένει να πετάξουνε ψηλά. Να δουν τον κόσμο όπως είναι ή όπως θα ήθελαν να είναι. Σημασία έχει να ονειρεύεσαι. Κι έτσι θα ζεις όλα τα παραμύθια του κόσμου. Ονειροπόλοι. Γιατί τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης».

Η έκθεση φωτογραφίας και κούκλας από τις ομάδες του ΑΣΤΟ – Επικοινωνούμε θα παραμείνει ανοιχτή σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ. Επίσης στο χώρο θα υπάρχουν πάγκοι ενημέρωσης σχετικά με τις ομάδες και το έργο του συλλόγου.

Δέκα χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει φέτος ο Αντιεφησυχαστικός Σύλλογος Τωρινών Ονειροπόλων (ΑΣΤΟ)-Επικοινωνούμε. Ο ΑΣΤΟ γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη που είχαν κάποιοι άνθρωποι που παλιότερα δραστηριοποιούνταν σε περιβαλλοντικές και άλλες ομάδες να βρεθούν και να δραστηριοποιηθούν σ’ έναν ανοικτό, ανένταχτο χώρο, όπου δεν θα λογοδοτούν σε κανέναν. Το στέκι τους αποτελεί ένα εναλλακτικό πολιτιστικό κέντρο στην καρδιά της πόλης που πρέπει να στηριχτεί από το δήμο και τους φορείς του. Περισσότεροι από 150 εθελοντές που δουλεύουν με μεράκι σε επτά ομάδες, προσφέροντας πολιτιστικές και κοινωνικές υπηρεσίες ανυπολογίστου αξίας.

Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες μπορεί να τους συναντήσει στο σύλλογό τους (Βαλτετσίου 3), στην ιστοσελίδα μας astopatras.gr ή στα τηλέφωνα 6939338965 και 6973027677. 
 
 

4ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Α.Σ.Τ.Ο. Επικοινωνούμε 
 

Α’ μέρος: ερασιτεχνικές ταινίες 

Το Ροκ του μέλλοντος μας έχει και …παρελθόν               (20′)

Σκηνοθεσία: Ηλεκτρονικός Τομέας 1ου ΕΠΑΛ Άργους

Παραγωγή: Ηλεκτρονικός Τομέας 1ου ΕΠΑΛ Άργους

Περίληψη: Η ιστορία του ελληνικού Ρόκ τραγουδιού, που ξεκινά από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, εώς σήμερα.  

Dead One                                                  (16′)

Σκηνοθεσία: Τάσος Βελβές

Παραγωγή: Τάσος Βελβές

Περίληψη: Η ιστορία για έναν δαίμονα που φυλακίστηκε σε ένα μενταγιόν. 

Intriste (4 pieces)                                                     (14′ 25»)

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κόκκαλης

Παραγωγή: Γιώργος Κόκκαλης

Περίληψη: Γυρισμένη σε ένα χωριουδάκι της δυτικής Ισπανίας… Η ταινία ακλουθεί την καθημερινότητα ενός άνδρα, ο οποίος μέσα από μία συμβολική διαδικασία απεγκλωβίζεται από μία του εμμονή. 

Ροές                                                     (5′ 04»)

Σκηνοθεσία: Κουράκος Γιώργος, Λαφαζάνη Μαρίνα, Μουρελάτος Άγις, Σβορώνος Θοδωρής

Παραγωγή: Κουράκος Γιώργος, Λαφαζάνη Μαρίνα, Μουρελάτος Άγις, Σβορώνος Θοδωρής

Περίληψη: Video Art πάνω στην ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία 

Ξε-Ψυχώ (ΒΛΟΚ 2)                                                      (12′ 47»)

Σκηνοθεσία: Felippe Panof & Jonathan

Παραγωγή: Metallagmeni Kota Films & Sfixouligo Productions

Περίληψη: Σουρεαλιστική απεικόνιση ενός ιδεατού κόσμου, όπου το έγκλημα, οι εκλογές και το καράτε είναι οι θεμελιώδεις αξίες μίας κοινωνίας που βυθίζεται ολοένα περισσότερο στο βούρκο της ταξικής ανυποληψίας. Γκέι μαφιόζοι, αρκούδες, καρατέκας, ninja, πριγκίπισσες, δολοφόνοι, κορίτσια στο μπάνιο… θέλετε κι άλλα???

Καυτοί πιλότοι                                              (12′)

Σκηνοθεσία: Μανώλης Μπαλούρδος

Παραγωγή: Big Μouth Billy Bass Productions

Περίληψη: Καθημερινές προσωπικότητες, άνθρωποι της διπλανής γκαραζόπορτας, εμπλέκονται σε μία τυπική ημέρα εξετάσεων διπλώματος οδήγησης… 

Παράλληλοι δρόμοι στην ίδια πόλη – Το περίπτερο      (16′)

Σκηνοθεσία: Δήμητρα Τσακανίκα, Σοφία Τζιώρα, Νίκος Κωστόπουλος

Παραγωγή: Ομάδα ταινιών μ. μήκους ΑΣΤΟ-Επικοινωνούμε

Περίληψη: What goes up, must go down… Ο Γιάννης, φοιτητής ιατρικής, τα έχει όλα!… Μέχρι που σοβαρά οικογενειακά προβλήματα τον αναγκάζουν να αλλάξει τις καθημερινές του συνήθειες. Σιγά σιγά μαθαίνει να βλέπει τους γύρω του με άλλο μάτι… Συναντά άτομα που παλεύουν, που έχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τον ίδιο, κι όμως δεν διστάζουν να βλέπουν τη ζωή αισιόδοξη και φωτεινή!.. 

5/3 (πέντε τρίτα)                                            (12′ 40»)

Σκηνοθεσία: Ρεπούση Μάρια

Παραγωγή: Ρεπούση Μάρια

Περίληψη: Ο Αλέξανδρος, ο Γιώργος και ο Έκτορας είναι 3 φίλοι που πρέπει να βρούνε τα χρήματα που χρωστάνε…ΣΗΜΕΡΑ. Ο καθένας σκέφτεται από έναν διαφορετικό τρόπο να τα αποκτήσει. Τσαντάκιας, ζιγκολιλίκι, μια πλούσια αδερφή…Όλα παίζουν. Η μοίρα όμως θα τους παίξει άσχημο παιχνίδι. 

Κ+Σ=L.F.E                                             (13′ 24»)

Σκηνοθεσία: Γιάννης Μιχαλακόπουλος

Παραγωγή: Anticinema

Περίληψη: Μια γυναίκα παρακολουθεί έναν άνδρα να ρίχνει φόλα σε σκυλιά και αποφασίζει να τον εκδικηθεί, δημιουργώντας γι’ αυτόν το ιδανικό περιβάλλον θαλπωρής, μέσα στο οποίο οι άνθρωποι μεγαλώνουν τα κατοικίδιά τους.  

Ψιλικά;                                                   (7′ 47»)

Σκηνοθεσία: Χρήστος Τσάκαλος

Παραγωγή: Take One Productions

Περίληψη: Ο Κωστάκης, το καλύτερο παιδί της γειτονιάς. Φτωχός, αλλά τίμιος, εργατικός, ορφανός από γονείς και μόνος. Δεν πειράζει κανέναν, δεν ενοχλεί κανένα. Μαλάκας με όλη τη σημασία. Ή μήπως όχι και τόσο; 

Β’ μέρος: βραβευμένες ταινίες 
 

Οδομαχία                                                   (13′)

Σκηνοθεσία: Χρήστος Κανάκης

Παραγωγή: Αργοναύτες ΑΕ/ Ελ.Κέντρο Κινηματογράφου

Περίληψη: Ο Χάρης, ένας πωλητής εταιρείας, βρίσκεται με το αυτοκίνητό του στον δρόμο της επιστροφής. Μια παράκαμψη στην εθνική τον βγάζει εκτός πορείας και χάνεται σε έρημους επαρχιακούς δρόμους. Το τηλέφωνό του δε σταματά να χτυπάει. Όλοι θέλουν κάτι από αυτόν. Σε ποιο σημείο ακριβώς ο Χάρης έχασε το δρόμο; 

Μονή σειρά μαργαριτάρια                               (17′ 50»)

Σκηνοθεσία: Βασίλης Κεχαγιάς

Παραγωγή: Γιάννης Εξηντάρης

Περίληψη: Η ηρωίδα μας καλείται να παρευρεθεί στη κηδεία ενός φίλου του άντρα της. Τι γίνεται όμως με τη δική της επιθυμία για ζωή, όταν μάλιστα όλα γύρω της μοιάζουν πιο μακάβρια και από τον ίδιο το νεκρό; Τι είναι αυτό που τι βοηθάει ν’ αντέξει; 

Bella                                                     (7′ 40»)

Σκηνοθεσία: Ελένη Τριανταφυλλοπούλου

Παραγωγή: Ελένη Τριανταφυλλοπούλου / Π Ζερβουλάκος X-Rated Films AE/ Σχολή Κιν/φου – Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου

Περίληψη: Ένας δρόμος στη πόλη. Η βόλτα της Φαίης. Οι τυχαίες συναντήσεις. Μια ταινία για τα ασαφή όρια ανάμεσα στην ομορφιά και στην ασχήμια, αλλά και για τις αντιδράσεις των ανθρώπων στη διαφορετικότητα. Πάνω απ’ όλα όμως, είναι η ιστορία μιας αλλαγής που η αποδοχή της απαιτεί σχεδόν πάντα μια μεγάλη μοναχική «βόλτα»… 

Pet Shop                                                (6′ 57»)

Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλης

Παραγωγή: Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλης

Περίληψη: Ένα παιδί θέλει ν’ αγοράσει ένα σκυλάκι. Τι είναι αυτό που θα το κάνει να διαλέξει το συγκεκριμένο; Τι το διαφορετικό έχει; Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα, αν όχι η συμπεριφορά; Η επιλογή ενός παιδιού γίνεται ένα μήνυμα ανθρωπιάς και υπερηφάνειας, ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις απέναντι σε καθετί διαφορετικό. 

Ισόγειο                                                  (16′ 18»)

Σκηνοθεσία: Χάρης Σταθόπουλος

Παραγωγή: Ελ. Κέντρο Κινηματογράφου / T-Short

Περίληψη: Ένα καινούριο διαμέρισμα, μια νέα ιδιοκτήτρια, μια αξιοπρεπής γειτονιά. Ο τρελός απέναντι μοιάζει με μια απλή, ασήμαντη παραφωνία. Μια ταινία για όσα έχουμε χάσει ή έχουμε ξεχάσει και δε το συνειδητοποιούμε, παρά μόνο όταν ο δρόμος για το πιο ψηλό σημείο μας περάσει μέσα από το πιο σκοτεινό υπόγειο… 

Τζίνα Ντοστογιέφσκι                                   (13′ 15»)

Σκηνοθεσία: Βανέσσα Ζουγανέλη

Παραγωγή: Ελ. Κέντρο Κινηματογράφου / Βανέσσα Ζουγανέλη

Περίληψη: Ένα απομακρυσμένο νησί και ένας φάρος στη μέση του πουθενά γίνονται σημείο συνάντησης διασήμων λογοτεχνών, ηθοποιών και σκηνοθετών. Πώς γίνεται αυτό; Όταν η τέχνη συναντά τη μοναξιά και όταν ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τις πραγματικές του ανάγκες, η ζωή έρχεται να παίξει το πιο αληθινό έργο… 

Μία ζωή σαν άλλη (time out)                           (7′ 50»)

Σκηνοθεσία: Ζαφείρης Χαιτίδης

Παραγωγή: Ελ. Κέντρο Κινηματογράφου / ΚΙΝΟ ΑΕ

Περίληψη: Μια ημέρα σε μια τράπεζα. Οι υπάλληλοι σαν τα γρανάζια ενός ρολογιού εκτελούν με ακρίβεια τα καθήκοντά τους. Τι γίνεται όμως όταν ένα γρανάζι είναι διαφορετικό από τ’ άλλα; Μια ταινία, ύμνος στη φαντασία και το όνειρο που μοιάζουν να είναι η μόνη διέξοδος… 
 
 

Σάββατο 27/06 
 

Συναυλία

Loreena Mc Kennitt

Αρχαίο Ωδείο, 21.30   

      H αιθέρια ερμηνεύτρια των πιο σαγηνευτικών new age μουσικών ιστοριών, Loreena Mc Kennitt θα βρεθεί στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας 2009 το Σάββατο 27 Ιουνίου στο Αρχαίο Ωδείο και ώρα 21.30  στην πολυαναμενόμενη συναυλία της, που αναμένεται να μας παρασύρει στα μαγικά μουσικά μονοπάτια της κέλτικης παράδοσης.Με τη συναυλία της στην Πάτρα θα ανοίξει την περιοδεία της στην Ελλάδα.

 Tο ιδιαίτερο μουσικό μείγμα της McKennitt, από στοιχεία pop, folk και ethnic απλώνεται σε οκτώ studio album που έχουν καταφέρει να μιλήσουν στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων. Η ίδια έχει υπογράψει τη μουσική επένδυση πολλών κινηματογραφικών ταινιών και έχει γίνει πασίγνωστη στην Ελλάδα, από τα σπουδαία τραγούδια της που έχει ερμηνεύσει η Χάρις Αλεξίου.

      Στη συναυλία της η McKennitt θα συνοδευτεί από μία μεγάλη ομάδα ταλαντούχων μουσικών, μεταξύ των οποίων οι: Clive Deamer, Simon Edwards, Ben Grossman, Brian Hughes, Caroline Lavelle, Hugh Marsh και Στρατής Ψαραδέλης.  Όλοι αυτοί οι δεξιοτέχνες μουσικοί θα εκτελέσουν μαζί την ενορχήστρωση των τραγουδιών της McKennitt, παίζοντας εκλεκτά μουσικά όργανα όπως, hurdy gurdy, ούτι, μπουζούκι, λύρα, τσέλο, βιολί, κιθάρα, μπάσο, τύμπανα και κρουστά.

      Η συναυλία της McKennitt θα περιλαμβάνει τραγούδια από τον υποψήφιο για βραβείο Grammy 2006 δίσκο της, «An Ancient Muse» καθώς και άλλες επιλογές από την εκτενή της δισκογραφία.

      Η φετινή περιοδεία της συνεχίζεται στην Ελλάδα με επόμενους σταθμούς μετά το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας 2009, το Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» (στο πλαίσιο του 23ου Φεστιβάλ Υμηττού) στην Αθήνα και τη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη.

      Ακολουθούν συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη και Μπούρσα στην Τουρκία, στην Αμμόχωστο της Κύπρου, στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, στη Βίβλο του Λιβάνου, στη Βουδαπέστη (Νησί Margaret) στην Ουγγαρία και η περιοδεία της ολοκληρώνεται με συναυλία στο Ελληνορωμαϊκό Θέατρο της Ταορμίνας στη Σικελία.

      Η ίδια δηλώνει ενθουσιασμένη από την περιοδεία της σε χώρες της Μεσογείου και τονίζει: «Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που θα μπορέσουμε επιτέλους να εμφανιστούμε σε ορισμένα μέρη του κόσμου που επηρέασαν βαθύτατα τον τελευταίο μου δίσκο, «An Ancient Muse», σε μέρη όπου έζησαν μερικοί από τους πρώτους Κέλτες. Η ανάμειξη των πολιτισμών, πάνω στην οποία βασίζεται η ανθρώπινη ιστορία, και η παγκόσμια κληρονομιά των συγκρούσεων και της ελπίδας πηγάζουν σε μεγάλο βαθμό από αυτά τα μέρη του κόσμου. Ανυπομονώ να συναντήσω όσο το δυνατόν περισσότερους από τους ανθρώπους που συνδέθηκαν με τη μουσική μου με τρόπο μοναδικό. Αυτή άλλωστε είναι και μία από τις πιο σημαντικές απολαύσεις κάθε περιοδείας». 

                                   LOREENA MC KENNITT 

      Γεννημένη στον Καναδά, αλλά με Ιρλανδικές και Σκωτσέζικες ρίζες, η Loreena Mc Kennitt από πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με τις μουσικές όλου του κόσμου και απορροφήθηκε από τις folk μυθικές ιστορίες από κάθε μακρινή γωνιά του πλανήτη.

      Σε όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης και πετυχημένης καριέρας της, η Loreena McKennitt έγραψε και ερμήνευσε τραγούδια που γεννήθηκαν μέσα από την αγάπη της για την κέλτικη μουσική και το πάθος της για τις μουσικές παραδοσιακές μυθολογίες.

      Εδώ και δυο δεκαετίες, χάρη στην παραμυθένια μουσική της, τις ονειρικές συνθέσεις της και τις κρυστάλλινες ενορχηστρώσεις της, έχει καταφέρει να πουλήσει πάνω από 14 εκατομμύρια αντίτυπα με χρυσούς, πλατινένιους και πολλαπλά πλατινένιους δίσκους σε 15 χώρες ανά τις 4 ηπείρους. Η McKennitt έχει τιμηθεί με πολυάριθμα μουσικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Billboard «International Achievement Award”, δύο βραβεία Juno Καλύτερου Παραδοσιακού Δίσκου, ενώ ήταν υποψήφια για βραβείο Grammy για το δίσκο «An Ancient Muse» που κυκλοφόρησε το 2006. 

Χορηγοί του Διεθνούς Φεστιβάλ 2009: «Γέφυρα», Fanta, Οπτικά Καραμούζης.

Χορηγοί Επικοινωνίας: ΕΡΤ, Δεύτερο Πρόγραμμα, ΝΕΤ 105,8 και ΕΡΑ Δίκτυο.   
 
 
 
 

Κυριακή 28/06
 

Χορός

Χορευτικό τμήμα του Πνευματικού Καλλιτεχνικού Κέντρου

Παμπελοποννησιακό Στάδιο, 21.30   

Το Χορευτικό τμήμα του Πνευματικού Καλλιτεχνικού Κέντρου του Δήμου Πατρέων παρουσιάζει την Κυριακή 28 Ιουνίου 2009 και ώρα 21.30 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο την  χορευτική παράσταση   με τίτλο «Λαϊκός χορός και ελληνικός κινηματογράφος».

      Αν και η παράσταση θα δοθεί σε έναν χώρο που παραδοσιακά φιλοξενεί αθλητικά γεγονότα, το βράδυ της Κυριακής θα φέρει στη μνήμη μας σκηνές και αξέχαστες εμπειρίες από θερινό ελληνικό κινηματογράφο.  

      Το θέμα εξάλλου της παράστασης, δεν επιλέχθηκε τυχαία, αφού η σχέση του χορού με τον ελληνικό κινηματογράφο είναι ιδιαίτερα στενή, όπως ιδιαίτερα στενή είναι και η σχέση του Έλληνα με τον χορό και ιδιαίτερα με τον λαϊκό είδος του.

      Μέσα από την παράσταση αυτή, το Χορευτικό Τμήμα του Πνευματικού Καλλιτεχνικού Κέντρου του Δήμου Πατρέων, θα επιχειρήσει να αναδείξει με μια διαφορετική ματιά, την ιδιαίτερα στενή σχέση του κινηματογράφου με το χορό, το πώς βίωναν οι πρωταγωνιστές του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου το χορό στα κινηματογραφικά πλατό, αλλά και πως οι άνθρωποι της καθημερινότητας στις κινηματογραφικές αίθουσες της εποχής. Από την μια η εικόνα της οθόνης, από την άλλη η εικόνα της πραγματικότητας…

      Όπως θα πει στην παράσταση και ο σοφός «τρελός» τελάλης: «Χορογράφος και σκηνοθέτης, χορευτής και τεχνικός, λύρα και κάμερα, μπουζούκι και φωτισμός, φιγούρες και κλακέτες, λατέρνα και ασπρόμαυρη ταινία, λαϊκοί και ιερείς, σε μια συνεργασία που προτού περατωθεί θα πρέπει πρώτα να έχει αυτοαποκαλυφθεί…»

      Στην παράσταση συμμετέχουν πάνω από 450 χορευτές από 6 χρονών και πάνω, χωρίς κανείς τους, έστω και για μια στιγμή να αισθανθεί ότι είναι κομπάρσος… Όλοι τους θα είναι πρωταγωνιστές.

      Τα κείμενα της παράστασης έγραψε ο Αλέξανδρος Χάιδας. Η παρουσίαση του τελάλη γίνεται σε συνεργασία με τον ερασιτεχνικό θίασο «Ρεφενέ», η επιμέλεια των στολών είναι του Μίμη Πολυγένη, ενώ η μουσική επιμέλεια είναι της Ιωάννα Ζιάκου.  Υπεύθυνη του Παιδικού Τμήματος είναι η Σταυρούλα Ζαρνάβαλου, και υπεύθυνος του Μεγάλου Χορευτικού Τμήματος είναι ο Δημήτρης Καραδήμας.

      Για την παράσταση  δίδαξαν οι: Χρήστος Γιαννόπουλος, Μιχάλης Δημητριάδης, Ανδρέας Δημόπουλος, Σταυρούλα Ζαρνάβαλου, Ιωάννα Ζιάκου, Δημήτρης Καραδήμας, Έλενα Λαμπροπούλου, Μαρία Λούπη, Ελένη Μαρίνη, Έλενα Μαυραειδή, Ρέα Μαυρόγιαννη, Γεωργία Νικολακοπούλου, Γιάννα Νικολοπούλου, Ιωάννης Ντάνος, Πέπη Ντάνου, Νικόλαος Παπακωνσταντίνου και  Διονύσιος Τριαντάφυλλος.

Την γενική επιμέλεια της παράστασης έχει ο Χρήστος Γιαννόπουλος.   
 

Χορός

Centro Cultural Patras Tango Academia

Συνεδριακό ΑΕΙ, 20.30 

To Centro Cultural Patras Tango Academia, κλείνει άλλη μία όμορφη και εποικοδομητική χρονιά, αυτήν τη φορά, με τη μαθητική παράστασή του. Ένα όμορφο ταξίδι, ιστορίας και χορού, στα μονοπάτια του Tango Argentino, αυτήν την Κυριακή, στις 8.30 το βράδυ, στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών.

Το Centro Cultural Patras Tango Academia ίδρυσαν η Ειρήνη Φιλίππου και ο Βασίλης Ντούκας, με σκοπό να προάγει την κουλτούρα του Tango Argentino μέσα από την έκφρασή του σε όλο το φάσμα των τεχνών. Ακολουθώντας μία παιδική ανάμνηση και με εφόδια τις σπουδές κλασικού χορού, jazz, σύγχρονου & Flamenco πριν από δώδεκα χρόνια ξεκίνησε ένα αέναο ταξίδι αναζήτησης της γνώσης και της μελέτης του Tango Argentino. Ένα πλούσιο σε εμπειρίες και γνώση χορευτικό και μουσικό ταξίδι στην κουλτούρα μιας αγαπημένης χώρας.

Το Tango Argentino είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται διαρκώς όπως και η κοινωνία μας. Τα τελευταία χρόνια οι ιδρυτές το κέντρου εστίασαν περισσότερο στα νέα ρεύματα και στις νέες τεχνικές που προσδίδουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κίνηση και στην επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού.

Μετά από την πολυετή πείρα σπουδών και διδασκαλίας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (Αργεντινή, Γαλλία, Γερμανία), πριν από τρία χρόνια ιδρύθηκε το Centro Cultural – Patras Tango Academia με στόχο την ανάπτυξη και υποστήριξη του Tango σε όλες τις μορφές τέχνης και κατά κύριο λόγο στο χορό.

Το Centro Cultural – Patras Tango Academia αποτελεί την μοναδική σχολή χορού στην πόλη μας που ασχολείται επαγγελματικά μόνο με το Tango Argentino. 
 

Θέατρο

«Η Όπερα της Πεντάρας»

Αρχαίο Ωδείο, 21.30  
 
 

ΜΑΚΗΘ: «Κυρίες και κύριοι σκεφτείτε,

τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας

μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας»

Β.Β. 
 

Στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, που διοργανώνουν η Αντιδημαρχία Πολιτισμού και η ΔΕΠΑΠ, η Κοινοπραξία «5η Εποχή/Πολιτισμός και Επικοινωνία», σε συνεργασία με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βέροιας και Κέρκυρας παρουσιάζουν την Κυριακή 28 Ιουνίου και ώρα 21.30 στο Αρχαίο Ωδείο, τη διασημότερη μουσική κωμωδία [σάτιρα] του εικοστού αιώνα, το έργο  των Bertolt Brecht – Kurt Weill  «Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ».

Το έργο παρουσιάζεται στην αυθεντική του εκδοχή ,με όλες τις μουσικές και τα τραγούδια του Kurt Weill, σε απόδοση-σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, σκηνικό-κοστούμια Γιώργου Πάτσα, χορογραφίες Δημήτρη Παπάζογλου, μουσική διδασκαλία Θοδωρή Οικονόμου, φωτισμούς Νίκου Σωτηρόπουλου.

Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Στέλιος Μάινας Ρένια Λουιζίδου, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Μάνος Βακούσης, Νάντια Κοντογεώργη, Δημήτρης Βογιατζής, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Δάσποινα Πολυκανδρίτου, Έλενα Γεροδήμου, Θοδωρής Ευστρατιάδης, Ηλίας Κουνελάς, Άντεια Ολυμπίου, Αντώνης Δημητροκάλης, Μάρα Βλαχάκη, Χάρης Παντελιδάκης, Άννα Αθανασιάδη. 

«Η Όπερα της πεντάρας», είναι έργο γραμμένο το 1928, στην εποχή δηλαδή   όπου το επερχόμενο παγκόσμιο οικονομικό κραχ, απειλεί πλέον και την Ευρώπη.  Έκτοτε παραμένει ένα έργο επίκαιρο, βαθύτατα σαρκαστικό και ίσως, το διασημότερο σχόλιο «στην κατασκευή» του σύγχρονου οικονομικοκοινωνικού συστήματος…

Ο Bertolt Brecht δανείζεται το θέμα του από την «Όπερα του ζητιάνου» του John Gain, που είχε γνωρίσει εξαιρετική επιτυχία στο Λονδίνο [1728].

Ο Kurt Weill γράφει για τις ανάγκες της παράστασης μια σειρά εξαιρετικών τραγουδιών που στο σύνολό τους γίνονται επιτυχίες και γνωρίζουν αμέτρητες διασκευές για περισσότερο από ογδόντα χρόνια. 
 

Η υπόθεση του έργου… 

Ο κύριος Ιερεμίας Πήτσαμ [που δηλώνει ο φτωχότερος άνθρωπος του Λονδίνου] έχει στήσει τη μεγαλύτερη εταιρεία ζητιάνων στο Λονδίνο. Έτσι λοιπόν προσλαμβάνει καθημερινά ανέργους και τους εκπαιδεύει σε «εξειδικευμένους» ζητιάνους οι οποίοι εργάζονται πλέον για λογαριασμό της «Τζόναθαν Τζερεμάια Πήτσαμ Α.Ε.». Ο Μακήθ ο φονιάς – το γρήγορο μαχαίρι και διασημότερος ληστής του Λονδίνου αποφασίζει να «βάλει χέρι» στην επιχείρηση του Πήτσαμ. ΄Ετσι παντρεύεται κρυφά την Πόλυ, κόρη του Πήτσαμ. Όταν ο  Πήτσαμ μαθαίνει το γεγονός, διαισθανόμενος τον επερχόμενο κίνδυνο της «εταιρείας» του, αποφασίζει να εκδικηθεί τον Μακήθ. Προσπαθεί να τον καταδώσει στην αστυνομία, πράγμα όμως δύσκολο,  αφού ο αρχηγός της αστυνομίας Μπράουν ο Τίγρης, είναι στην πραγματικότητα «συνεταίρος»  του ληστή Μακήθ που εν αγνοία του Μπράουν έχει ήδη παντρευτεί και την κόρη του Λούσυ… ώσπου η Τζένη, μια διάσημη πόρνη και μεγάλος έρωτας του Μακήθ αποφασίζει να τον εκδικηθεί… 

«Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ», αποτελεί μια ιδανικά επίκαιρη επιλογή-σχόλιο στις εποχές που διανύουμε… είναι έργο που απευθύνεται σ’ ένα ευρύτατο κοινό κάθε ηλικίας, ένα έργο λαϊκό και ταυτόχρονα μια μοναδική μουσική κωμωδία… μια σάτιρα στα όσα και σήμερα απλώς επαναλαμβάνονται στο γύρισμα του χρόνου… Παράλληλα η παράσταση αποτελεί ένα μοναδικό θέαμα, καθώς πρόζα, μουσική, τραγούδι,  χορός και φωτισμοί, συνυπάρχουν σε ένα σκηνικό χώρο που παραπέμπει άλλοτε σε καμπαρέ άλλοτε σε τσίρκο και άλλοτε σε μια απέραντη λεωφόρο … 

Η «Όπερα της Πεντάρας» είναι μια επιλογή που, συνειδητά, στοχεύει στη δημιουργία μιας άλλης αντίληψης θεάματος, ξεφεύγοντας από τη λογική μιας ακόμη παράστασης του καλοκαιριού… 

Χορηγοί του Διεθνούς Φεστιβάλ 2009: «Γέφυρα», Fanta, Οπτικά Καραμούζης.

Χορηγοί Επικοινωνίας: ΕΡΤ, Δεύτερο Πρόγραμμα, ΝΕΤ 105,8 και ΕΡΑ Δίκτυο.   
 
 
 
 
Δευτέρα 29/06 
 

Τελετή Απονομής των βραβείων του 
1ου Μαθητικού Διαγωνισμού Μελοποιημένης Ποίησης

Αίθριο Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, 21.00 
 
 

…συνάντηση, λοιπόν, μουσικής και ποίησης,

ανήσυχης νεολαίας και κατασταλαγμένης αξίας,

μέσα από τα Λύκεια του νομού μας,

Γενικά, ΕΠΑΛ και Εσπερινά!  

Ο Σύλλογος  «Πολίτες Πάτρας Εν Δράσει» και 
ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Πάτρας διοργανώνουν 
τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009 και  ώρα 21.00 
 στο Αίθριο του Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου 
την Τελετή Απονομής των βραβείων του 
1ου Μαθητικού Διαγωνισμού Μελοποιημένης Ποίησης.        

Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν ζωντανά οι συνθέσεις των μαθητών.          

Ο 1ος Σχολικός Διαγωνισμός Μελοποιημένης Ποίησης, που τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, αφορά στο έργο του καταξιωμένου Πατρινού ποιητή και καθηγητή φιλολόγου Μέσης Εκπαίδευσης Διονύση Καρατζά. Οι ποιητικές συνθέσεις του έχουν ήδη ενδυθεί με το μελικό οίστρο πολύ σημαντικών μουσικών μας, όπως του Μίκη Θεοδωράκη, του Ηλία Ανδριόπουλου, του Γιώργου Ανδρέου και πολλών άλλων, γεγονός που αποδεικνύει την καταλληλότητά τους για την ιδέα μας.           

 Υπήρξαν συνολικά 12 μαθητικές συμμετοχές, εκ των οποίων 6 ατομικές κ΄ 6 σχήματα των 3-5 ατόμων. Η Κριτική Επιτροπή στελεχώθηκε από τους Γεώργιο Ανδρέου, Σάκη Παπαδημητρίου και Αθανάσιο Τσιπινάκη.         

Ευελπιστούμε στην καθιέρωση και την ανάδειξη της προσπάθειας αυτής σε θεσμό της μαθητικής νεολαίας των Λυκείων του νομού μας!  

Πληροφορίες: Ατταλειάδης Νίκος, (ΠΕΔ) 2610.225180, 6972.519405                     

Παππάς Γιάννης, (ΣΦΠ) 6936.666802                     

Ψηλοπαναγιώτου Ανδρομάχη, (ΠΕΔ) 2610.221391 
 

Συναυλία

Μιχάλης Χατζηγιάννης

Γήπεδο Παναχαϊκής, 21.30 
 

Το πιο αναμενόμενο ραντεβού του φετινού καλοκαιριού  για χιλιάδες φίλους του τραγουδιού είναι εκείνο με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Μετά από ένα χειμώνα απουσίας από τις μουσικές σκηνές  και μια μεγάλη περιοδεία που τον ταξίδεψε σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Νότιο Αφρική ο καλλιτέχνης που έχει κατακτήσει ξεχωριστή θέση στις καρδιές μας επιστρέφει κοντά μας. Οι συναυλίες του ανά την Ελλάδα ξεκινούν από την Αθήνα για να συνεχίσουν σε όλη την Ελλάδα. Την Δευτέρα 29 Ιουνίου θα συναντήσει τους φίλους του στο Γήπεδο Παναχαϊκής στην Πάτρα.

Μια καλοκαιρινή βραδιά πλημμυρισμένη από τα τραγούδια του, τη φωνή του, την παρουσία του και την επιθυμία του να μας χαρίσει μια αξέχαστη εμπειρία! 

Στο πρόγραμμα που θα παρουσιάσει, ξεχωριστή θέση έχει  το υλικό από το τελευταίο του album «7»,  ένα cd με 11 τραγούδια  που συνθέτουν την πιο  πλήρη δισκογραφική δουλειά του Μιχάλη.  To “7”  έχει ξεπεράσει τις 70.000 πωλήσεις και έγινε διπλά πλατινένιο.  Τραγούδια  όπως τα  «Εμείς οι δυο σαν ένα», «Η αγάπη που μένει (Πολυκατοικία)»,  «Πάρτα όλα δικά σου», «Μη με κοιτάς» και φυσικά το «Ανάποδα» που είναι πρώτο στις λίστες των ραδιοφωνικών σταθμών, θα παρουσιασθούν ζωντανά  στο κοινό αποκτώντας διαφορετική ενέργεια. Δεν θα λείψουν και μεγάλες παλιότερες επιτυχίες που εξακολουθούν να συγκινούν με τη δύναμη του πρώτου ακούσματος.  «Όλα ή τίποτα», «Το σ΄αγαπώ», «Χωρίς Αναπνοή»,  «Βυθός», «Για σένα», «Χέρια ψηλά», «Πιο Πολύ», «Έτσι Σε Θέλω» και τόσα άλλα.

Μαζί με μια ομάδα ταλαντούχων μουσικών και συνεργάτες που εγγυώνται μια υψηλών προδιαγραφών παραγωγή, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ανεβαίνει στη σκηνή γεμάτος διάθεση να μας «απογειώσει» για μια ακόμα φορά «θα φτιάξω κόσμο δικό μου και μέσα θα ζω» (“Ανάποδα”) μέσα σε στάδια και θέατρα ανά την Ελλάδα.  

Θα είμαστε όλοι εκεί! 

Info: ώρα έναρξης 9.30μμ

Προπώληση εισιτηρίων:

ΔΕΠΑΠ, ΤΑΜΕΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝ, MUSICAL, ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, ΟΠΤΙΚΑ ΚΑΡΑΜΟΥΖΗΣ  

Τιμή εισιτηρίου: 20€ 
 

Εκδηλώσεις 

Το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ Πάτρας οργανώνει τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων στις 29, 30/6/ & 1/7/09, στην πλατεία ΤΕΡΨΗΣ (παλιά λαχαναγορά)-Τέρμα Κορίνθου-7ΟΛύκειο. Στη διάρκεια του τριήμερου, θα παρουσιαστεί η δουλειά όλων των ομάδων του Πολιτιστικού Κέντρου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ :

ΔΕΥΤΕΡΑ  29/6/09  Η θεατρική ομάδα ανεβάζει το έργο του Σωτήρη Πατατζή   «ΔΟΝ  ΚΑΜΙΛΟ».

ΤΡΙΤΗ     30/6/09  Θα εμφανιστούν τα τμήματα:  Χορωδίας, LATIN-Ευρωπαϊκών και Παραδοσιακών Χορών.   

                                  Θα συμμετάσχει το παιδικό χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου Τέρψης.

ΤΕΤΑΡΤΗ 1/7/09   Η κομπανία του ΠΚ οργανώνει ρεμπέτικη βραδιά, με αφιέρωμα στον συνθέτη Απόστολο Χατζηχρήστο.

Έναρξη των εκδηλώσεων, Δευτέρα 29/6/09, ώρα 21.00.  
 

 Τρίτη 30/06 

Συναυλία

Bajofondo

Κάστρο Πάτρας, 21.30 
 

Από τα σύνορα Αργεντινής–Ουρουγουάης, από το Rio de la Plata, ταξιδεύουν οι Bajofondo Tango Club στην Ελλάδα και θα εμφανιστούν την Τρίτη 30 Ιουνίου και ώρα 21.30 στο Κάστρο της Πάτρας, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, που διοργανώνουν η Αντιδημαρχία Πολιτισμού και η ΔΕΠΑΠ,  για να μας «μεθύσουν» με το ρυθμό, το ηχόχρωμα και τη μαγεία τους.

Η κολλεκτίβα καλλιτεχνών και μουσικών που ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα φάσμα μουσικής βασισμένο στο μείγμα των ηλεκτρονικών ειδών (house, trance, trip hop, dub, drum ‘n’ bass κ.λπ.) με τους παραδοσιακούς ήχους του tango υπόσχεται μια μοναδική εμπειρία. Με εμπνευστή και ηγέτη τους τον πολυβραβευμένο Gustavo Santaolalla (Οσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης για τις ταινίες BrokebackMountain και Babel), οι Bajofondo Tango Club με τον ήχο και τη σκηνική παρουσία τους, που αποτελεί πόλο έλξης, αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές ακόμα και στους πιο απαιτητικούς θεατές. 

Γενικά

Το neo-tango, τη μίξη δηλαδή ηλεκτρονικών κυρίως στοιχείων και tango, οι περισσότεροι το ανακαλύψαμε μέσω των Gotan Project. Οι Bajofondo Tango Club πάνε τα ακούσματά μας λίγο πιο πέρα σε δρόμους πιο ηλεκτρονικούς,νοσταλγικούς, ρομαντικούς, και συνάμα πιο απειλητικούς, πιο χορευτικούς. Οι Bajofondo δίνουν αναντίρρητα μια νέα διάσταση στο είδος. 

Το 1997, ο βετεράνος του latin rock, Gustavo Santaolalla ίδρυσε τη Surco, την πρώτη εταιρία στην ιστορία της δισκογραφίας που ειδικεύεται στην εναλλακτική ισπανόφωνη μουσική και στεγάζει τους Molotov, Juanes, Bersuit, El Otro Yo, La Vela Puerca, Arbol και Erica Garcia. Μετά από εκατομμύρια πωλήσεις και μια χούφτα βραβεία Grammy, η Surco προχώρησε στην ίδρυση της Vibra, μιας θυγατρικής που ασχολείται με την electronica χωρίς να χάνει την επαφή της με τη latin ταυτότητά της. 

Η πρώτη electrolatino κυκλοφορία της Vibra ήταν των Bajofondo Tango Club, οι οποίοι σύντομα δημιούργησαν θόρυβο στην underground σκηνή της Αργεντινής και αργότερα σε όλο τον κόσμο: το 2003, το album τους –χρυσό στην Αμερική, πολύ σύντομα μετά την κυκλοφορία του– κέρδισε το σημαντικό βραβείο Premio Gardel (που φέρει το όνομα του θρύλου της Αργεντινής Carlos Gardel) στην Αργεντινή, για τον Καλύτερο Δίσκο Electronica και ένα Latin Grammy για το Καλύτερο Pop Instrumental album. Μετά από sold out συναυλίες τους στο Teatro Oriento της Χιλής, στο Teatro Ateneo της Αργεντινής και το Sala Zitarossa της Ουρουγουάης, η κολλεκτίβα προσκλήθηκε να εμφανιστεί στο Prineos Sur Festival της Ισπανίας, στο Creamfields της Αργεντινής και το Mostra Sec της Βραζιλίας. Ακολούθησε η εμφάνισή τους σε πλήθος World Music Festivals σε όλη την Ευρώπη: Roskilde Festival (Δανία), Karlovy Vary Film Festival (Τσεχία), La Mar de Musicas Festival, Pirineos Sur 2004, (Βαρκελώνη, Μαδρίτη και Μπιλμπάο), Saddler Wells Theatre (Λονδίνο) και Κωνσταντινούπολη.  

Στη δεύτερη ευρωπαϊκή τους περιοδεία το 2005 γνώρισαν την αποθέωση στα μεγαλύτερα World Music Festivals: Womad Festival (Reading, Αγγλία) και Sfinks Festival (Amberes, Βέλγιο), στο Culture Forum του Βερολίνου στα πλαίσια του Heimatklange Fest, καθώς και στα Muffathalle (Μόναχο), Festival Latinoamericando (Μιλάνο) και Urban Arts and Form Electronic Festival (Wiesen, Αυστρία). 

Με το πέρασμα του χρόνου και τις πολλαπλές εμφανίσεις, αυτή η κολεκτίβα καλλιτεχνών –με σημαντική προσωπική σταδιοδρομία ο καθένας– εξελίχθηκε σε μία δεμένη μπάντα, της οποίας οι ζωντανές εμφανίσεις δημιουργούν μια καταπληκτική ατμόσφαιρα και προκαλούν αίσθηση ανά τον κόσμο. Και καθώς η μουσική των Bajofondo αυξάνεται, εξελίσσεται και επεκτείνεται, ο όρος tango electronica γίνεται όλο και περισσότερο ανεπαρκής γι’ αυτούς. 

Ο Gustavo Santaolalla έχει μια πολύ συγκεκριμένη εξήγηση για αυτό: «δεν συμπαθούμε την ετικέτα του “tango electronica”, επειδή δε θεωρούμε αυτό που κάνουμε ούτε tango ούτε electronica. Πιστεύουμε ότι κάνουμε τη μουσική του Rio de la Plata, και εάν θέλετε να δημιουργήσετε μια μουσική που αντιπροσωπεύει το σημερινό ήχο τόπων όπως το Μπουένος Άιρες και το Μοντεβιδέο, προφανώς είδη όπως τα tango, murga, milonga και candombe θα είναι πάντα ζωντανά, επειδή είναι μέρος του γενετικού-μουσικού χάρτη εκείνου του σημείου του κόσμου. Αλλά τα 40 χρόνια της ιστορίας του rock, του hip hop και της electronica από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, είναι επίσης μέρος εκείνου του χάρτη και ιστορία εκείνου του τόπου». 

Η μπάντα έχει περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες δύο φορές. Το 2006 εμφανίστηκε στο φημισμένο Lincoln Center στη Νέα Υόρκη. Το 2007, οι Bajofondo έκαναν ζωντανές εμφανίσεις στο Λονδίνο (στο θρυλικό Barbican Centre), τις Βρυξέλλες, το Αμστερνταμ και το Ρίο ντε Τζανέιρο. 

Ως αποτέλεσμα της μουσικής εξέλιξης της μπάντας, οι Bajofondo άρχισαν να ενσωματώνουν στοιχεία της λατινοαμερικάνικης folklore μουσικής στις εμφανίσεις τους, έτσι, όταν έφτασε η ώρα να γράψουν το νέο τους άλμπουμ, αποφάσισαν να απομακρύνουν τις λέξεις Tango Club και να μικρύνουν το όνομά τους σε Bajofondo. Η αλλαγή στο όνομα αντανακλά το μονοπάτι που έχει πάρει η μουσική των Bajofondo. 

Μέλη

Gustavo Santaolalla κιθάρα, κρουστά, φωνητικά

Juan Campodónico beats, samples, κιθάρα

Luciano Supervielle πιάνο, πλήκτρα, scratch

Javier Casalla βιολί

Martín Ferrés μπαντονεόν

Gabriel Casacuberta μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο

Adrián Sosa τύμπανα

Verónica Loza VJ, φωνητικά 

Gustavo Santaolalla – παραγωγή, κιθάρα, κρουστά, φωνητικά

Γεννημένος το 1952 στο El Palomar, μια κωμόπολη στην ευρύτερη περιοχή του Buenos Aires, στην Αργεντινή, o Gustavo Santaolalla άρχισε την επαγγελματική μουσική καριέρα του το 1967 σε ηλικία 15 ετών, όταν δημιούργησε το συγκρότημα Arco Iris, γράφοντας ιστορία ως ο πρωτοπόρος του fusion μεταξύ rock και λατινοαμερικανικού folk. Από τότε έχει γίνει το σπουδαιότερο όνομα στην εναλλακτική latin μουσική, έχοντας κερδίσει βραβεία Grammy για τη δουλειά του με τους Café Tacuba και τον Juanes και έχει κάνει επίσης παραγωγές για τους μεξικανούς Molotov που έχουν πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα αλλά και για την Julieta Venegas και τους Maldida Vecindad, Caifanes, Leon Gieco, Los Prisioneros και Divididos, μεταξύ άλλων. Μετά την ίδρυση της Surco, έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην παραγωγή της μουσικής των καλλιτεχνών της εταιρίας, ανάμεσα στους οποίους, οι Bersuit, Erica Garcia, Arbol και La Vela Puerca. Ο Gustavo μπήκε στον κόσμο της κινηματογραφικής μουσικής, συνθέτοντας το soundtrack της ταινίας Amores Perros που κέρδισε βραβείο στο φεστιβάλ των Καννών και στη συνέχεια συνέχισε να συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Gonzalez Inarritu για την ταινία 21 Γραμμάρια.

Αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά τη δημιουργικότητά του, ο Santaolalla έκανε παραγωγή στο album “Nuevo” των Kronos Quartet που προτάθηκε για Grammy. Το album αυτό ήταν ένας φόρος τιμής στην πλούσια μουσική κληρονομιά του Μεξικού. Μέσω του Inarritu ο Santaolalla συστήθηκε στον Walter Salles, για την ταινία του οποίου, Ημερολόγια Μοτοσικλέτας, συνέθεσε το soundtrack εξασφαλίζοντας ένα ακόμα Βραβείο από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου, αυτή τη φορά (BAFTA). Η μεγάλη καταξίωση όμως στην καριέρα του ήρθε με το Oscar Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης για την ταινία του Ang Lee, Brokeback Mountain, το βραβείο BAFTA και τη Χρυσή Σφαίρα που κέρδισε το τραγούδι “A Love That Will Never Grow Old” που ερμήνευσε η Emmylou Harris. Στη συνέχεια ο Santaolalla ολοκλήρωσε το project “Café De Los Maestros” –κάτι σαν αργεντίνικο “Buena Vista Social Club”– το οποίο συγκέντρωνε όλους τους ζωντανούς θρύλους του αργεντίνικου tango.

Ακολούθησε το soundtrack για την τρίτη ταινία του Inarritu, Babel, το οποίο του χάρισε το δεύτερο Βραβείο Οσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης, μπαίνοντας στο πάνθεον των 3 μουσικών που έχουν κερδίσει 2 συνεχόμενα Οσκαρ – οι άλλοι δύο είναι οι Franz Waxman (Sunset Boulevard, 1950 και A Place in the Sun, 1951) και Alan Menken (Η Πεντάμορφη και το Τέρας, 1991 και Αλαντίν, 1992).

Ο αεικίνητος Santaolalla με πολλή έμπνευση και 2 Οσκαρ μετά, ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον Walter Salles στη νέα ταινία του On The Road από το ομώνυμο βιβλίο του Jack Kerouac που αναμένεται το 2009…

Juan Campodonico – παραγωγή, beats, samples, κιθάρα

Στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 ο Campodonico ίδρυσε το rock συγκρότημα Peyote Asesino που αποτελεί το πρώτο σχήμα στην Ουρουγουάη που αναμειγνύει την hip hop με τη σύγχρονη rock. Το συγκρότημα είχε μεγάλη απήχηση στην τοπική μουσική σκηνή και ήταν αυτό που τράβηξε την προσοχή του Santaolalla ο οποίος έκανε την παραγωγή στο δεύτερό τους άλμπουμ Terraja, δίνοντας στο γκρουπ διεθνή αναγνώριση. Μετά τη διάλυση των Peyote, οι Santaolalla και Campodonico συνέχισαν να συνεργάζονται και όταν καταστάλαξε η ιδέα των Bajofondo Tango Club, ο Santaolalla ήξερε ότι δεν θα υπήρχε πιο κατάλληλος συνεργάτης του, από τον Campodonico. Οι δύο τους συνεργάστηκαν για 12 μήνες στο Buenos Aires και το Los Angeles για το τελικό αποτέλεσμα του δίσκου.

Το 1999 ο Campodonico έκανε την παραγωγή στο τρίτο άλμπουμ του τραγουδοποιού Jorge Drexler με τίτλο Frontera για την Virgin /EMI με τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ισπανία, όπως επίσης και στην επόμενη δουλειά του “Sea” – album το οποίο προτάθηκε για Grammy ως το καλύτερο pop album.

Οι πιο πρόσφατες παραγωγές του περιλαμβάνουν τα δύο τελευταία album του Jorge Dexler και των Cuarteto de Nos, για τα οποία κέρδισε και το βραβείο του «Παραγωγού της Χρονιάς».

Luciano Supervielle – πλήκτρα, DJ, scratching

Ο Luciano Supervielle,  το νεαρότερο μέλος των Bajofondo, γεννήθηκε στη Γαλλία, έζησε στο Μεξικό και σήμερα μοιράζει το χρόνο του στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ουρουγουάη. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από το τοπικό hip hop συγκρότημα Platano Macho. Με κυριότερη επιρροή εκείνη του Rio De La Plata, έχει αναπτύξει μια προσωπική σύνθεση hip hop, tango, rock και Νιγηριανής μουσικής αναδεικνύοντας πάντα τη μαεστρία του στα πλήκτρα. Ο Supervielle «ξαναδιαβάζει» τα tango, milonga και candombe και τους κλασικούς ήχους του Rio De La Plata, και τα μεταμορφώνει σε μια διεθνή και προσβάσιμη σε όλους γλώσσα. Το πρώτο του solo album, Bajofondo presenta Supervielle, με παραγωγούς το δίδυμο Santaolalla – Campodonico κυκλοφόρησε στην Ουρουγουάη, τη Χιλή και την Αργεντινή, όπου και κέρδισε το Premio Gardel ως «το Καλύτερο Ηλεκτρονικό μουσικό άλμπουμ». Η τελευταία του αυτή δουλειά θα κυκλοφορήσει σύντομα σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες.  

Javier Casalla – βιολί

Μεγαλώνοντας σε μουσική οικογένεια –ο πατέρας του είναι από τους πιο αναγνωρίσιμους ντράμερ στην Αργεντινή-, ο Casalla υπηρετεί σήμερα ταυτόχρονα και με την ίδια άνεση το tango, το rock, το φολκλορ, τη jazz αλλά και την κλασσική μουσική. Έχει περιοδεύσει εκτεταμένα σε Ευρώπη και Ιαπωνία και έχει συνεργαστεί με την Colangello Orchestra. Πέρα από τη δουλειά του στους Bajofondo, έχει ηχογραφήσει και με τους latin rock αστέρες Divididos, Julieta Venegas, La Regna, Bersuit και Erbol, μεταξύ άλλων στην Αργεντινή και έχει συμμετάσχει στα Soundtrack ταινιών όπως οι «Χαμένες Αγάπες», «21 Γραμμάρια», «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» και άλλες. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο album Javier Casalla με παραγωγό τον Gustavo Santaolalla, στο οποίο αναδεικνύει τον ρόλο που το βιολί παίζει στα tango.

Martín Ferrés μπαντονεόν

Είναι ένας από τους λίγους μπαντονεονίστες που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της παραδοσιακής και της πειραματικής μουσικής. Επηρεάζεται από το μινιμαλισμό και τις νέες μουσικές κατευθύνσεις αλλά και από το κλασσικό tango (ειδικά του Astor Piazzolla). Ο Martín διακρίνεται για το μοναδικό ύφος του στο bandoneon και για την υπνωτική και χορευτική του μουσική. Συνθέτει μουσική για θέατρο και χοροθέατρο. Συνθέσεις του έχουν εκτελεστεί στους πιο σπουδαίους μουσικούς χώρους στην Αργεντινή, συμπεριλαμβανομένου και του Teatro Colón στο Μπουένος Άιρες. Έχει συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς μουσικούς του tango και της πειραματικής μουσικής.

Gabriel Casacuberta μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο

Αρχισε να δουλεύει ως μουσικός στο Μεξικό το 1982, και συνεργάστηκε σε ζωντανές εμφανίσεις και στο στούντιο με πολλούς διάσημους καλλιτέχνες από την Ουρουγουάη.

Στην Ουρουγουάη, έπαιξε σε πολλά rock, jazz και hip hop σχήματα, μεταξύ των οποίο και οι Plátano Macho, μαζί με τον Luciano Supervielle. Από τότε παράγει και κάνει remixes για πολλά συγκροτήματα από την Ουρουγουάη, ενώ παράλληλα κάνει τα δικά του projects electronica μουσικής. Ο Gabriel συμμετείχε στα δύο τελευταία άλμπουμ του τραγουδοποιού Jorge Drexler, Eco και 12 Segundos de Oscuridad. Εχει επίσης κάνει μουσική για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Adrián Sosa τύμπανα

Άρχισε τη μουσική του σταδιοδρομία στο Μπουένος Άιρες σε ηλικία 13 ετών ως ντράμερ σε διάφορα συγκροτήματα, και αργότερα άρχισε να ασχολείται με τη σύνθεση και την παραγωγή.  Με ένα από αυτά τα συγκροτήματα, τους B-Cool, ήταν ανάμεσα στους νικητές στον τομέα της μουσικής στη Bienalle Νέων καλλιτεχνών στο Μπουένος Άιρες, το 1994. Το 1997 μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου έπαιξε σε συγκροτήματα όπως: Staff, Lure και P-Tones. Εκείνη την εποχή γνώρισε τον Gustavo Santaolalla και έγινε μέλος της Surco. Εγινε παραγωγός σε καλλιτέχνες όπως τη Flor στην Αργεντινή και τους Liquits στο Μεξικό, κέρδισε το Premio Gardel για την καλλιτεχνική διεύθυνση του άλμπουμ Bajofondo Remixed και δημιούργησε το project Cahuenga, που κυκλοφόρησε στο Μεξικό το 2006. Αφού ηχογράφησε όλα τα τύμπανα για το άλμπουμ Mar Dulce, ο Adrián μπήκε στους Bajofondo ως σταθερό μέλος.

Verónica Loza VJ, φωνητικά

Η Verónica Loza είναι καλλιτέχνης που εργάζεται στη σύνδεση της σκηνικής παρουσίας με τη μουσική. Η ψηφιακή εικόνα που παίζεται σε πραγματικό χρόνο είναι ένα από τα εργαλεία για να συνδέσει αυτά τα στοιχεία μέσω υπολογιστών. Κατά τη διάρκεια των εμφανίσεων των Bajofondo μπορούμε να δούμε τη Verónica να παίζει τα πλήκτρα της σαν έναν από τους μουσικούς. Ενώ παίζει με εικόνες και τις μιξάρει ζωντανά, αποκωδικοποιεί τη δουλειά που έχει κάνει το συγκρότημα στον επαναπροσδιορισμό του πλαισίου του tango. Επιπλέο, στο νέο άλμπουμ, η Verónica γράφει και τραγουδά ένα από τα τραγούδια, το «Tuve Sol».

Η Verónica γεννήθηκε το 1973 στο Μοντεβιδεο. Ασχολείται με τα φώτα, τη σκηνική παρουσία και τα κοστούμια από το 1996. 

Δισκογραφία

2002 Bajofondo Tango Club (Universal)

2005 Bajofondo presents: Supervielle (Universal)

2006 Bajofondo Remixed (Universal)

2007 Mar Dulce (Θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2007 από τη Universal) 
 

Κριτικές

Για την Αργεντινή και την Ουρουγουάη (δύο χώρες που ενώνονται – και χωρίζονται – από τον Rio De La Plata), αυτές είναι εποχές γεμάτες ηλεκτρισμό και tango. Πολύ tango. Και δεν εννοώ τουριστικό tango, εννοώ πραγματικό tango, αυτό που είναι μέρος του rioplatense αίματός μας, αυτό που μας κάνει μελαγχολικούς, νοσταλγικούς ή λυπημένους. Το tango που μας κάνει να θέλουμε να χορέψουμε, να γελάσουμε και να κάνουμε έρωτα. Το κιβώτιο θησαυρών για μνήμες πολύ επώδυνες να τις θυμόμαστε, πολύ γλυκές για να τις ξεχάσουμε.

Οι Bajofondo Tango Club συγκαταλέγονται στα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα rioplatense όλων των εποχών. Παραγωγοί, μουσικοί και τραγουδιστές… Καλλιτέχνες και από τα δύο στρατόπεδα ενωμένοι σε ένα μοναδικό μείγμα παράδοσης, πειραματισμού και έκπληξης.

Αυτό είναι ένα ταξίδι στους bajofondo /στον κάτω κόσμο, μια πιθανότητα να αναρριγήσουμε στα cadencias και τη μανιακή αναπνοή του bandoneón, μια βιαστική ματιά της ζωής στον Νότο: ένα μεθυστικό μέρος με συναίσθημα, ευχαρίστηση και πόνο.

Οι Bajofondo Tango Club είναι το ηχητικό τοπίο μιας ζωής υπό συνεχείς συνθήκες αβεβαιότητας, μελαγχολίας, θυμού και έρωτα.

Οι Bajofondo Tango Club είναι ένα δράμα, στου οποίου τους ρυθμούς μπορείτε να χορέψετε.

Enrique Lopetegui 
 

Τελευταία Κυκλοφορία

Το νέο τους album Mar Dulce – που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από την Universal-, σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην εξέλιξη του γκρουπ. Ηχογραφημένο σε πραγματικό χρόνο με όλα τα μέλη να παίζουν μαζί στο στούντιο, δείχνει τη διαφορετική, σε σχέση με το προηγούμενο, προσέγγιση του συγκροτήματος απέναντι στο «προγραμματισμένο» παίξιμο και μη. Με ηχογραφήσεις στο Μπουένος Άιρες, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη αλλά και το Τόκυο και τη Μαδρίτη, οι Bajofondo διευρύνουν ακόμα περισσότερο τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα τους ενσωματώνοντας ποικίλα και –επιφανειακά- ασυμβίβαστα στοιχεία. Πλήθος εκλεκτών καλλιτεχνών σε guest συμμετοχές -από τον βρετανό τραγουδιστή και συνθέτη Elvis Costello και τον Ισπανό ράπερ Mala Rodríguez μέχρι και την Καναδή Nelly Furtado και τον Ιάπωνα μπαντονεονίστα Ryota Komatsu αλλά και καλλιτέχνες από το Rio De La Plata- ενώνουν τη διαφορετικότητά τους και δημιουργούν όλοι μαζί έναν πολυσυλλεκτικό δίσκο γεμάτο ενέργεια. Παρόλα αυτά, υπάρχει κάτι που ενώνει τις διαφορετικές γενιές και εθνικότητες, κάτι που δύσκολα μεταφράζεται σε λέξεις. Αν κάποιος θα προσδιόριζε το tango ως «μια λυπηρή αίσθηση που κάποιος χορεύει», στην περίπτωση των Bajofondo θα μπορούσαμε να διευρύνουμε τον όρο λέγοντας ότι είναι «μια αίσθηση που κάποιος μπορεί να ακούσει και να χορέψει».  

Όπως με κάθε μουσικό είδος που γίνεται μόδα, αυτό που αποκαλούμε «ηλεκτρονικό tango» ανέπτυξε τα δικά του κλισέ και αυτό είναι που οι Bajofondo προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφύγουν. Οι Bajofondo έχουν βρει μια γλώσσα και την εμπλουτίζουν συνεχώς δουλεύοντας στην επιλογή του κατάλληλου beat και τη γραμμή του μπάσου, στοιχεία παρόντα από το πρώτο τους κιόλας άλμπουμ. Γίνεται προφανές ότι αυτό που τους αρέσει να αποκαλούν «bajofondista school» φτάνει με το νέο τους album σε άλλα επίπεδα χάρη στο νέο δυναμισμό του γκρουπ που γεννάει νέα διαμάντια όπως το «Pa’ Bailar» – όπου το tango συναντάει το rock, το «Fairly Right» σε μια συνύπαρξη της μελαγχολίας που ενυπάρχει στα tango και τη μουσικότητα των Beatles, με τη φωνή του εξαιρετικού Elvis Costello και το «Don Alfredo», έναν φόρο τιμής στον Zitarrosa με τη συμμετοχή του Toto Mendez που ήταν κιθαρίστας του.

   

Και αν και για όποιον ακούσει τα άλμπουμ Bajofondo Tango Club και Mar Dulce, οι αλλαγές που θα διακρίνει είναι εμφανείς, η αισθητική των Bajofondo παραμένει σταθερή. Δεν υπάρχει κανένας γραπτός νόμος για τη μουσική αυτής της μπάντας, η οποία εξελίσσεται συνεχώς, αλλά υπάρχουν ορισμένες παράμετροι που ήταν παρούσες στο πρώτο άλμπουμ, συνεχίστηκαν στο Supervielle και βρίσκονται στο απόγειό τους τώρα στο Mar Dulce. 
 
 
 

Εκδήλωση

Πειραματικό Λύκειο του Πανεπιστημίου Πατρών

The School of Rock Project

Πολιτεία, 20.30 
 

Το Πειραματικό Λύκειο του Πανεπιστημίου Πατρών διοργανώνει μουσική εκδήλωση την Τρίτη 30 Ιουνίου 2009 στον πολυχώρο ΠΟΛΙΤΕΙΑ με τους μαθητές της καλλιτεχνικής δράσης The School of Rock Project να παίζουν μουσική για να γιορτάσουν το τέλος της σχολικής χρονιάς, τον ερχομό του καλοκαιριού, των διακοπών και της ξενοιασιάς και την πετυχημένη αποφοίτηση της Γ’ Λυκείου που διέπρεψε στις Πανελλήνιες εξετάσεις!!!

 
Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας.
 
 
 

Τετάρτη 01/07 

Βιβλιοπαρουσίαση

Λελή Πρωίμου

«Αυτοβιογραφία του αθέατου»,

«Μεταίχμιο» 
Πολύεδρο, 20.30
 
 

Η Λελή Πρωίμου, στον άξονα της αλήθειας του συγκεκριμένου και ταυτόχρονα της πλατύτερης αναγωγής του σε πλαίσιο συμπαντικό, ανιχνεύει τα όρια ελευθερίας, τη στέρηση και την ανταμοιβή του έρωτα, την κοινωνική επίφαση, τη σπατάλη του εαυτού, την απόδραση και την υπαρξιακή αμηχανία. Φωνές άγνωστης προέλευσης, που συνωστίζονται υπόγεια και με δρόμους δικούς τους, μεταποιούν αποτυπώματα απωλειών σε ψυχής παρηγορία. Με τρόπους άλλοτε λυρικούς και άλλοτε αποφθεγματικούς υλοποιεί τη διαπραγμάτευση με έναν κόσμο ενορατικό ο οποίος εν τέλει μας απελευθερώνει.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν

η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

και οι ποιητές Δημήτρης Κατσαγάνης και Σταύρος Σταυρόπουλος.

Ποιήματα από τη συλλογή θα διαβάσει

η θεατρολόγος Ισμήνη Σακελλαροπούλου. 

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ

Στην αρένα της ποίησης της Λελής Πρωίμου φαίνονται καθαρά, σχεδόν φωτογραφικά, οι δύο αντίπαλες ανάγκες: της καθημερινότητας και της ψυχής. Η καθημερινότητα… είναι πολύ πιο επιθετική απ’ την ψυχή, που όμως είναι πολύ πιο ανθεκτική, αν βέβαια δεν καταρρεύσει με την πρώτη σύγκρουση. Εκείνο που κάνει την απεικόνιση τόσο ζωντανή είναι το ότι η Λελή Πρωίμου δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της καθημερινότητας, την πρακτική, σχεδόν επαγγελματική γλώσσα, για να εκφράσει την αγωνία της ερασιτεχνικής ψυχής.

Kατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, ΔΙΑΒΑΖΩ

Δυο είναι οι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους συνυφαίνεται ο ποιητικός ιστός της [ποιήτριας]: αλλοτρίωση της ψυχής με την ταυτόχρονη απαλλοτρίωση του σώματος και η επιτακτική ανάγκη για Ελευθερία. Η ανάγκη υποδούλωσης της ποιητικής persona εξισορροπείται από την ανάλογη ανάγκη ελευθερίας και απαλλαγής από οικογενειακά και κοινωνικά βάρη. Η σωτηρία έγκειται στην επιστροφή της στο κέντρο της ύπαρξης, εκεί όπου κατοικεί η εσωτερική σπίθα του θείου, μέσω της οποίας -και μόνον- είναι εφικτή η Ανάληψη και η ανέλιξη της ψυχής σε άλλες, φωτεινότερες διαστάσεις… Μια νέα ποιητική φωνή που αναμένεται να σταθεροποιήσει το στίγμα της.

Κωνσταντίνος Μπούρας, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η ποιήτρια είναι χαμηλόφωνη, λιτή, πυκνή και ουσιαστική στη στόχευσή της. Η καθαρότητα είναι το είδος της. Η ποίησή της έχει ουσία, όπως συνηθίζουμε να λέμε, έχει ψαχνό. Αυτή η ειλικρίνεια είναι σημαντική, αφού προϋποθέτει γνησιότητα και αυθεντικότητα αισθητική και βιωματική. Μια ιδιαίτερη περίπτωση στον σύγχρονο κατακλυσμό της γραφής… Κατέθεσε ένα βιβλίο, με καθόλου πρώιμους καρπούς. Ίσως γιατί ήταν έτοιμη από καιρό.

Μανόλης Πρατικάκης, ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ

Η Λελή Πρωίμου γεννήθηκε στη Βοστόνη των ΗΠΑ το 1958. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Παν/μιο Θεσσαλονίκης. Εκπόνησε διατριβή για τον Οδυσσέα Ελύτη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ανιχνεύοντας στο δοκιμιακό έργο του τη φιλοσοφική του συγγένεια με τους αρχαίους φιλοσόφους και τον υπερρεαλισμό. Εκπαιδεύτηκε στην ψυχολογία στην Αμερική και στην ψυχοθεραπεία οικογένειας στο Παν/μιο Αθηνών. Κατά την τελευταία επταετία διετέλεσε καθηγήτρια-σύμβουλος στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και συντόνισε Ομάδες Συμβουλευτικής Ενηλίκων. Το 1997 εξέδωσε τη διατριβή της σε βιβλίο με τίτλο Οδυσσέας Ελύτης: Η αθέατη πλευρά του κόσμου και η καθαρότητα του φωτός (εκδ. Ελληνικά γράμματα, 1997), ενώ μελέτες και ποιήματά της κυκλοφορούν σε ανθολογίες και περιοδικά. Αυτή είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή.  
 

Πέμπτη 02/07 

Συναυλία

Δημήτρης Μητροπάνος

Παμπελοποννησιακό Στάδιο, 21.30 
 

Όλα γύρω από τον Δημήτρη Μητροπάνο φέτος ήταν και είναι «Στη Διαπασών».

Στη Διαπασών η καλοκαιρινή του περιοδία που ακολουθεί την μεγάλη επιτυχία των φετινών του εμφανίσεων. Η συγκινητική επιστροφή του Δημήτρη Μητροπάνου στην Αθηναική νύχτα και στη δισκογραφία σήμανε από την αρχή συναγερμό προσέλευσης και ήταν θετικά φορτισμένη η  ατμόσφαιρα στην κάθε εμφάνιση του επί σκηνής.

Ο μεγάλος Έλληνας ερμηνευτής θα δώσει την πολυαναμενόμενη συναυλία του πιστός στο ραντεβού του με τους πολυπληθείς φίλους του, την Πέμπτη 2 Ιουλίου και ώρα 21.30 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας και υπό την αιγίδα του Δήμου Πατρέων, της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και της ΔΕΠΑΠ.

Στη Διαπασών ο τίτλος του νέου του cd, που από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του έγινε χρυσό,  με τραγούδια από 18 σπουδαίους δημιουργούς που ενώθηκαν για μία φωνή.

Και το ταξίδι συνεχίζεται με το Δημήτρη Μητροπάνο να δίνει τον καλύτερο εαυτό του.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γνήσιος λαϊκός ερμηνευτής, δωρικός στη ζωή και το τραγούδι, «ο ήχος της μαγκιάς και της πίκρας μαζί» σε μία εφόλης της ύλης αναδρομή.

Από τα ανεπανάληπτα σπαραχτικά ζεϊμπέκικα, στα τραγούδια των μεγάλων δημιουργών…

Από τις απρόβλεπτες αγαπημένες ροκ μπαλάντες στα «πιο ωραία λαϊκά»…

Από τις μοναχικές σολιστικές ερμηνείες ανεξίτηλων τραγουδιών…

Στα ντουέτα του έρωτα ,του χωρισμού και της ανατροπής,η στις ομαδικές καταθέσεις του κεφιού. 
 

Μαζί του: 

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η έκπληξη της φετινής χρόνιας, φωνή, ερμηνεία, λάμψη και σεβασμός στο ελληνικό τραγούδι απέσπασε τα καλύτερα σχόλια και στην χειμερινή συνεργασία της με τον Δημήτρη Μητροπάνο στο Κέντρο Αθηνών. 

Ο Γιώργος Καραδήμος, μια φωνή που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει με τις επιλογές της. Μέσα σε λίγα χρόνια έχει συνεργαστεί με τον Σταμάτη Κραουνάκη και την Σπείρα – Σπείρα, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη αλλά και την Δήμητρα Γαλάνη. 

Η Ασπασία Θεοφίλου, συνεργάτιδα ιδανική του Δημήτρη Μητροπάνου και σε παλαιότερες σημαντικές συνεργασίες του. 
 
 

/////////////////////////// 

Εικαστικά 

Έκθεση

Παλαιά Δημοτικά Λουτρά

Ως 30/06 

      Η έκθεση των Πατρινών και των Πολωνών καλλιτεχνών από το Bydgosczs αποδείχθηκε τελικά ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για την  προσέγγιση διαφορετικών αντιλήψεων και τεχνοτροπιών, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια νοητή γέφυρα συνεργασίας και ανταλλαγής εμπειριών μεταξύ καλλιτεχνών όταν τους χωρίζει τεράστια απόσταση.

      Όλα τα παραπάνω συνέβησαν τη Δευτέρα το βράδυ στα εγκαίνια της έκθεσης «Inside Out» στα Παλαιά Δημοτικά Λουτρά, η οποία εντάσσεται στις εκδηλώσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας 2009 που διοργανώνει η Αντιδημαρχία Πολιτισμού και η ΔΕΠΑΠ.

      Στην έκθεση που θα διαρκέσει εννέα ημέρες, συμμετέχουν έξι Έλληνες καλλιτέχνες και δέκα Πολωνοί. Συγκεκριμένα συμμετέχουν από την Ελλάδα οι: Ειρήνη Μαυρομμάτη, Ανδρέας Λυμπεράτος, Έλλη Μπαρμπαγιάννη, Δημήτρης Ντζουμάνης, Ιωάννης Κοψίνης, Διονύσης Παντελής και από την Πολωνία οι:  Jakub  Q  Elwertowski, Ryszard Wietecki, Wojciech  Wozniak, Anna Kubiak, Marcin Sauter, Zbyziel, Rafal Jara, Waldemar Domagala, Grzegorz Pleszynski, Violka Kus.

      Στα εγκαίνια της έκθεσης παραβρέθηκαν ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Αλέξης Σκαρμέας, ο διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης του Bydgosczs Wactaw Kuczma, η Πρόεδρος της ΔΕΠΑΠ Ελένη Δάσιου και η εκπρόσωπος του Πολωνικού Προξενείου στην Πάτρα Ξένια Τσιτσάρα.

      Η συναυλία του συγκροτήματος Deadbeat Escapement που είχε προγραμματιστεί τη  ημέρα των εγκαινίων στο αίθριο των Παλαιών Δημοτικών Λουτρών, δεν πραγματοποιήθηκε λόγω των κακώς καιρικών συνθηκών.

      Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Ιουνίου και το φθινόπωρο αναμένεται να μεταφερθεί και στην Δημοτική Πινακοθήκη του Bydgosczs. 
 
 
 

ΝΕΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» ολοκλήρωσε με επιτυχία τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου του Διοικητικού Συμβουλίου. Η νέα σύνθεση είναι η εξής:

Πρόεδρος:  Μαρία Αλανιάδη

Αντιπρόεδρος:  Φώτης Λουριδάς

Γραμματέας:  Γιώργος Λογαράς

Ταμίας:  Παναγιώτα Σταμάτη

Μέλος:  Γιώργος Παπαδόπουλος

Μέλος:  Μιλτιάδης Παπλά;

Μέλος:  Τηλέμαχος Τσαρδάκας 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ  «ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ» ΚΑΙ

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΠΑΤΡΑΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009 και  ΩΡΑ 21.00

ΣΤΟ ΑΙΘΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΤΟΥ

1ου ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ. 

ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΥΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ, ΜΕΛΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΜΕ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΠΟΙΗΤΗ  ΜΑΣ ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΡΑΤΖΑ.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ. 
 
 
 
 
«Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ» 

Μοναδικές κινηματογραφικές εκπλήξεις επιφυλάσσει για τους Πατρινούς το φετινό αφιέρωμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας με τίτλο «Ο Κινηματογράφος της Γειτονιάς Μας», που θα πραγματοποιηθεί στο Αελλώ την Τρίτη 23, την Τετάρτη 24  και την Πέμπτη 25 Ιουνίου στο πλαίσιο της καθιερωμένης και ιδιαίτερα επιτυχημένης ενότητας «Πάμε Σινεμά».

Το απαιτητικό φετινό πρόγραμμα του κινηματογραφικού τριημέρου θα μας παρουσιάσει σπουδαίες ταινίες από τις γειτονικές χώρες Τουρκία και Ιταλία, ενώ την τελευταία του μέρα θα διανθιστεί από μια θαυμάσια μουσική παράσταση των αδερφών Ελένης και Σουζάνας Βουγιουκλή. 
 
 
 
 
 
Για τη Λυδία Κονιόρδου  
 

Εφόσον μου ζητήθηκε να σχολιάσω την απόφαση του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ, θα είχα να πω τα εξής:

Η θητεία μου έχει ήδη λήξει, ως γνωστόν, από την Κυριακή των Βαΐων, οπότε και ολοκληρώθηκε ο χειμερινός προγραμματισμός, ήδη εγκεκριμένος από το Δ.Σ. του θεάτρου.

Έχοντας πλέον μια πλήρη εικόνα των εκκρεμοτήτων που ταλαιπωρούν το θέατρο και το εμποδίζουν να εξελιχθεί, εκτός από τη γενικότερη φιλοσοφία του προγραμματισμού, υπέβαλα και μία σειρά προτάσεων που αφορούν στην εξυγίανση του θεάτρου μέσα από ένα πνεύμα συνεργασίας. Μόνο έτσι θα μπορούσα να συνεχίσω να στηρίζω το θεσμό των ΔΗΠΕΘΕ στην Πάτρα, εφόσον και η Δημοτική Αρχή επιθυμούσε να πάρει τις ανάλογες, απαραίτητες αποφάσεις.

Όπως είναι ήδη γνωστό, είχα ήδη δεσμευτεί με το Θεσσαλικό Θέατρο και τον αγαπημένο φίλο και συνεργάτη Κώστα Τσιάνο, ο οποίος αναλαμβάνει ξανά τη διεύθυνση του θεάτρου. Φυσικά οποιαδήποτε συνεργασία με την Πάτρα θα ήταν άμισθη μέχρι τη λήξη του συμβολαίου με το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας.

Αλλιώς δεν θα μπορούσα να προσφέρω επί της ουσίας στην πόλη, σε ένα θέατρο:

α) χωρίς κτήριο  (ως γνωστόν το θέατρο Απόλλων πήρε προσωρινή άδεια χρήσης ελλείψει άλλου θεάτρου, όμως  χρήζει άμεσης επισκευής πριν πληγεί ανεπανόρθωτα ένα τέτοιο σπουδαίο μνημείο).

β) με ένα χρέος από προηγούμενη χρήση που δεν έχει αντιμετωπιστεί. (Εδώ μπορώ να πω ευθαρσώς ότι στη διάρκεια της θητείας μου το χρέος δεν αυξήθηκε, αντιθέτως μειώθηκε).

γ) με την ανάγκη για μία ορθολογική απασχόληση των εργαζομένων σύμφωνα με τα προσόντα τους.

Δεν δόθηκε καμία απάντηση σε μένα για τις παραπάνω προτάσεις, έτσι εδώ και καιρό θεωρώ τη συνεργασία μας λήξασα. Για την ενημέρωσή σας συμπεριλαμβάνω την πλήρη επιστολή με τις προτάσεις μου προς τη Δημοτική Αρχή.

Όσον αφορά την κριτική για τις παραγωγές, θεωρώ ότι ήμουν πολύ τυχερή που κατάφερα, παρά την πολύ καθυστερημένη έναρξη της θητείας μου, να πραγματοποιηθεί ένα πολύ αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό ρεπερτόριο με πολύ σημαντικούς έλληνες και ξένους δημιουργούς όπως: Κ. Τσιάνος, Σ. Χατζάκης, Α. Βασίλιεφ, Δ. Αβδελιώδης, Α. Μέντης, Γ. Μετζικώφ, Π. Παπαδόπουλος, Ε. Δρίνη, Τ. Φαραζής, Ε. Βούλγαρης, καθώς και την ανάδειξη πατρινών καλλιτεχνών που θα διαμόρφωναν το μελλοντικό προφίλ της πόλης.

Είναι γνωστό ότι η θητεία ενός καλλιτεχνικού διευθυντή κρίνεται στην τριετία και όχι στους πρώτους μήνες, όπως έγινε με την περίπτωσή μου. Με τις αλλεπάλληλες λήξεις της θητείας μου (3 στον αριθμό), λόγω μεταβατικής περιόδου της σχέσης με το ΥΠ.ΠΟ, δεν ήταν δυνατό να γίνει ένας έγκαιρος και σωστός προγραμματισμός, που χρειάζεται τουλάχιστον το περιθώριο ενός έτους για να γίνει. Δυστυχώς, υπάρχει στην Ελλάδα μία λανθασμένη νοοτροπία ότι όλα μπορούν να οργανωθούν την τελευταία στιγμή, γεγονός που δεν με βρίσκει σύμφωνη.

Παρ’ όλα αυτά θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους στήριξαν την προσπάθειά μου σε αυτήν την μετ’ εμποδίων θητεία και ιδιαίτερα τον Πρόεδρο του ΔΗΠΕΘΕ  Βαγγέλη Πολίτη, τη Σοφία Μαυρίδη, την Τίνα Γιοβάνη και όλους όσους με βοήθησαν από το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό.

Κυρίως, όμως θέλω να ευχαριστήσω το κοινό της Πάτρας και τους λίγους φίλους που με στήριξαν και με εμψύχωσαν και ιδιαίτερα τους ανώνυμους πολίτες στους δρόμους της Πάτρας, στη γειτονιά μου την Άνω Πόλη, που ζέσταναν με τον καλό τους λόγο τις πολλές μοναχικές και δύσκολες μέρες που πέρασα στην πόλη της Πάτρας. 
 

Λυδία Κονιόρδου

Υπόψιν Δημάρχου Πατρέων κ. Α. Φούρα 

Κοινοποίηση: Αντιδήμαρχο Πολιτισμού, κ. Α. Σκαρμέα

            Πρόεδρο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κ. Β. Πολίτη 

Τρίτη, 14 Απριλίου 2009 

Προτάσεις για την περαιτέρω πορεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας 

Από τη μέχρι τούδε εμπειρία μου στην καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας έχω διαπιστώσει ορισμένα ζητήματα τα οποία καθιστούν τη λειτουργία του προβληματική. Θεωρώ υποχρέωσή μου ως εκ τούτου να τα θέσω υπόψη σας προκειμένου να παρθούν οι απαραίτητες αποφάσεις για την αντιμετώπισή τους. Η διατήρηση αυτών των προβλημάτων πιστεύω ότι θα οδηγήσει στην ακύρωση της οποιαδήποτε προσπάθειας για τη δημιουργική ανάδειξη του ρόλου ενός κορυφαίου δημοτικού θεσμού στην Πάτρα. 
 

1. Κυρίαρχο πρόβλημα που αντιμετώπισα από την αρχή της παραμονής μου είναι η μη κυρίαρχη χρήση του θεάτρου Απόλλωνα και η απουσία δεύτερης θεατρικής σκηνής. Η προσωρινή λύση που δόθηκε με το εργοστάσιο, το οποίο σημειωτέον είχε σοβαρότατα προβλήματα λειτουργίας και ασφάλειας και επιπλέον δεν είναι σχεδιασμένο για θεατρικές παραστάσεις, μετά το σεισμό ακυρώθηκε.

Χρειάζεται να αποδεσμευτεί  ο Απόλλωνας από την πληθώρα των παραχωρήσεων. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη να εξευρεθεί ξεχωριστός χώρος για να φιλοξενήσει όχι μόνο τις δραστηριότητες των φορέων της πόλης, αλλά κυρίως την πρωτοφανή και πολύ δημιουργική δραστηριότητα πολλών ερασιτεχνικών σχημάτων, καθώς επίσης και των φοιτητικών και σχολικών παραστάσεων. Είναι τόσες πολλές και αξιόλογες οι δραστηριότητες που η συνύπαρξή τους στον Απόλλωνα δημιουργούν πολύ σοβαρά οργανωτικά και τεχνικά προβλήματα, μειώνουν τον αριθμό προβών και παραστάσεων και σε περίπτωση επιτυχίας, καθιστούν τη συνέχιση της παράστασης απαγορευτική. Ως εκ τούτου το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη λειτουργία του σαν καλλιτεχνικός φορέας με συγκεκριμένη αποστολή να παράγει απρόσκοπτα επαγγελματική θεατρική δημιουργία.

Προτεινόμενοι Χώροι:

α. Κύρια σκηνή 250-300 θέσεων: Θέατρο Απόλλων

β. Πειραματική/Νεανική Σκηνή 150 θέσεων, όπως επίσης χώρος προβών και σεμιναρίων: Αίθουσα Ντα Βίντσι 
 

2. Παρά τις προσπάθειες που κατεβλήθησαν για μία σφιχτή οικονομική διαχείριση, το χρέος που παραλάβαμε από το παρελθόν συνεχίζει να βαραίνει τη λειτουργία του θεάτρου. Αυτό προξενεί μια διαρκή δυσπιστία εκ μέρους των καλλιτεχνικών συντελεστών, όπως επίσης των συνεργατών και προμηθευτών της Πάτρας.

Το χρέος αυτό έχει πρόσφατα ενισχυθεί από την εκ των υστέρων μείωση 110000 ευρώ από το ΥΠΠΟ για την παρελθούσα χρήση, τη μη εκταμίευση 80000 ευρώ από την εγκεκριμένη επιχορήγηση για το 2008 από τον Δήμο Πατρέων, καθώς επίσης και το υπόλοιπο 40000 ευρώ από τις 300000 ευρώ που είχαν αρχικά εγκριθεί για την παραγωγή της Μήδειας και λόγω των ορίων χρηματοδότησης που έθετε το ελεγκτικό συνέδριο τελικά δεν συμπεριελήφθησαν και δεν κατεβλήθησαν στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ (σύνολο 230000 ευρώ).

Ως εκ τούτου πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί η σταδιακή εξόφληση των παλαιών οφειλών που δυσχεραίνουν τη συνεργασία με όλους τους αξιόλογους συνεργάτες και οργανισμούς (ΟΤΕ – Εταιρία Προστασίας Συγγραφικού Δικαιώματος –ΣΟΠΕ κτλ.)   Επίσης είναι απαραίτητη η σε τακτά χρονικά διαστήματα εκταμίευση της επιχορήγησης του Δήμου βάσει του εγκεκριμένου προϋπολογισμού, προκειμένου να καταβάλλονται έγκαιρα οι μισθοδοσίες προσωπικού, καλλιτεχνών και τα έξοδα της εκάστοτε παραγωγής.

Λόγω των προηγουμένων καθυστερήσεων που συνδέονται και με τις ανανεώσεις των προγραμματικών συμβάσεων, δημιουργήθηκαν σοβαρά προβλήματα που απείλησαν την υλοποίηση των παραστάσεων.  
 

3. Απαιτείται εξορθολογισμός της εσωτερικής λειτουργίας του θεάτρου τόσο στο διοικητικό τμήμα όσο και στο τεχνικό, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλότερη λειτουργία των υπηρεσιών του και η καλύτερη συνεργασία μεταξύ των εργαζομένων. Ως εκ τούτου είναι απαραίτητα:

α. Εξασφάλιση του σπαστού ωραρίου.

β. Μεταφορά πλεοναζόντων εργαζομένων και αυτών που δεν μπορούν να προσφέρουν στην οργανική θέση που καταλαμβάνουν σε άλλες υπηρεσίες του Δήμου και κάλυψη των θέσεων αυτών από άλλους εργαζομένους του Δήμου ή με πρόσληψη. Συγκεκριμένα το θέατρο έχει επιπλέον ανάγκη μίας γραμματέως, ενός αδειούχου ηλεκτρολόγου και ενός σιδεροκατασκευαστή.

γ. Προσαρμογή της θέσης απασχόλησης κάποιων εργαζομένων σύμφωνα με τα τυπικά τους προσόντα και τις ανάγκες του θεάτρου.

Οι αλλαγές αυτές κρίνονται απαραίτητες διότι έχει παρατηρηθεί ένας διαρκής εκνευρισμός που φτάνει μέχρι ακραίες συμπεριφορές, λόγω της μη ομαλής και ξεκάθαρης εργασιακής σχέσης.  
 

4. Όσον αφορά τη λειτουργία της δραματικής σχολής δεν έχουμε διαμορφώσει σαφή εικόνα του λειτουργικού της κόστους, των προοπτικών μελλοντικής επιτυχούς λειτουργίας της πέραν της αρχικής περιόδου και του αριθμού των εισακτέων μαθητών, από τα δίδακτρα των οποίων θα αυτοχρηματοδοτείται η σχολή.

Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι η σχολή της Πάτρας δεν μπορεί να στηριχτεί στο παράδειγμα της σχολής της Αγίας Βαρβάρας., ούτε όσον αφορά το κόστος λειτουργίας, ούτε όσον αφορά τις δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης των μαθητών της, από το γεγονός και μόνον ότι λειτουργεί στα περίχωρα της Αθήνας. Αντιθέτως θα έπρεπε να αξιοποιηθεί ιδιαίτερα η εμπειρία της δραματικής σχολής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου που λειτουργεί σχεδόν επί μία δεκαετία.

Όσον αφορά τα δίδακτρα πιστεύουμε ότι ο Δήμος Πατρέων πρέπει σε μόνιμη βάση να διατηρήσει την επιδότηση της σχολής, ούτως ώστε αυτή να μην αναγκάζεται να αποδέχεται αριθμό μαθητών που δεν είναι κατάλληλοι για το θέατρο, με μόνο κριτήριο την καταβολής των απαραίτητων διδάκτρων για τη διατήρηση της λειτουργίας της σχολής. Δυστυχώς, το φαινόμενο όσων απορρίπτονται από τις εισαγωγικές εξετάσεις του Υπ. Παιδείας και γίνονται αποδεκτοί από τις δραματικές σχολές με την ιδιότητα του ακροατή έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις σε μεγάλο αριθμό ιδιωτικών δραματικών σχολών στην Αθήνα, με πολύ δυσάρεστες συνέπειες στη λειτουργία των σχολών και στην επαγγελματική αποκατάσταση των ακροατών που δεν δικαιούνται πτυχίου.

Ως εκ τούτου πιστεύουμε ότι εκτός από τη σοβαρότατη ηθική διάσταση που κινδυνεύει να οδηγήσει στην εκμετάλλευση των ονείρων των νέων ανθρώπων και τον πλήρη επαγγελματικό τους αποπροσανατολισμό, με αποτέλεσμα τη δημιουργία άνεργων, δυστυχών ανθρώπων, η πρακτική αυτή θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την υποβάθμιση του επιπέδου των σπουδών και την τελική απαξίωσή της, γεγονός που έχει ήδη συμβεί σε πολλές ιδιωτικές σχολές της Αθήνας. Τότε υπάρχει κίνδυνος οι πραγματικά ταλαντούχοι νέοι της Πάτρας να προτιμήσουν τις έγκυρες σχολές των Αθηνών με καλύτερη εξασφάλιση του επιπέδου σπουδών τους και με την άμεση επαγγελματική τους αποκατάσταση.

Η δραματική σχολή θα μπορούσε να καλύψει ένα κενό που αφορά την εκπαίδευση των πολυάριθμων ερασιτεχνών της πόλης, προσφέροντας θεατρικές σπουδές σε σταθερή βάση με τη μορφή εργαστηρίων, εξασφαλίζοντας έτσι μέρος των εξόδων της. 
 

5. Θα πρέπει να διατηρηθεί η ανεξαρτησία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας και η αυτοδύναμη λειτουργία του. Με δεδομένη τη δρομολογούμενη μετατροπή του σε κοινωφελή οργανισμό που θα προκαλέσει  ούτως ή άλλως σοβαρά προβλήματα λειτουργίας, για τη λύση των οποίων θα απαιτηθεί χρόνος, η υπαγωγή του θεάτρου σε άλλο πολιτιστικό φορέα της πόλης θα δημιουργήσει αναπόφευκτα ασφυκτικές συνθήκες λειτουργίας με αποτέλεσμα το βραχυκύκλωμα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. 

Κατόπιν όλων των παραπάνω είναι σαφές ότι υπάρχει συσσώρευση πολλών χρονιζόντων προβλημάτων, για την εξυγίανση των οποίων δεν είναι αρκετή η δική μου προσπάθεια, παρ’ όλες τις αποδεδειγμένες καλές μου προθέσεις. Χρειάζονται πολιτικές αποφάσεις από τις οποίες θα εξαρτηθεί η αναβάθμιση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, αλλά και η δυνατότητά μου να συνεχίσω να προσφέρω από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή. 

Ο προτεινόμενος προγραμματισμός θα στηριχτεί στις δεσμεύσεις της προγραμματικής συμφωνίας με έναρξη τον Οκτώβριο. Η εξειδίκευση των προτάσεων και η δέσμευση απέναντι σε καλλιτεχνικούς συντελεστές προϋποθέτει την αντιμετώπιση των προαναφερθέντων προβλημάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά τους χώρους, το οικονομικό θέμα και την εσωτερική λειτουργία.

Σαν γενική κατεύθυνση προτείνω: 

1. Κεντρική Σκηνή Απόλλων.

Θέατρο για παιδιά που θα βασίζεται σε πατρινούς ηθοποιούς και συντελεστές με έναρξη τον Οκτώβρη.

1β. Ένα κλασσικό έργο σε συμπαραγωγή με ένα άλλο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., π.χ του Αγρινίου, με έναρξη τον Δεκέμβριο.

1γ. Συμπαραγωγή με γνωστό θέατρο των Αθηνών για μία παράσταση τραγωδίας σε κλειστό χώρο, ανοιχτές παραστάσεις και παραστάσεις για γυμνάσιο και λύκεια.

1δ. Συνέχιση των επιτυχημένων μουσικοθεατρικών παραστάσεων.  
 
 
 
2. Πειραματική/Νεανική Σκηνή

2α Κωμωδία με δύο άτομα από νεανικό σχήμα που θα αποτελέσει και την κινητή μονάδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

2β Φιλοξενία δύο (2) επαγγελματικών – πειραματικών σχημάτων της Πάτρας

2γ Μετακλήσεις θεατρικών και χορευτικών σχημάτων από την Αθήνα

2δ. Συνέχιση των σεμιναρίων που απευθύνονται σε επαγγελματίες και ερασιτέχνες ηθοποιούς. Επίσης, συνεργασία με το Τμήμα Θεατρολογίας του Παν/μίου Πατρών για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων που έχουν συζητηθεί την προηγούμενη χρονιά και λόγω των γεγονότων δεν μπορέσανε να πραγματοποιηθούνε.    
 

Με τιμή, 
 

Λυδία Κονιόρδου     

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s