Η πρώτη ατομική έκθεση της Έλλης Μπαρμπαγιάννη με τίτλο «Παιχνίδι στα άκρα» εγκαινιάζεται την ερχόμενη Παρασκευή 3 Απριλίου, στις 9 το βράδυ, στον εκθεσιακό χώρο «Παλαιά Δημοτικά Λουτρά». Η έκθεση θα έχει διάρκεια ως τις 12 Απριλίου (ώρες λειτουργίας: 10.00-14.00 και 18.00-21.00, εκτός απογ. Κυριακής).

image

image

Η πρώτη ατομική έκθεση της Έλλης Μπαρμπαγιάννη

με τίτλο «Παιχνίδι στα άκρα»

εγκαινιάζεται την ερχόμενη Παρασκευή 3 Απριλίου, στις 9 το βράδυ,

στον εκθεσιακό χώρο «Παλαιά Δημοτικά Λουτρά».

Η έκθεση θα έχει διάρκεια ως τις 12 Απριλίου

(ώρες λειτουργίας: 10.00-14.00 και 18.00-21.00, εκτός απογ. Κυριακής).

image

Βιογραφικό

Η Έλλη Μπαρμπαγιάννη γεννήθηκε το 1969 στη Ναύπακτο και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ Αθήνας (εργαστήριο Τ. Πατρασκίδη). Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας με το Γ. Ζιάκα και ψηφιδωτού με τον Ι. Βαλαβανίδη.

Διακρίθηκε με το 2ο βραβείο ζωγραφικής στο διαγωνισμό «2η Συνάντηση Νέων Δημιουργών». Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις όπως: «Καμμένη Γη» Κέντρο Τεχνών Δήμου Ρίου (2008), «Συνάντηση» δροσερικό, Πάτρα (2006), «ΑΝΤΙΣΩΜΑ εκφάνσεις του σώματος στη σύγχρονη τέχνη» Artower, Αθήνα (2003), «Bazaar», Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη, (2003, 2002), «Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών», Τεχνόπολις, Αθήνα (2002), «Μήνας εικαστικών τεχνών», Τεχνόπολις, Αθήνα (2001), «Έξι Νέοι Καλλιτέχνες», Αποκάλυψη, Λευκωσία (2000), «Απόφοιτοι ’98-’99», Εργοστάσιο, Αθήνα (1999), «2η Συνάντηση Νέων Δημιουργών», εκθεσιακός χώρος Σχολής Βακαλό, Αθήνα, (1999).

Από το 2005, ζει και εργάζεται στην Πάτρα ως καθηγήτρια στη Β΄βάθμια εκπαίδευση, ενώ συνεργάζεται με τη ΔΕΠΑ Ρίου.

image

Τα επώδυνα παιχνίδια της Έλλης Μπαρμπαγιάννη με τον Χρόνο

Την εικαστική δουλειά της Έλλης Μπαρμπαγιάννη δεν μπορεί να την προσεγγίσει κανείς παρά με όρους της ποίησης. Μιας λυρικής ποίησης που δρα παρήγορη στο ζοφερό τοπίο των ημερών μας. Που αποδρά χωρίς να εγκαταλείπει. Που ενώ έχει μεταμοντέρνα την φωνή, ξέρει μέσα από τα ιδιόλεκτά της να αποτίει φόρο τιμής ευθέως ή διαθλασμένα σε Ντύρερ, Πικάσο, Έγκον Σίλε. Αποσπασματική και συνεκτική συνάμα γεννά, στην πολύπτυχη θεματική της όσο και με τις τεχνικές έκφρασης, την αίσθηση πως κατεβαίνει από έναν γυάλινο κόσμο, εύθραυστο, με διάφανες ποιότητες κι ευαίσθητες ισορροπίες, αρθρώνοντας λόγο πότε ερωτικό, πότε συγκρατημένα λυγμικό, κι άλλοτε πάλι ψελλίζοντας γρίφους και παιχνιδίσματα -έτοιμα, θαρρείς, όλα να διαλυθούν μες στην αβεβαιότητά τους. Από εδώ εν πολλοίς και η όποια ερμητικότητα, που στην ουσία είναι ένας από τους τρόπους να εκτεθεί το βίωμα συμβολοποιημένο, κρυπτικά, όχι όμως και απροσπέλαστα. Γιατί, σε μεγάλο βαθμό, η Έλλη Μπαρμπαγιάννη βιογραφεί αγωνίες, τραύματα και οράματα που είναι και δικά μας.

Από όποια μεριά κι αν ιδωθούν τα έργα της, δεσπόζων στο εικαστικό συμβάν είναι ο Χρόνος, η διαβρωτική του επενέργεια, που πάει χέρι χέρι με το εφήμερο, το φευγαλέο. Μια απαισιοδοξία αισιόδοξη, με έντονο το στοιχείο της συγκατάβασης που δεν γίνεται όμως παθητικότητα και αποδοχή.

Πίσω από το «Επιτύμβιο» και από τη «Συλλέκτρια των δακρύων» με την όρθια νεαρή γυναίκα, εράσμια στην ολική γυμνότητά της και φασματικά ροϊκή, έχει κανείς την αίσθηση πως ηχούν τα λόγια που ο ρομαντικός ποιητής Τζον Κητς ζήτησε να χαράξουν στην ταφόπλακά του: «Εδώ κείτεται ένας άνθρωπος που θέλησε να γράψει το όνομά του στο νερό». Σε ανάλογα πεδία παραπέμπει και το άδειο φουστάνι, εκρηκτικά ανθοστόλιστο, κάτι σαν νυφικό, που ντύνοντας το απόν σώμα, την μυρωδιά και την ανάμνησή του, σχολιάζει και πληγώνει μεταφυσικά -το άνθος και το αγκάθι. Την αγκαθωτή αλήθεια της ματαιότητας αντισταθμίζει όμως η Μπαρμπαγιάννη τόσο με τη σειρά «Γενεαλογία», που μέσα από μικρές, στιγμιότυπες μυθολογίες ευαγγελίζεται βιολογική συνέχεια, όσο και με τους «Ανθοφόρους οφθαλμούς» και τις «Γραφές σωμάτων», που υμνωδούν το αρχέγονα ιμερόληπτο, το γονιμικό, το ανθοβόλο.

image

Περισσότερο ίσως και από την ίδια την θεματική, η διαβρωτική επενέργεια του Χρόνου εκφράζεται εδώ με την λεπτουργημένη τεχνική που τόσο επιδέξια κινεί κεντημένες κλωστές, άφατης λυρικότητας, πάνω σε τούλι και κάμποτο –υλικά δηλαδή εξ ορισμού φθαρτά, ανυπεράσπιστα στις ορέξεις του μακρού Χρόνου.

Το μικρό κορίτσι με την κλωστή στο χέρι, των έργων «Στα άκρα Ι και ΙΙ», κεντάει ή ξηλώνει τον Λαβύρινθο; Ή μήπως κρατώντας το υφάδι αυτό, τον μίτο, θα αποτολμήσει μια διείσδυση στο δαιδαλώδες σκότος του φοβικού μυθικού κτίσματος που τόσο αλληγορικό του υποσυνείδητου; Πάντως, Λαβύρινθος και μίτος μοιάζουν να συμπλέκονται αμφίσημα, σε βαθμό που ο Λαβύρινθος να γίνεται ο μίτος και ο μίτος Λαβύρινθος. Με κλωστή σχεδιασμένα και τα γυμνά σώματα, έτσι, για να τα συμπαρασύρει ευκολότερα στη δίνη του ο άνεμος του Χρόνου. Κλωστές, εκτός των άλλων, και οι γραφισμοί που, στις πολλαπλές εκδοχές τους, μοιάζουν πότε απόηχοι μιας ακατάληπτης γραφής και πότε παρτιτούρες μιας μουσικής χαμένης. Κι όταν οι γραφισμοί διαλύονται σε στίγματα και μουτζούρες, η λήθη φαίνεται να έχει πλέον επιτελέσει το έργο της. Πάνω όμως στο παλίμψηστο του πνεύματος, που είναι η μοίρα του ανθρώπου, θα επικαθίσει νέα μνήμη.

Η Έλλη Μπαρμπαγιάννη ξέρει να εκπλήσσει και να εκπλήσσεται σαν νεόκοπη στον κόσμο, αλλά με φορτισμένη την ματιά από αιώνες. Παρεμβαίνοντας, διαμεσολαβεί ανάμεσα στην θαυμαστική απορία και την διαχείριση ή την άρση της, χωρίς να βολεύεται στην ευκολία της προσποίησης. Γιατί είναι ταγμένη στην αμιγή ποίηση, με ορυκτή την συγκίνηση από κοιτάσματα βαθιά.

Χρήστος Μπουλώτης

Εξάρχεια, 15 Μάρτη 2009

image

Advertisements

One thought on “Η πρώτη ατομική έκθεση της Έλλης Μπαρμπαγιάννη με τίτλο «Παιχνίδι στα άκρα» εγκαινιάζεται την ερχόμενη Παρασκευή 3 Απριλίου, στις 9 το βράδυ, στον εκθεσιακό χώρο «Παλαιά Δημοτικά Λουτρά». Η έκθεση θα έχει διάρκεια ως τις 12 Απριλίου (ώρες λειτουργίας: 10.00-14.00 και 18.00-21.00, εκτός απογ. Κυριακής).

  1. Όσο δύσκολο είναι να εκφράσεις με λόγια την συγκίνηση, τόσο δύσκολο είναι να κάνεις το βαθύ συναίσθημα εικόνα. Η Έλλη όμως καταφέρνει να μεταπλάσει στο έπακρο τον πλούτο των μέσων της και να ξετυλίξει το «νήμα» αυτών που ριζώνουν βαθιά μέσα μας και δεν τολμούν να βγουν.

    Καλή επιτυχία

    Γιάννης Ξενάκης
    Σύρος, 27 Μάρτη 2009

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s