ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΠΑΤΡΑΣ ΑΠΟ 20/3 ΕΩΣ 26/3/2009 (Επιμέλεια: Ισίδωρος Σιδερόπουλος)

image

image

Παρασκευή 20/3

Πανελλήνιο Συνέδριο Ηλεκτρονικής & Τηλεπικοινωνιών

Συνεδριακό ΑΕΙ

Ως 22/03

Α΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Ηλεκτρονικής και Τηλεπικοινωνιών, που συνδιοργανώνεται από τα Τμήματα Φυσικής και Ηλεκτρολόγων Μηχ/κων & Τ/Υ. Το συνέδριο πραγματοποιείται για πρώτη φορά και ξεκίνησε με πρωτοβουλία μεταπτυχιακών αποφοίτων του Τμήματος Ηλεκτρονικής και Τηλεπικοινωνιών (ΠΑΣΦΗΡ). Η πρωτοβουλία αυτή αγκαλιάστηκε από μεγάλο αριθμό επιστημόνων που δραστηριοποιούνται στους αντίστοιχους χώρους και με παρότρυνση αυτών, τα Εργαστήρια Ηλεκτρονικής του Τμήματος Φυσικής και Ασύρματης Τηλεπικοινωνίας του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών ανέλαβαν την πρώτη διοργάνωσή του στην Πάτρα. Σκοπός του συνεδρίου είναι να φέρει κοντά Έλληνες επιστήμονες που εργάζονται στο χώρο της Ηλεκτρονικής και των Τηλεπικοινωνιών, να παρουσιάσουν το πρόσφατο ερευνητικό τους έργο και να γνωρίσουν και το έργο των συναδέλφων τους. Πληροφορίες στη γραμματεία του Συνεδρίου, τηλ. 2610-995698.

Σεμινάρια Ηχοληψίας

Ομάδα Τεχνολογίας Ήχου και Ακουστικής

Συνεδριακό ΑΕΙ

Σεμινάρια Ηχοληψίας, που διοργανώνονται από το Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών. Πρόκειται για το τρίτο κατά σειρά σεμινάριο που πραγματοποιείται με την επίβλεψη της Ομάδας Τεχνολογίας Ήχου και Ακουστικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τ/Υ (υπεύθυνος: Καθηγ. Ι. Μουρτζόπουλος). Πληροφορίες στη γραμματεία του ΣΠΚ, τηλ.: 2610-993 999.

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Με την ποίηση του Χρήστου Λάσκαρη

& του Γιώργη Παυλόπουλου

Πολύεδρο, 13.00

Παράλληλα, εβδομάδα ποίησης βρίσκεται σε εξέλιξη στο «Πολύεδρο», που άρχισε χθες και θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 21 Μαρτίου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που συμπίπτει με τον ερχομό της άνοιξης.

Κάθε μέρα στη 1μ.μ. θα γίνονται συζητήσεις για την ποίηση μεταξύ «τυρού και αχλαδίου» και θα διαβάζονται ποιήματα από ηθοποιούς, εικαστικούς, ποιητές και αναγνώστες που αγαπούν την ποίηση. Οι συναντήσεις αυτής της εβδομάδας θα συνοδεύονται από ουζάκι, προσφορά της εταιρείας «Νότος» υιοί Αγουρίδη.

Επίσης, θα λειτουργεί έκθεση βιβλίων με ποιητικές συλλογές και δοκίμια, ενώ μεγάλος αριθμός βιβλίων ποίησης θα είναι σε προσφορά.

Σήμερα στη 1μ.μ. θα διαβαστεί ποίηση του Χρίστου Λάσκαρη και του Γιώργη Παυλόπουλου.

Τέλος, το Σάββατο 21 Μαρτίου στη 1μ.μ. (Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης) θα διαβάσουν ποιήματα που αγαπούν οι Ελένη Γιαλελή (εκπαιδευτικός), Σταύρος Ιντζεγιάννης (συγγραφέας), Λένα Καλεντζώτη (δημοτική σύμβουλος), Κωστής Καπέλλας, Κατερίνα Κουμπουρλή (Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου), Τάσος Κοροβέσης (γιατρός), Τασία Λάσκαρη, Μερόπη Λιόντη (εκπαιδευτικός), Αλέξης Λυκουργιώτης (καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών), Βασίλης Μακιός (καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών), Αγγελική Μικρού (βιολόγος), Σήφης Μπουζάκης (καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών), Μίνα Πετροπούλου (φιλόλογος), Αγγελική Ράλλη (καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών), Ορέστης Σκαλτσάς, Αλέξης Σκαρμέας (αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων), Γιώργος Τσιρώνης (εισαγγελέας), Νίκος Τσούκαλης (βουλευτής) και Μαρία Ψάχου (φιλόλογος).

Στο πιάνο η Elena Fedko θα παίξει μικρά κομμάτια των Σοπέν, Σεν Σανς, Ντεμπισί, Σούμπερτ και Λιστ.

Εκδήλωση

Σύνδεσμος Φιλολόγων Πάτρας

Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο

Αίθουσα Φιλαρμονικής Εταιρείας, 20.00

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΠΑΤΡΩΝ-ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ-ΩΔΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 20:00

ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

(Ρ.ΦΕΡΑΙΟΥ 7 ΚΑΙ ΚΑΡΟΛΟΥ ΠΑΤΡΑ)

Βιογραφικό Σημείωμα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (1909-1990)
Γεννήθηκε στη Μονεμβασιά την Πρωτομαγιά του 1909. Η οικογένειά του, μεγαλοκτηματίες της περιοχής, καταστράφηκε οικονομικά λίγα χρόνια αργότερα και, το χειρότερο, βυθίστηκε στο πένθος. Το 1921 πεθαίνει φυματικός ο μεγάλος γιος, δόκιμος αξιωματικός του ναυτικού, καθώς και η μητέρα, το λατρεμένο πρόσωπο του ποιητή, από την ίδια αρρώστια. Το «νεκρό σπίτι» έμελλε να σφραγίσει τη ζωή και το έργο του. Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύονται στη «Διάπλαση των παίδων» το 1924, με το ψευδώνυμο «Ιδανικό όραμα». Το 1925 εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου εργάζεται για λίγο ως δακτυλογράφος και αντιγραφέας συμβολαίων. Το επόμενο έτος προσβάλλεται κι αυτός από φυματίωση. Η ζωή του για πολλά χρόνια θα μοιράζεται ανάμεσα σε φθισιατρεία και σε διάφορες δουλειές με εξευτελιστικούς όρους (ηθοποιός, χορευτής, διορθωτής και επιμελητής κειμένων). Στο σανατόριο «Σωτηρία» όπου νοσηλεύεται (1927-30) μυείται στον μαρξισμό από μέλη του ΚΚΕ. Το «ιδανικό όραμα» ανακαλύπτει το κοινωνικό όραμα.
1934-36: Χρησιμοποιώντας τον παραδοσιακό στίχο, στις συλλογές «Τρακτέρ» (1934), «Πυραμίδες» (1935), εκφράζει τους νέους προσανατολισμούς του, επιχειρώντας μια ρήξη που αποδεικνύεται, όμως, αρκετά επώδυνη.
Τον Μάιο του 1936 η αιματηρή καταστολή της διαδήλωσης των απεργών καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη τού εμπνέει τον «Επιτάφιο», μοιρολόι της μάνας μπροστά στο σώμα του σκοτωμένου γιου της, που μετατρέπεται σε κοινωνική διαμαρτυρία. Αντίτυπα του «Επιτάφιου» ρίχτηκαν στην πυρά από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, μαζί με άλλα βιβλία, σε ειδική «τελετή» στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.
1937-43: Είναι η περίοδος της λυρικής έκρηξης. Το 1937, συγκλονισμένος από την ψυχική ασθένεια της αδελφής του Λούλας, που οδηγείται στο Δαφνί, γράφει «Το τραγούδι της αδελφής μου» (στο ίδιο ίδρυμα βρίσκεται ο πατέρας του από το 1932). Είναι το ποίημα που θα του εξασφαλίσει το «χρίσμα» από τον ηλικιωμένο Παλαμά: «Παραμερίζουμε, Ποιητή, για να περάσεις».
Η «Εαρινή συμφωνία» (1938) έρχεται να επουλώσει πληγές: ψυχική ανάταση μπροστά στο θαύμα του πρωτοφανέρωτου έρωτα. Στο «Εμβατήριο του ωκεανού» (1940) το όνειρο του μεγάλου ταξιδιού τρέφεται με μνήμες του μονεμβασιώτικου βράχου.
Την έντονη μουσικότητα διαδέχεται ένας υπόγειος ρυθμός στην «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής» (1943) και στη «Δοκιμασία» (1943), όπου κάνουν την εμφάνισή τους σταδιακά συμβολικές αναφορές στη ζοφερή κατοχική πραγματικότητα.
1944-53: Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής ο ποιητής είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι από σοβαρή υποτροπή της αρρώστιας. Συμμετέχει στο καλλιτεχνικό τμήμα του ΕΑΜ. Πολλά από τα γραπτά του, μεταξύ των οποίων και ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα, καταστράφηκαν στα Δεκεμβριανά. Στον Εμφύλιο, εξορίζεται στη Λήμνο (1948), στη Μακρόνησο (1949), στον Αϊ-Στράτη (1950). Απελευθερώνεται το 1952.
Από την «Τελευταία π. Α. εκατονταετία» (1942), που γράφεται παράλληλα με τη «Δοκιμασία», αρχίζει μια καινούργια περίοδος, η οποία καλύπτει όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια. Πρόκειται σχεδόν αποκλειστικά για ποιήματα του αγώνα και της εξορίας, τα οποία, αν και διαφέρουν μορφολογικά μεταξύ τους, τα συνδέουν η θεματική συνάφεια και η νωπή ιστορική εμπειρία.
Η κοινότητα του πόνου θα εκφραστεί με τη μορφή του χορικού («Τρία χορικά», 1944-47). Την εποποιία της Αντίστασης ζωντανεύουν τα δίδυμα έργα «Ρωμιοσύνη» και «Η Κυρά των Αμπελιών» (1945-47). Στον «Πέτρινο χρόνο» (1949), ο λόγος απογυμνώνεται, γίνεται κραυγή που ανεβαίνει από την κόλαση της Μακρονήσου. Συμπύκνωση, εξομολογητικότητα στα απέριττα «Ημερολόγια εξορίας». Παράλληλα, ένα ποίημα ποταμός (5.500 στίχοι), «Οι γειτονιές του κόσμου» (1949-51), «χρονικό» της δεκαετίας 1940-50. Με πολλά ενδιάμεσα στάδια, ο κύκλος κλείνει με την «Ανυπόταχτη πολιτεία» (1952-53), συνειδητοποίηση του βάθους της ήττας της αριστεράς με την επιστροφή στη μουδιασμένη και «εκσυγχρονιζόμενη» Αθήνα. Προσπάθεια επανένταξης και εσωτερικός αγώνας για την ανάκτηση των χαμένων ελπίδων.
1954-67: Το 1954 ο Ρίτσος παντρεύεται τη γιατρό Γαρυφαλιά (Φαλίτσα) Γεωργιάδη. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ανάπαυλα ειρήνης και γαλήνης στο σπιτικό περιβάλλον. Τη γέννηση της κόρης του Έρης ακολουθεί χαρίζει το ευφρόσυνο «Πρωινό άστρο» (1955). Η εποχή αυτή θα φέρει καινούργια καρποφορία. Εσωτερικές διεργασίες και αντικειμενικές συνθήκες αποδεσμεύουν πολύτιμη ύλη που θα οδηγήσει το έργο του στην αιχμή της σύγχρονης ποίησης. Είναι η περίοδος των υψηλών συλλήψεων και των ευρηματικών μορφικών τρόπων της «Τέταρτης διάστασης» (1972), που εγκαινιάζεται με την κλασική στην οικονομία της και την υποβλητική της γοητεία «Σονάτα του σεληνόφωτος» (1956, Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης).
Στα πολύστιχα αυτά ποιήματα –δραματικοί μονόλογοι τα περισσότερα–, ο Ρίτσος με διαφορετικά προσωπεία, σύγχρονα ή μυθολογικά, θα επιχειρήσει καταβυθίσεις στο σκοτεινό πηγάδι της ψυχής και του υποσυνείδητου, θα μιλήσει για τη μοναξιά, την ερωτική στέρηση, το γήρασμα του σώματος και των πραγμάτων («Σονάτα…», «Το νεκρό σπίτι», 1959• «Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού», 1960), θα αναδείξει την αξία της απλής ζωής όπου συντελείται το θαύμα, αποενοχοποιώντας τον αντιήρωα («Ισμήνη», 1972), θα ανατάμει τις συνειδησιακές συγκρούσεις του ατόμου-φορέα της κοινωνικής πράξης («Ορέστης», 1966• «Φιλοκτήτης», 1965). Επίσης, θα επιχειρήσει μια δυναμική ανακατάκτηση του χρόνου μέσα από την ατομική και ιστορική μνήμη («Όταν έρχεται ο Ξένος», 1958).
Παράλληλα με τις συνθέσεις της «Τέταρτης διάστασης», καλλιεργεί συστηματικά το ολιγόστιχο ποίημα, που δείχνει να συμπυκνώνει τους πληθωρικούς μονολόγους. Λιτό, συχνά αινιγματικό, καταγράφει χαμηλόφωνα τις ελάχιστες χειρονομίες, τους ψυχικούς κραδασμούς, καθηλώνει το φευγαλέο καθαγιάζοντας την καθημερινότητα. Ο ποιητής διαλέγεται με τον κόσμο των πραγμάτων (έπιπλα, σκεύη, εργαλεία της δουλειάς), αυτών των «απλών, απτών, αδιανόητων και κατευναστικών αντικειμένων, αυτών των μικρών συσσωρευτών της χρήσιμης ανθρώπινης ενέργειας», καθώς λέει ο ίδιος σχολιάζοντας τις «Μαρτυρίες» (1963, 1966).
1967-72: Αμέσως μετά το πραξικόπημα του 1967, ο Ρίτσος οδηγείται πάλι στην εξορία (Γυάρος, Λέρος) και, στη συνέχεια, τίθεται σε κατ’ οίκον περιορισμό στη Σάμο έως το τέλος του 1970. Παράλληλα, αντιμετωπίζει το φάσμα του θανάτου (νοσηλεύεται στον «Άγιο Σάββα» φρουρούμενος). Από την άλλη, η διάσπαση του ΚΚΕ και η επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία κάθε άλλο παρά θα τονώσουν το ηθικό του. Και όμως, η ζοφερή επταετία θα είναι η πιο παραγωγική του περίοδος. Το πλήθος των βραβείων και των τιμητικών διακρίσεων στο εξωτερικό, όπως και οι μεταφράσεις ποιημάτων του σε διάφορες γλώσσες μαρτυρούν την ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση του έργου του.
Η τριπλή συλλογή «Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα» (1968-69) εκδόθηκε δίγλωσση στη Γαλλία: καταγγελία του καθεστώτος, έκφραση πικρίας, αλλά και αίσθημα «απορφανισμού», απόρροια της κρίσης στις σοσιαλιστικές χώρες. Χωρίς να λείπει η αντιστασιακή δόνηση, όπως στο χορικό «Ο Αφανισμός της Μήλος» (1974), ή στα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» (1973), το κύριο σώμα των ποιημάτων αυτών διαποτίζεται από αίσθηση ματαιότητας και θανάτου. Σε συλλογές όπως «Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη» (1974), «Διάδρομος και Σκάλα» (1973), «Γραφή τυφλού» (1979) εισβάλλει ο κόσμος του «ημερινού και νυχτερινού εφιάλτη». Ένας κόσμος σακατεμένος, παραμορφωμένος, παρανοϊκός.
Αλλά και σε μονολόγους της «Τέταρτης διάστασης» (1972), όπως ο «Αγαμέμνων», η «Χρυσόθεμις», «Η Ελένη», «Η επιστροφή της Ιφιγένειας», το κέντρο βάρους μετατοπίζεται στο υπαρξιακό πεδίο. Είναι η ώρα των απολογισμών: ο Τρωικός Πόλεμος, η θυσία της Ιφιγένειας, η καθαρτήρια μητροκτονία θέτουν τώρα το τραγικό αναπάντητο ερώτημα: Προς τι;
Και όμως, κατά την περίοδο της δικτατορίας θα ακουστούν συνθέσεις εξόδου που προοιωνίζονται μια καρποφόρα δημιουργία, ενδεικτική της εγρήγορσης, της θεληματικότητας και του πάθους του ακατάβλητου ποιητή.
1972-83: Η «Γκραγκάντα» (1972) και το «Κωδωνοστάσιο» (1974) ευαγγελίζονται τον αντιδικτατορικό ξεσηκωμό (Πολυτεχνείο), αλλά και εγκαινιάζουν νέους εκφραστικούς τρόπους. Μετα-υπερρεαλιστική, εξπρεσιονιστική γραφή, αμάλγαμα λόγιας και λαϊκής γλώσσας. Ένας κόσμος ρευστός, όπου άνθρωποι, ζώα, πράγματα συνδιαλέγονται απειθάρχητα: «…Και τα λόγια διασταυρούμενα, ανταποκρίσεις, απομακρύνσεις, παρεξηγήσεις, τυχαίες συνέχειες –το πιότερο μονόλογοι– λόγια ασυνάρτητα, ασήμαντα, ερευνητικά, αναπάντητα, απαραίτητα…», σχολιάζει ο ίδιος. Ένα αλλόκοτο σύμπαν μυρμηγκιάζει στην αστείρευτη φαντασία του ποιητή. Ίσως αυτό να σημαίνει ο τίτλος «Γίγνεσθαι» (συγκεντρωτικός τόμος που εκδόθηκε το 1988), σε σχέση μ’ ένα προηγούμενο «είναι». Τα «Επινίκια», επίσης συγκεντρωτικός τόμος που περικλείει ποιητικές συνθέσεις από το 1977 έως το 1983, ανακαλούν επικές μνήμες που προβάλλονται στο μέλλον. Ενορατικές συλλήψεις του υπερώριμου Ρίτσου, ο οποίος επενδύει, με όλη την ποιητική σκευή του και τον παράφορο λυρισμό του, άλλη μια φορά στο ιστορικό στοίχημα.
Προέκταση της ποίησής του η πεζή εννεαλογία «Εικονοστάσιο Ανώνυμων Αγίων» (1983-86), σύντηξη ατομικών και κοινωνικών βιωμάτων, αλλά και ερωτικών φαντασιώσεων.
Ο Γιάννης Ρίτσος πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1990, αφήνοντας πενήντα (!) ανέκδοτες συλλογές ποιημάτων.
Οι συλλογές που εκδόθηκαν αμέσως μετά το θάνατό του με τον τίτλο «Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα» (1991) είναι η ύστατη χειρονομία του. Απογοητευμένος από τη διάψευση των προσδοκιών του, κοιτάζει κατάματα το θάνατο μεταγγίζοντας και τις τελευταίες στιγμές του στο λόγο. «Γεύση βαθιά του τέλους προηγείται του ποιήματος. Αρχή».
Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Γιάννη Ρίτσου βλ. Βελουδής Γ., «Ρίτσος Γιάννης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό9α. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988, Κώττη Αγγελική, «Χρονολόγιο Γιάννη Ρίτσου», Νέα Εστία130, Χριστούγεννα 1991, αρ.1547, σ.4-9, Πετρόπουλος Θοδωρής, «Χρονολόγιο Γιάννη Ρίτσου», Διαβάζω205, 21/12/1988, σ.34-46, Κώττη Αγγελική, Γιάννης Ρίτσος • Ένα σχεδίασμα βιογραφίας, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 1997 και Παππάς Γιάννης Η., «Χρονολόγιο Γιάννη Ρίτσου», Ελί – τροχος4-5, Χειμώνας 1994-1995, σ.15-31.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1
Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο. Αθήνα, Κέδρος, 1981. (επιμέλεια Αικατερίνη Μακρυνικόλα. Γράφουν οι: Αλεξανδρόπουλος Μήτσος, Αλεξίου Έλλη, Ανδρόνικος Μανόλης, Βασιλικός Βασίλης, Βαφόπουλος Γ.Θ., Βελουδής Γιώργος, Βόρνινγκ Αγγελική, Βρεττάκος Νικηφόρος, Γιατρομανωλάκης Γιώργης, Γκάμπε Ντόρα, Γκιλλιέν Νικολά, Γκραμόν Ντομινίκ, Δεκαβάλλες Αντώνης, Δεσποτόπουλος Κώστας, Δούκα Μάρω, Ρεμόν Ζαν, Ζαμπελεάνου Εουτζέν, Θασίτης Πάνος, Θεοδωράκης Μίκης, Ιλίνσκαγια Σόνια, Οζντεμίρ Ίντζε, Κακλαμανάκη Ρούλα, Κασιαν Νίνα, Κήλυ Έντμουντ, Κοκόλης Ξ.Α., Λακαριέρ Ζακ, Λεμαίρ Ζεράρ – Ζωρζ, Λήβι Πήτερ, Μακρυνικόλα Αικατερίνη, Μαρωνίτης Δ.Ν., Ματεφ Πάβελ, Μερακλής Μ.Γ., Μέρτσαντ Πωλ, Μιλλιέξ – Γκρίτση Τατιάνα, Μιλλιέξ Ροζέ, Μοσκώφ Κωστής, Μπανους Μαρία, Μπελέτσκι Αντρέι, Μπόγκζα Τζεο, Μποζίλωφ Μποζινταρ, Μποσκέ Αλαίν, Μυρσιάδης Κώστας, Νεσίν Αζίζ, Ντιντιέρ-Καστίγιο Μιγκέλ, Οικονόμου Ζήσης, Παπ Αρπαντ, Παπαγεωργίου Κώστας, Πέρι Μάσσιμο, Πολεβοϊ Μπορίς, Πολίτης Λίνος, Πρεβελάκης Παντελής, Προκοπάκη Χρύσα, Ρότολο Βιντσέντσο, Σάββας Μηνάς, Σαββίδης Γ.Π., Σαμαράκης Αντώνης, Σάμπο Καλμάν, Σαντζίλιο Κρεσέντσιο, Σαντζίλιο Τίνο, Σερένι Βιτόριο, Σιώτης Ντίνος, Σκιαδάς Αριστόξενος Δ., Σοκολιούκ Βικτόρ, Στυλιανός Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας, Ταμπάρ Πιερ, Τοπούζης Κώστας, Τρυς Ρενέ, Τσαρούχης Γιάννης, Τσερνισοβα Τατιάνα, Φραγκόπουλος Θ.Δ., Φράιερ Κίμων)
• Βελουδής Γιώργος, Γιάννης Ρίτσος: Προβλήματα μελέτης του έργου του. Αθήνα, Κέδρος, 1983.
• Βελουδής Γιώργος, Προσεγγίσεις στο έργο του Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1984.
• Βελουδής Γιώργος, «Ρίτσος Γιάννης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό9α. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988.
• Γιάννης Ρίτσος · Μελέτες για το έργο του · Γράφουν: Αραγκόν · Αλεξανδρόπουλος Μ. · Αναγνωστάκη Ν. · Ιλίνσκαγια Σ. · Μπανούς Μ. · Μπήαν Π. · Σπανός Β. Ουϊλ. · Θασίτης Π. · Κακλαμανάκη Ρ. · Κουλουφάκος Κ. · Λειβαδίτης Τ. Αθήνα, Διογένης, 1975.
• Γκίνης Σπύρος Α., Για τον Γιάννη Ρίτσο. Αθήνα, Ιστορική Έρευνα, 1974.
• Γκιβάλου-Κατσίκη Άντα, «Ο μύθος και η πραγματικότητα στην ποίηση του Γιάννη Ρίτσου (μερικές επισημάνσεις)», Νέα Εποχή206, 1-2/1991, σ.8-20.
• Διαλησμάς Στέφανος, Εισαγωγή στην ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Επικαιρότητα, 1981.
• Κακλαμανάκη Ρούλα, «Απόσταγμα αισθητικής λειτουργίας» (κριτική για το Ρόπτρο), Διαβάζω13, 9/1978, σ.60-61.
• Κεντρωτής Γιώργος, «Η Ελένη ή Το τρίτο ρόδο · Μια συγκριτική και ερμηνευτική προσέγγιση του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου Η Ελένη», Πόρφυρας81-82 (Κέρκυρα), 4-9/1996, σ.577-594.
• Λαμπρινού Χρύσα, Για την Τριλογία του Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, 1964 (ανάτυπο από την Επιθεώρηση Τέχνης110, 2/1964, σ.159-172).
• Μακρυνικόλα Αικατερίνη (επιμέλεια), Ο Αραγκόν για το Ρίτσο. Αθήνα, Κέδρος, 1983.
• Μακρυνικόλα Αικατερίνη, Βιβλιογραφία Γιάννη Ρίτσου · 1924-1989. Αθήνα, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας · Ιδρυτής Σχολή Μωραϊτη, 1993.
• Μαρωνίτης Δ.Ν., «Προβλήματα ποιητικής οικονομίας στο έργο του Γιάννη Ρίτσου», Η λέξη8, 10/1981.
• Μαστροδημήτρης Π.Δ., Εγκώμιο στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Αθήνα, Καρδαμίτσα, 1987.
• Μπήαν Πήτερ, Αντίθεση και σύνθεση στην ποίηση του Γιάννη Ρίτσου · μετάφραση Γιάννης Κρητικός · επιμέλεια Αικατερίνη Μακρυνικόλα. Αθήνα, Κέδρος, 1980.
• Παπαντωνάκης Γ.Δ., Εισαγωγή στην παιδική ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Οδυσσέας, 1996.
• Παράσχος Κλέων, «Γιάννη Ρίτσου: Τρακτέρ», Νέα Εστία16, ετ.Η΄, 15/10/1934, αρ.188, σ.955-956.
• Πιερά Ζεράρ, Η μακριά πορεία ενός ποιητή · μετ. Ελένη Γαρίδη. Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Πρεβελάκης Παντελής, Ο ποιητής Γιάννης Ρϊτσος · Συνολική θεώρηση του έργου του. Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Προκοπάκη Χρύσα, Η πορεία προς τη Γκραγκάντα · ή οι περιπέτειες του οράματος. Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Ρίτσου-Γλέζου Λούλα, Τα παιδικά χρόνια του αδελφού μου Γιάννη Ρίτσου · Καταγραφή αφήγησης και επιμέλεια Μιχάλης Δημητρίου. Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Σάββας Μηνάς, «Ο Ευριπίδης επαυξημένος μέσα από τη Φαίδρα του Γιάννη Ρίτσου», Πόρφυρας79, (Κέρκυρα), 10-12/1996, σ.36-42.
• Σαντζίλιο Κρεσέντσιο, Μύθος και ποίηση στον Ρίτσο · μετ. Θόδωρος Ιωαννίδης. Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Τοπούζης Κώστας, Γιάννης Ρίτσος · Πρώτες σημειώσεις στο έργο του. Αθήνα, Κέδρος, 1979.
Αφιερώματα περιοδικών
• Αντί3, 19/7/1975, αρ.23.
• Αιολικά γράμματα6, 3-6-/1976, αρ.32-33.
• The Falcon , Άνοιξη 1978.
• Δρόμοι της ειρήνης, VII-IIX/1979.
• Θεατρικά Τετράδια1, 1/1980, αρ.2.
• Η λέξη7, 9/1981.
• Διαβάζω205, 21/12/1988.
• Νέα Εστία130, Χριστούγεννα 1991, αρ.1547.
• Ελί-τροχος4-5, Χειμώνας 1994-1995.
1. Για εξαντλητική βιβλιογραφία και εργογραφία του Γιάννη Ρίτσου ως το 1989 βλ. Μακρυνικόλα Αικατερίνη, Βιβλιογραφία Γιάννη Ρίτσου · 1924-1989. Αθήνα, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας · Ιδρυτής Σχολή Μωραϊτη, 1993.

Εργογραφία

(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις) 1
Ι.Ποίηση
• Τρακτέρ. Αθήνα, Γκοβόστης, 1934.
• Πυραμίδες . Αθήνα, Γκοβόστης, 1935.
• Επιτάφιος. Αθήνα, εκδ. Ριζοσπάστη, 1936.
• Το τραγούδι της αδελφής μου . Αθήνα, Γκοβόστης, 1937.
• Εαρινή συμφωνία . Αθήνα, Γκοβόστης, 1938.
• Το εμβατήριο του Ωκεανού . Αθήνα, Γκοβόστης, 1940.
• Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής. Αθήνα, Γκοβόστης, 1943.
• Δοκιμασία. Αθήνα, Γκοβόστης, 1943 (οριστική μορφή το 1961 στον τόμο Ποιήματα Α’).
• Ο σύντροφός μας · Νίκος Ζαχαριάδης. Αθήνα, Γκοβόστης, 1945.
• Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο. Βουκουρέστι, εκδοτικό Νέα Ελλάδα, 1952.
• Αγρύπνια . Αθήνα, Η Πυξίδα, 1954.
• Πρωινό Άστρο · Μικρή Εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών για την κορούλα μου. Αθήνα, 1955.
• Η σονάτα του σεληνόφωτος . Αθήνα, Κέδρος, 1956.
• Χρονικό . Αθήνα, Δίφρος, 1957.
• Αποχαιρετισμός · Οι τελευταίες ώρες του Γρηγόρη Αυξεντίου μες στη φλεγόμενη σπηλιά . Αθήνα, Κέδρος, 1957.
• Μακρονησιώτικα [=Πέτρινος χρόνος] (Μακρόνησος, Αύγουστος – Σεπτέμβρης 1949). Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1957.
• Οι γειτονιές του κόσμου . Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1957.
• Υδρία · Ελεγεία για μια σύντομη άνοιξη . Αθήνα, 1957.
• Χειμερινή διαύγεια . Αθήνα, Κέδρος, 1957.
• Όταν έρχεται ο Ξένος (1958). Αθήνα, Κέδρος, 1958.
• Ανυπόταχτη Πολιτεία . Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1958.
• Η αρχιτεκτονική των δέντρων. Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1958.
• Οι γερόντισσες και η θάλασσα · Χορικό. Αθήνα, Δίφρος, 1959.
• Το παράθυρο . Αθήνα, Κέδρος, 1960.
• Η γέφυρα . Αθήνα, Κέδρος, 1960.
• Ο Μαύρος Άγιος . Αθήνα, Κέδρος, 1961.
• Το νεκρό σπίτι . Αθήνα, Κέδρος, 1962.
• Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού . Αθήνα, Κέδρος, 1962.
• Το δέντρο της φυλακής και οι γυναίκες · Πέντε ξυλογραφίες της Ζιζής Μακρή. Αθήνα, εκδ. Επιθεώρησης Τέχνης, 1963.
• 12 ποιήματα για τον Καβάφη . Αθήνα, Κέδρος, 1963.
• Μαρτυρίες · Σειρά πρώτη . Αθήνα, Κέδρος, 1963.
• Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού. Αθήνα, Κέδρος, 1964.
• Φιλοκτήτης . Αθήνα, Κέδρος, 1965.
• Ρωμιοσύνη. Αθήνα, Θεμέλιο, 1966.
• Μαρτυρίες · Σειρά δεύτερη. Αθήνα, Κέδρος, 1966.
• Ορέστης. Αθήνα, Κέδρος, 1966.
• Όστραβα. Αθήνα, Κέδρος, 1967.
• Pierres Repetitions Barreaux – Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα. Gallimard, Paris, 1971. (πρώτη ελληνική έκδοση – Αθήνα, Κέδρος, 1972)
• Η Ελένη (1970). Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Χειρονομίες . Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Τέταρτη διάσταση . Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Η επιστροφή της Ιφιγένειας . Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Χρυσόθεμις . Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Ισμήνη . Αθήνα, Κέδρος, 1972.
• Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Αθήνα, Κέδρος, 1973.
• Διάδρομος και σκάλα. Αθήνα, Κέδρος, 1973.
• Γκραγκάντα . Αθήνα, Κέδρος, 1973.
• Ο αφανισμός της Μήλος . Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Σεπτήρια και δαφνηφόρια · Ένας ποιητής ένα ποίημα · Γιάννης Ρίτσος. Αθήνα, Αστερίας, 1973.
• Καπνισμένο τσουκάλι . Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Ύμνος και θρήνος για την Κύπρο . Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Κωδωνοστάσιο . Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη. Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Χάρτινα. Αθήνα, Κέδρος, 1974.
• Η Κυρά των Αμπελιών . Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Η τελευταία προ Ανθρώπου εκατονταετία . Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Τα Επικαιρικά. Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Το υστερόγραφο της δόξας · Άρης Βελουχιώτης . Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Ημερολόγια εξορίας · 1948-1950. Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Μαντατοφόρες. Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• Θυρωρείο. Αθήνα, Κέδρος, 1976.
• Το μακρινό . Αθήνα, Κέδρος, 1977.
• Γίγνεσθαι · Προμετωπίδα Γιάννη Τσαρούχη. Αθήνα, Κέδρος, 1977.
• Το ρόπτρο . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Τα παιδιά της ΚΝΕ. Αθήνα, εκδ. Οδηγητή, 1977.
• Λοιπόν ; Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Βολιδοσκόπος . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Η Πύλη . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Τροχονόμος . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Τοιχοκολλητής . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Μονεμβασιώτισσες . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Το σώμα και το αίμα. Αθήνα, Κέδρος,1978.
• Το τερατώδες αριστούργημα . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Φαίδρα . Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Μια πυγολαμπίδα φωτίζει τη νύχτα · Σχέδια Τζένη Δρόσου. Αθήνα, Κέδρος, 1978.
• Γραφή τυφλού. Αθήνα, Κέδρος, 1979.
• Μονόχορδα . Αθήνα, Κέδρος, 1980.
• Πάροδος. Αθήνα, Κέδρος, 1980.
• Διαφάνεια. Αθήνα, Κέδρος, 1980.
• Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού · Σχέδια Τζένη Δρόσου. Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Τα Ερωτικά . Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Συντροφικά τραγούδια . Αθήνα, Σύγχρονη Εποχή, 1981.
• Ιταλικό τρίπτυχο. Αθήνα, Κέδρος, 1982.
• Υπόκωφα . Αθήνα, Κέδρος, 1982.
• Μονοβασιά . Αθήνα, Κέδρος, 1982.
• Αριόστος ο Προσεχτικός αφηγείται στιγμές του βίου του και του ύπνου του (1942-1971). Αθήνα, Κέδρος, 1982.
• Το χορικό των σφουγγαράδων . Αθήνα, Κέδρος, 1983.
• Τειρεσίας . Αθήνα, Κέδρος, 1983.
• Τι παράξενα πράματα · Μυθιστόρημα (;) . Αθήνα, Κέδρος, 1983.
• Με το σκούντημα του αγκώνα. Αθήνα, Κέδρος, 1984.
• Ταναγραίες . Αθήνα, Κέδρος, 1984.
• Ίσως να’ναι κι έτσι . Αθήνα, Κέδρος, 1985.
• Επινίκια. Αθήνα, Κέδρος, 1984.
• Ο γέροντας με τους χαρταϊτούς . Αθήνα, Κέδρος, 1985.
• Όχι μονάχα για σένα . Αθήνα, Κέδρος, 1985.
• Σφραγισμένα μ’ ένα χαμόγελο . Αθήνα, Κέδρος, 1986.
• Λιγοστεύουν οι ερωτήσεις 1-9. Αθήνα, Κέδρος, 1986.
• Ο Αριόστος αρνείται να γίνει Άγιος · Πεζογράφημα. Αθήνα, Κέδρος, 1986.
• Ανταποκρίσεις . Αθήνα, Κέδρος, 1987.
• 3 x 111 Τρίστιχα . Αθήνα, Κέδρος, 1987.
ΙΙ. Μελέτες
• Μελετήματα· Μαγιακόβσκη – Χικμέτ – Έρενμπουργκ – Ελυάρ – “Μαρτυρίες” – “Θυρωρείο”. Αθήνα, Κέδρος, 1974.
ΙΙΙ.Θέατρο
• Πέρα απ’ τον ίσκιο των κυπαρισσιών · Επικό δράμα σε τρεις πράξεις – 27 εικόνες. Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές εκδόσεις, 1958.
• Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα · Δράμα σε τρεις πράξεις. Βουκουρέστι, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1959.
ΙV. Μεταφράσεις
• Ναζίμ Χικμέτ · Ποιήματα · Μεταφραστής Πέτρος Βελιώτης [= Γιάννης Ρίτσος]. Αθήνα, Σύγχρονα βιβλία, 1953.
• Αλέξη Τολστόη · (διασκευή) · Η γκρινιάρα κατσίκα και άλλα ρωσικά λαϊκά παραμύθια · Μετάφραση από τα ρωσικά: Α. Σαραντόπουλου · Διασκευή στα ελληνικά: Πέτρου Βελιώτη [=Γιάννη Ρίτσου]. Αθήνα, Κέδρος, 1956.
• Αλεξάνδρου Μπλοκ · Οι δώδεκα · απόδοση Γιάννη Ρίτσου · Σχέδια και επιμέλεια Τ. Καλμούχου. Αθήνα, Κέδρος, 1957.
• Ανθολογία ρουμανικής ποίησης · Πρόλογος και απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1961.
• Αττίλα Γιόζεφ · Ποιήματα · Μετάφραση Νικηφόρου Βρεττάκου, Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1963.
• Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκη · Ποιήματα · Πρόλογος και απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1964.
• Ντόρα Γκάμπε · Εγώ, η μητέρα μου κι ο κόσμος · Μετάφραση Γιάννη Ρίτσου · Εικόνες Φώτη Φιλιακού. Αθήνα, Κέδρος, 1965.
• Ναζίμ Χικμέτ · Ποιήματα · Πρόλογος και απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1966.
• Ηλία Έρενμπουργκ · Το δέντρο · Πρόλογος και απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Κέδρος, 1966.
• Νικολας Γκιλλιέν · Ο μεγάλος ζωολογικός κήπος · απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Αθήνα, Θεμέλιο, 1966.
• Σεργκέη Γιεσένιν · Ποιήματα · Απόδοση Γιάννη Ρίτσου · Βασισμένη στην κατά λέξη μετάφραση της Κατίνας Ζορμπαλά. Αθήνα, Κέδρος, 1981.
• Φερεϋντούν Φαριάντ · Όνειρα με χαρταετούς και περιστέρια · Απόδοση Γιάννης Ρίτσος. Αθήνα, Κέδρος, 1988.
V. Συγκεντρωτικές εκδόσεις
• Ποιήματα 1930-1960· Τόμος Α΄. Αθήνα, Κέδρος, 1961.
• Ποιήματα 1930-1960· Τόμος Β΄. Αθήνα, Κέδρος, 1961.
• Ποιήματα 1930-1960 · Τόμος Γ΄. Αθήνα, Κέδρος, 1964.
• Ποιήματα 1938-1971 · Τόμος Δ΄. Αθήνα, Κέδρος, 1975.
• ΠοιήματαΙΒ΄. Αθήνα, Κέδρος, 1997.
• Γλυκειά μου Λούλα· επιμέλεια Δέσποινα Γλέζου. Αθήνα, Νέα Σύνορα, 1997 (αλληλογραφία του Γιάννη Ρίτσου με την αδελφή του).
1. Για εξαντλητική βιβλιογραφία και του Γιάννη Ρίτσου ως το 1989 βλ. Μακρυνικόλα Αικατερίνη, Βιβλιογραφία Γιάννη Ρίτσου · 1924-1989. Αθήνα, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας · Ιδρυτής Σχολή Μωραϊτη, 1993.

Επιπλέον Πληροφορίες

Χειρόγραφα του λογοτέχνη υπάρχουν στο Γενικό Αρχείο του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.)

Η Ρούλα Κακλαμανάκη γεννήθηκε στον Πειραιά από Μονεμβασίτες γονείς. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως δικαστικός υπάλληλος από το 1959 ως το 1967 και από το 1967 μέχρι το 1977 ως δικαστής. Την περίοδο 1978-1981 άσκησε τη δικηγορία. Από το 1981 ως το 1989 εξελέγη δύο φορές βουλευτής Α’ Αθηνών. Χρημάτισε υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1981-1986) και υφυπουργός Παιδείας (1988).Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία (δοκίμιο. αφήγημα, μυθιστόρημα), έχει μεταφράσει ξένους ποιητές και έχει αρθρογραφήσει σε ημερήσιες εφημερίδες της Αθήνας και σε περιοδικά.

Προβολή

Παμμικρασιατική Λέσχη Κινηματογράφου

«Aγαπώντας τον Μαραντόνα»

«Dealer»

Παμμικρασιατικός, 20.00 & 22.00

Πρεμιέρα

Θέατρο

Μηχανή Τέχνης

«Mud»

Λιθογραφείον, 21.00

Με ένα τολμηρό έργο που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα η «Μηχανή Τέχνης» επιστρέφει στην Πάτρα μετά την παρουσίαση της παράστασης CUT στο θέατρο Βios στην Αθήνα. Αυτή την φορά παρουσιάζει το έργο Mud (Λάσπη) της πολυβραβευμένης Κουβανέζας συγγραφέα Maria Irene Fornes.

Είναι η ιστορία δυο ημιάγριων νέων ,ενός αγοριού και ενός κοριτσιού (Λόιντ και Μέι) που ζουν σε μια εγκατελειμένη φαβέλα και η ζωή τους ανατρέπεται όταν εισβάλει ένα τρίτο πρόσωπο μεγαλύτερης ηλικίας (Χένρυ) στο σπίτι τους. Η δίψα για γνώση και για ελευθερία του κοριτσιού θα έρθει σε μοιραία σύγκρουση με τον ανταγωνισμό των δυο αρσενικών που την διεκδικούν μέχρι τελικής εξοντώσεως του ενός από τον άλλον. Σιγά σιγά η συμβίωση των τριών προσώπων μετατρέπεται σε μια ασφυκτική φυλακή από την οποία κανένας δεν μπορεί να φύγει. Υπάρχει θυμός και στα τρία πρόσωπα αλλά και δίψα για αγάπη ..Αυτό εξάλλου είναι και το στίγμα του έργου: οι μεταπτώσεις από την αγάπη στο θυμό και από τον θυμό στην τρυφερότητα.

Η σκηνοθεσία είναι του Χρήστου Στρέπκου ο οποίος ερμηνεύει και τον νευραλγικό ρόλο του Λόιντ, μάλιστα για την κινησιολογία του ρόλου κατευθύνθηκε προσωπικά και χωριστά από τον υπόλοιπο θίασο από τον Κωνσταντίνο Μίχο. Στο πλευρό του επί σκηνής βρίσκονται η Σεραφίτα Γρηγοριάδου και ο Παναγιώτης Θανασούλης.

Τέλος, την παράσταση θα συνοδεύει με αυτοσχέδιους ήχους ο μουσικός Σπήλιος Καστάνης.

Η ταυτότητα της παράσταση :Σκηνοθεσία/Χρήστος Στρέπκος,

Μετάφραση/Τώνια Ράλλη,

Συνεργάτης Σκηνοθέτης/Νατάσσα Νταιλιάνη,

Σκηνογραφία/Γιώργος Μαραζιώτης,

Κοστούμια/Δημήτρης Στρέπκος,

Μουσική /Σπήλιος Καστάνης

Μέι/Σεραφίτα Γρηγοριάδου

Λόιντ/Χρήστος Στρέπκος

Χένρυ /Παναγιώτης Θανασούλης

Σάββατο 21/03

Επιμορφωτικό σεμινάριο

θεατρικής παιδείας

«Από το κείμενο στο δρώμενο»

Παμμικρασιατικός, 10.00 – 17.00

«Η δραματουργία της φαντασίας. Με αφορμή τον Τζάνι Ροντάρι»

Τζωρτζίνα Κακουδάκη, δραματουργός- ηθοποιός

Το βιωματικό εργαστήριο έχει στόχο να αναδείξει το λογοτεχνικό κείμενο ως παραστασιακό υλικό, αξιοποιώντας τη φαντασία και τις δραματουργικές δυνατότητες της σκηνής. Με αφορμή τις μικρές ιστορίες «Το κοριτσάκι με τα χρυσά μαλλιά», «Κούκλα με μπαταρία», «Η παγίδα του χρόνου» του συγγραφέα της «Γραμματικής της φαντασίας» Τζάνι Ροντάρι,  θα αξιοποιήσουμε,  μέσα από διάφορες τεχνικές εμψύχωσης, τους  μηχανισμούς που κινούν την επινόηση, την «πρώτη ύλη», τις ιδέες και ευκαιρίες για φανταστικούς στοχασμούς, τονίζοντας τον παιδαγωγικό ρόλο της φαντασίας. Στόχος μας θα είναι να αναγνωρίσουμε το πώς η φαντασία και οι κανόνες της δραματουργίας μπορούν να γίνουν προσιτοί σε όλους και πώς θα μπορέσουμε να συνθέσουμε μια σκηνική δράση ή παράσταση  με τα εργαλεία της φαντασίας μας και των λογοτεχνικών κειμένων που έχουμε αγαπήσει μέσα και έξω από τη τάξη.

Παγκόσμια ημέρα ποίησης

Εκδήλωση

Πολύεδρο, 13.00

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Εκδήλωση

«150 χρόνια από τη Γέννηση του Κωστή Παλαμά και 50 χρόνια από τη σύσταση του Ιδρύματος Παλαμά»

Διακίδειος, 19.00

Προβολή

Παμμικρασιατική Λέσχη Κινηματογράφου

«REVOLUTION»

«O Τσάβες, η Βενεζουέλα & η Νέα Λατινική»

«Aγαπώντας τον Μαραντόνα»

Παμμικρασιατικός, 18.00, 20.00 & 22.00

«Εαρινή Ζυγιά» σε παραδοσιακά κομμάτια

Στο πλαίσιο πολιτιστικής-πολιτικής εκδήλωσης, που θα πραγματοποιηθεί από την Εργατική Αχτίδα ΚΚΕ και τον Εργατικό Τομέα της ΚΝΕ το Σάββατο 21 Μαρτίου στις 4.30μ.μ. στο Europa Center η Εαρινή Ζυγιά θα δώσει συναυλία παραδοσιακής μουσικής.

Παίρνουν μέρος οι Γιάννης Μπαλαφούτης (κλαρίνο, νέι, καβάλ, τραγούδι), Κώστας Στεφανόπουλος (λαούτο, σάζι, ακορντεόν, τραγούδι), Κώστας Τσαρούχης (ούτι) και Γιάννης Τσεντούρος (παραδοσιακά κρουστά).

Είσοδος 10 Ευρώ (με φαγητό και κρασί). Θα υπάρξει ομιλία πολιτικού στελέχους του ΚΚΕ.

Αδελφοποίηση μουσικών σχολείων

Το Μουσικό Σχολείο Πατρών, μετά από την επιτυχημένη πρώτη φάση αδελφοποίησής του με το Μουσικό Σχολείο Κέρκυρας στις 9 Φεβρουαρίου και στο πλαίσιο της πολιτιστικής του αναβάθμισης, το Σάββατο 21 Μαρτίου στις 8μ.μ., θα υλοποιήσει τη δεύτερη φάση της αδελφοποίησης του.

Στη μεγάλη συναυλία που θα γίνει για το σκοπό αυτό, στο Συνεδριακό του ΑΤΕΙ Πατρών, θα εμφανισθεί η Συμφωνική Μαντολινάτα του Μ.Σ. Πατρών, που, υπό τη διεύθυνση του Σταμάτη Λέκκα, Διευθυντή του σχολείου, και του Γιώργου Μπουρδόπουλου, καθηγητή κλαρινέτου του σχολείου, θα αποδώσει έργα του Κερκυραίου μουσικοσυνθέτη, Γιώργου Κατσαρού.

Στο δεύτερο μέρος η Συμφωνική Μαντολινάτα του Μ.Σ. Κέρκυρας, θα αποδώσει έργα Επτανησίων συνθετών, υπό τη Διεύθυνση του Μαέστρου και καθηγητή βιολιού του σχολείου Κίμωνα Χυτήρη. Θα εμφανιστούν επίσης οι χορωδίες μεικτών φωνών των δύο σχολείων καθώς και η Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας.

Στο τρίτο μέρος θα ενωθούν οι δύο ορχήστρες και πλαισιωμένες από σολίστ και τις χορωδίες, θα παρουσιάσουν κοινό πρόγραμμα.

Η είσοδος στη συναυλία είναι ελεύθερη.

Κυριακή 22/03

Η «ΠΡΑΞΗ» ΣΤΟ DANCARTE

Την Κυριακή 22 Μαρτίου 2009 και ώρα 20:30 θα λάβει χώρα στο DANCARTE (Καρόλου 1 και Όθωνος Αμαλίας) η παρουσίαση του σχήματος «ΠΡΑΞΗ». Πρόκειται για ένα μουσικό σχήμα που ακροβατεί μεταξύ Piazzolla και Χατζιδάκι, ταξιδεύει στη Μεσόγειο και Λατινική Αμερική, και συνδυάζει το Rock ήχο με τον παραδοσιακό. Όλα αυτά με τους ήχους ενός πιάνου, μιας κλασσικής κιθάρας, του βιολιού και του ακορντεόν.

Σας προσκαλούμε την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009, στις 12.30 το μεσημέρι, στο DANCARTE (Καρόλου 1 και Όθωνος Αμαλίας) όπου οι συντελεστές της ΠΡΑΞΗΣ θα παραθέσουν Συνέντευξη Τύπου, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα των νέων τους δράσεων. Τη συνέντευξη θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Νίκος Ελευθερίου.

Λίγα λόγια για την ΠΡΑΞΗ

Η «ΠΡΑΞΗ» ξεκίνησε πριν δύο χρόνια δίνοντας παραστάσεις στην Πάτρα, ενώνοντας πολλούς μουσικούς και τραγουδιστές της πόλης. Είναι ένα ανοιχτό σχήμα που σκοπό έχει να συμβάλλει στον πολιτισμό της πόλης. Έδωσε παραστάσεις στο θέατρο της Πολιτείας με τίτλο: «Τραγούδια είναι ευχές», ένα πρόγραμμα αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι, στην «ΑΙΓΛΗ» της Veso Mare, παρουσιάζοντας καινούρια τραγούδια Πατρινών δημιουργών και στα Ψηλά Αλώνια, σε μια μεγάλη συναυλία στην παγκόσμια μέρα της Μουσικής.

Οι συντελεστές

Πιάνο: Ανδρέας Ζαφειρόπουλος

Κιθάρα: Χάρης Πεγιάζης

Βιολί: Μιχάλης Φουρτζίου

Ακορντεόν: Μαρία Αντωνάτου

Τραγούδι: Θοδωρής Νικολάου

Γεωργία Σεργίου

Ενορχήστρωση: Περικλής Παπαδόπουλος

Χορογραφία: Τατιάνα Λοβέρδου

Χορηγοί: DANCARTE, Κάστρο Τεντούρα, Refren,

Φροντιστήρια ΦΑΣΜΑ, Ποικίλη Στοά,

Το Διατηρητέον, Animatic Vision

Επιμορφωτικό σεμινάριο

θεατρικής παιδείας

«Από το κείμενο στο δρώμενο»

Παμμικρασιατικός, 10.00 – 17.00

Βιβλιοπαρουσίαση

Βασίλης Λαδάς

«Μουσαφεράτ»

Αβάντι, 19.00

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, στις 7μ.μ., ο Βασίλης Λαδάς θα παρουσιάσει «το βιβλίο του» Μουσαφεράτ – Οι χίλιες και μια νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων, στο στέκι των νέων της Κ.Ο.Ε AVANTI, Ερισσού 10 και Ηφαίστου. Με την συμβολή του δημοσιογράφου Ισίδωρου Σιδερόπουλου, μέσα από τη βιβλιοπαρουσίαση θα περιγράψουν την ουσιαστική πλευρά ενός ζητήματος κυρίαρχου στην επικαιρότητα της πόλης μας εδώ και καιρό. Φόρος τιμής στους ξεριζωμένους, για να θυμηθούμε, για να σκεφτούμε, για να μην παγιδευτούμε στον κανιβαλισμό των «ρατσισμών».

Μουσικοχορευτική εκδήλωση

Σύνολο Παραδοσιακών Οργάνων Δημοτικού Ωδείου Πατρών & Χορευτικό Τμήμα του Λυκείου Ελληνίδων Πατρών

«Ανατολικά του Αιγαίου»

Συνεδριακό ΑΕΙ, 19.00

Μουσικοχορευτική εκδήλωση: «ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ», όπου θα συμμετάσχουν το Σύνολο Παραδοσιακών Οργάνων του Δημοτικού Ωδείου Πατρών και το Χορευτικό Τμήμα του Λυκείου Ελληνίδων Πατρών. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μουσική και χορούς από την Καππαδοκία, τη Σμύρνη, τη Μυτιλήνη, τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη. Ώρα έναρξης 19.00. Πληροφορίες στο τηλ.: 2610 271087.

Δευτέρα 23/03

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Φιλολογικά βραδινά

Στάθης Δάγλαρης

«Κωστής Παλαμάς, ο στοχαστικός τραγουδιστής και προφητικός οραματιστής»

Δημοτική Βιβλιοθήκη, 19.30

Προβολή

Παμμικρασιατική Λέσχη Κινηματογράφου

Παμμικρασιατική Λέσχη Κινηματογράφου

«Dealer»

«Aγαπώντας τον Μαραντόνα»

Παμμικρασιατικός, 20.00 & 22.00

Θέατρο

Μαριάννα Τουμασάτου & Αλέξανδρος Σταύρου

«Κάθε Χρόνο Ίδια Μέρα»

Πάνθεον, 21.15

Η αστεία ρομαντική κωμωδία του Μπέρναρντ Σλέηντ «Κάθε Χρόνο Ίδια Μέρα» σε σκηνοθεσία Κώστα Αρζόγλου με τη Μαριάννα Τουμασάτου και τον Αλέξανδρο Σταύρου που εγκαινίασε πέρσι το θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης και παίχτηκε φέτος στο ίδιο θέατρο μόνο για ένα μήνα, παρουσιάζεται φέτος τον χειμώνα σε όλη την Ελλάδα.

Το έργο αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην καριέρα του Αλέκου Αλεξανδράκη – μια τεράστια επιτυχία που μοιράστηκε με τη Νόνικα Γαληνέα – γι’ αυτό και οι θεατρικές επιχειρήσεις Λεμπέση τιμώντας τον σπουδαίο ηθοποιό, το επέλεξαν ως εναρκτήριο για τη νέα θεατρική τους στέγη την περσινή σεζόν.

Πρόκειται για μια από τις πιο πετυχημένες κωμωδίες δύο χαρακτήρων του Μπροντγουαίη και βρίσκεται στην ένατη θέση στην κατάταξη των μακροβιότερων παραστάσεων. Οι New York Times την χαρακτήρισαν ως «…την πιο αστεία κωμωδία σχετικά με τον έρωτα και τη μοιχεία,…αλλά και τόσο συγκινητική», ενώ το New York Magazine αναφέρει «…είναι συγκινητικά αστείο, συχνά συγκινητικό και λαθραία οξυδερκές σε όλη του τη διάρκεια».

Ο Σλέηντ χειρίζεται με απίστευτη μαεστρία τις ανθρώπινες σχέσεις, οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές αλλά και τα απλά πράγματα που αντιμετωπίζουμε όλοι στη καθημερινή μας ζωή. Στιγμές κωμικές, στιγμές τραγικές που αναγνωρίζουμε σαν να ήταν δικές μας, και άλλες που πάντα ευχόμαστε να ζήσουμε. Το «Κάθε Χρόνο Ίδια Μέρα» πρωτοπαρουσιάστηκε στο Brooks Atkinson Theatre της Νέας Υόρκης στις 13 Μαρτίου 1975 και ήταν υποψήφιο για το βραβείο Tony, το οποίο κέρδισε η Έλεν Μπερνστιν για την ερμηνεία της ως άπιστη σύζυγος. Το έργο βραβεύτηκε με το Drama Desk και κατόπιν ανέβηκε σε τριάντα χώρες ενώ το 1978 η ταινία με τον ίδιο τίτλο, σε σενάριο του συγγραφέα ήταν υποψήφια για Όσκαρ.

Τη μετάφραση του έργου υπογράφει ο Μιχάλης Παπαμιχάλης, τη σκηνοθεσία ο Κώστας Αρζόγλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Γιώργος Ασημακόπουλος, τη μουσική επιμέλεια ο Ιάκωβος Δρόσος, τους φωτισμούς ο Παντελής Πετράκης.

Τους ρόλους ερμηνεύουν η Μαριάννα Τουμασάτου και ο Αλέξανδρος Σταύρου.

Παραγωγή: Γιώργος & Νινέτα Λεμπέση

ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΟΓΑ

Ώρα έναρξης: 9.15 μ.μ.

Μουσικοθεατρική παράσταση

Γιάννης Μπέζος & Ελένη Κοκκίδου

«Στον ουρανό σαν άστρο θα χαθώ»

Δημοτικό Θέατρο, 21.30

Το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας φιλοξενεί για δύο βραδιές, στις 23 και 24 Μαρτίου, στις 9.30 το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» το αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο «Στον ουρανό σαν άστρο θα χαθώ», το οποίο θα παρουσιάσει ο Γιάννης Μπέζος.

«Χάρτινο το φεγγαράκι», «Το Δίχτυ», «Βρέχει ο Θεός», «Με τα’ αστεράκι της αυγής», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Γεια σου χαρά σου Βενετιά», «Αύριο πάλι», «Με τι καρδιά» είναι μόνο μερικοί τίτλοι από τα εκατοντάδες τραγούδια του Γκάτσου που έχουμε σιγοτραγουδήσει και που μας έχουν συνοδεύσει στη διάρκεια της ζωής μας.

Ο Μπέζος επιλέγει από αυτά τα είκοσι δύο και τα εντάσσει στο πλαίσιο μιας βραδιάς για πιάνο και δύο φωνές γεμάτης από την ποίηση του κορυφαίου στιχουργού της ελληνικής έντεχνης μουσικής. Τα τραγούδια θα συνοδεύονται από μικρό οπτικο – ακουστικό υλικό. Τραγουδούν οι Γιάννης Μπέζος και Ελένη Κοκκίδου, στο πιάνο ο Αντρέας Ζαφειρόπουλος.

Τρίτη 24/03

Μουσικοθεατρική παράσταση

Γιάννης Μπέζος & Ελένη Κοκκίδου

«Στον ουρανό σαν άστρο θα χαθώ»

Δημοτικό Θέατρο, 21.30

Συναυλία

Ορχήστρα Πατρών

Συνεδριακό ΑΕΙ, 21.00

Συνεχίζονται οι ζωντανές εμφανίσεις της Ορχήστρας Πατρών την Τρίτη 24 Μαρτίου και ώρα 21.00 στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών με τη συναυλία της που εντάσσεται στο πλαίσιο του Κύκλου «Νέοι Σολίστ με την Ορχήστρα Πατρών» και διοργανώνεται από την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και την ΔΕΠΑΠ.Την ορχήστρα θα διευθύνει ο αρχιμουσικός και διευθυντής της Δημήτρης Μποτίνης.

Ως νέα σολίστ με την Ορχήστρα Πατρών θα συμπράξει η Πατρινή σοπράνο Αλίκη Ζαφείρη, η οποία θα ερμηνεύσει δυο άριες της Κλεοπάτρας από την όπερα «Ιούλιος Καίσαρας» του G.F.Haendel( “V’adoro pupille” και “Piangeró la sorte mia” ).

Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει μια ακόμη σύνθεση του G.F.Haendel και έργα των κλασικών μουσουργών Arcangelo Corelli, Antonio Vivaldi και W.A.Mozart.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής:

ΜΕΡΟΣ Α’

ARCANGELO CORELLI: Κοντσέρτο γκρόσσο σε φα μείζονα, op. 6 αρ. 6

G. F. HAENDEL: δυο άριες της Κλεοπάτρας από την όπερα Ιούλιος Καίσαρας

-“V’adoro pupille”

-“Piangeró la sorte mia”

Σολίστ : Αλίκη Ζαφείρη (σοπράνο)

G. F. HAENDEL: Κοντσέρτο γκρόσσο, σε λα ελάσσονα, op. 6 αρ. 4

1. Larghetto affetuoso

2. Allegro

3. Largo e piano

4. Allegro

ΜΕΡΟΣ Β’

ANTONIO VIVALDI: Κοντσέρτο για έγχορδα σε σολ μείζονα «alla rustica», RW 151

1. Presto

2. Adagio

3. Allegro

ANTONIO VIVALDI: Κοντσέρτο για έγχορδα σε ρε ελάσσονα, RW 129

1. Allegro

2. Adagio

3. Allegro

W. A. MOZART: Ein musikalischer Spass, KW 522

1.Allegro

2.Menuetto and Trio

3.Adagio cantabile.

4.Presto

ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

Τα δώδεκα κοντσέρτα γκρόσσι op. 6 του Γερμανού συνθέτη της εποχής του μπαρόκ Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ (1685-1759) γράφτηκαν για το ίδιο οργανικό σύνολο: δυο βιολιά και ένα βιολοντσέλλο σε σολιστικό ρόλο, έγχορδα και κοντίνουο. Οι πηγές έμπνευσής τους ήταν κατά βάση παραδοσιακές : πολυφωνία -άλλοτε με αυστηρή και άλλοτε ελεύθερη γραφή-, επισημότητα που παραπέμπει σε ύμνους, σοβαρότητα μερικές φορές τραγική και ανάλογη των οπερατικών εισαγωγών του ιδίου συνθέτη, και ατμόσφαιρα ενίοτε θρησκευτικής κατάνυξης. Δε λείπουν όμως και σελίδες χορευτικού-ψυχαγωγικού χαρακτήρα. Το Κοντσέρτο γκρόσσο σε λα ελάσσονα είναι ενδεικτικό αυτών των στυλ: το αρχικό εκφραστικό Λαργκέττο εξελίσσεται σε ζωηρή και ανεπτυγμένη φούγκα στο Αλλέγκρο που ακολουθεί. Το σύντομο Λάργκο –ανάσα ηρεμίας σε ένα ενεργητικότατο έργο- λειτουργεί ως εισαγωγή στο ρυθμικό και δυναμικό φινάλε (Αλλέγκρο).

Τα δώδεκα κοντσέρτα γκρόσσι op. 6 του Ιταλού Αρκάντζελο Κορέλλι (1653-1713) πρωτοεμφανίζονται το 1714 σε έκδοση από τον Roger στο Άμστερνταμ με μια αφιέρωση στον τότε εκλέκτορα του παλατιού Γιόχαν Βίλχελμ, όμως, κάποια από αυτά είχαν κατά πάσα πιθανότητα εκτελεστεί ήδη το 1680. Ο Κορέλλι δεν υπήρξε ο πρώτος διδάξας, –ο Στραντέλλα είχε προηγηθεί- αλλά προσέδωσε στο κοντσέρτο γκρόσσο ιδιαίτερο κύρος. Όλα τα κοντσέρτα του κύκλου απευθύνονται σε ένα κοντσερτίνο δυο βιολιών και ενός βιολοντσέλλου, και σε ένα ριπιένο των πρώτων και δεύτερων βιολιών, των βιολών και του μπάσου κοντίνουο. Η μουσική γραφή κινείται ανάμεσα στο πολυφωνικό (παλαιό) και το ομοφωνικό (νέο) στυλ. Αν και τα οκτώ πρώτα είναι εκκλησιαστικά κοντσέρτα και τα τέσσερα τελευταία κοντσέρτα δωματίου, τα χαρακτηριστικά των δυο κατηγοριών συγχέονται. Η επίδραση που άσκησαν αυτά τα έργα ήταν καταλυτική : τόσο στη Ρώμη όσο και στο Λονδίνο, όπου το σόλο κοντσέρτο επικράτησε με μεγάλη καθυστέρηση, το opus 6 του Κορέλλι παιζόταν μέχρι τις αρχές του 19ου και μάλιστα συχνότερα από το opus 6 του Χαίντελ.

Η όπερα σε τρεις πράξεις Ιούλιος Καίσαρας του Χαίντελ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Haymarket του Λονδίνου στις 2 Μαρτίου 1724. Το λιμπρέττο του Nicola Haym πραγματεύεται την επικράτηση της Κλεοπάτρας και του Ιούλιου Καίσαρα στον αιγυπτιακό θρόνο μετά την ήττα του Πτολεμαίου, αδελφού της Κλεοπάτρας. Η τρυφερή άρια «V’adoro pupille» της δεύτερης πράξης εκφράζει την αρχή του ερωτικού παιχνιδιού μεταξύ της Αιγύπτιας βασίλισσας και του Ρωμαίου στρατηγού. Η νίκη του Πτολεμαίου έναντι της αδερφής του και η πρόθεση του να φυλακίσει την πολιτική του αντίπαλο στην αρχή της τρίτης πράξης, οδηγεί την Κλεοπάτρα στο θρήνο “Piangeró la sorte mia”. Πρόκειται για μια υπέροχη άρια largo, με μια φωνητική γραμμή απίστευτης απλότητας, αλλά και εκφραστικής δύναμης, η οποία αφήνει τον ακροατή να φανταστεί το φάντασμα της Κλεοπάτρας να κυνηγά τον αδερφό της.

Τα περίπου πεντακόσια κοντσέρτα για διάφορα όργανα και οργανικά σχήματα αποτελούν κύριο μέρος του καταλόγου των έργων του Βενετού συνθέτη Αντόνιο Βιβάλντι (1678-1741). Ανάμεσα στα σαράντα τέσσερα κοντσέρτα του για έγχορδα και μπάσο κοντίνουο χωρίς σολίστες (concerti ripieni), το πιο διάσημο αναμφίβολα είναι το κονσέρτο μικρής διάρκειας σε σολ μείζονα, γνωστό ως Kοντσέρτο alla rustica. Το πρώτο από τα τρία του μέρη, Presto, σε τριμερή ρυθμό που εκπλήσσει με την απροσδόκητη εμφάνιση του ελάσσονα τρόπου λίγο πριν το τέλος, ακολουθείται από ένα σύντομο Adagio (μόλις δεκάξι μέτρα) και το τελικό Allegro. Τριμερές είναι και το δομικό πλάνο του Κοντσέρτου για έγχορδα R. 129 σε ρε ελάσσονα με ένα αργό δεύτερο μέρος να πλαισιώνεται από δυο Allegro.

Το μουσικό αστείο (ein musikalischer Spass), ντιβερτιμέντο για δυο κόρνα και έγχορδα σε τέσσερα μέρη, προστέθηκε στον κατάλογο των έργων του Β. Α. Μότσαρτ στις 14 Ιουνίου του 1787. Το έργο γράφτηκε με το σκοπό να είναι εύθυμο και σατιρικό, για αυτό το λόγο βρίθει από αρμονικές και ρυθμικές γκάφες και περάσματα με μηχανικά, αδέξια και συχνά επαναλαμβανόμενα τμήματα. Σχολιαστές του «μουσικού αστείου» πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο ο Μότσαρτ θέλησε να παρωδήσει τις συνθέσεις ατάλαντων μουσουργών, αν και ο Βιεννέζος συνθέτης δεν εξέφρασε ποτέ μια τέτοια πρόθεση. Σύμφωνα όμως με την άποψη άλλων θεωρητικών, ο συνθέτης χρησιμοποίησε την παρωδία και την κωμωδία ως άλλοθι για να πειραματιστεί πάνω σε ασυνήθιστες τεχνικές. Πράγματι, το έργο αποτελεί τη πρώτη γνωστή σύνθεση με χρήση πολυτονικότητας, η οποία και δημιουργεί μια αίσθηση συντριβής στο φινάλε. Το ασύμμετρο φραζάρισμα, οι διατονικές κλίμακες και η πολυτονικότητα είναι εντελώς ξένα προς στην κλασική παράδοση. Θα έρθουν στο προσκήνιο και θα «νομιμοποιηθούν» μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα από συνθέτες όπως ο Κλωντ Ντεμπισί και ο Ιγκόρ Στραβίνσκι. Στην εποχή του Μότσαρτ όμως, αυτά τα στοιχεία προσδίδουν στη σύνθεση το κωμικό της ύφος και εκφράζουν τέλεια την αίσθηση μουσικού χιούμορ του συνθέτη.

ΑΛΙΚΗ ΖΑΦΕΙΡΗ

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Ξεκίνησε μουσικές σπουδές σε ηλικία επτά ετών στο Ωδείο Αναστοπούλου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Ωδείο αποκτώντας Δίπλωμα Μονωδίας (2003) με Άριστα παμψηφεί και Β’ Βραβείο με καθηγητή τον Γιώργο Παππά (σολίστ Εθνικής Λυρικής Σκηνής). Συνεχίζει μεταδιπλωματικές σπουδές με την Σόνια Θεοδωρίδου. Είναι επίσης πτυχιούχος Πιάνου και Αρμονίας και απόφοιτος του τμήματος Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες ως σολίστ (στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, στο Αρχαίο Ωδείο της πόλης, στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων (περιστύλιο του Ζαππείου), με τις χορωδίες των Καθολικών Πάτρας, στο Δημοτικό θέατρο Πάτρας, στο Συνεδριακό πολιτιστικό κέντρο, στο Πολυχώρο «Πολιτεία» με το Β. Λέκκα κ.α.).

Τετάρτη 25/03

Κινηματογραφική Λέσχη

«Το καλοκαίρι που έφυγαν οι γονείς μου» Κάο Χάμπουργκερ

Village Cinemas – Πάνθεον, 20.15 & 22.30

ΘΕΑΤΡΟ

ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

«Το τάβλι» Δημήτρη Κεχαΐδη

Δημοτικό Θέατρο, 21.00

Θεατρική σκηνή «Πολιτείας»

«Μπαλαντέρ», Μαρκ Καμολέτι

Πολιτεία

Τετάρτη, 19.30

Παρασκευή & Σάββατο, 21.15

Παιδική Θεατρική Σκηνή

Πολυχώρου Πολιτεία

«Τα Καινούρια Ρούχα του Βασιλιά» Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Πολιτεία, πρωινές παραστάσεις & κάθε Κυριακή, 17.30

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Έκθεση

Βασιλική Κασπίρη

«Οι φεγγάραρηδες στο ΝΟΤΟΣ Jazz Bar»

ΝΟΤΟΣ Jazz Bar

Ως 20/03

Έκθεση φωτογραφίας

Καμίλο Νόλλας

«Καπνομάγαζα»

ΜΙΕΤ

Ως 22/03

Έκθεση

«Τα χριστιανικά μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο, όψεις και πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής»

Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο

Ως 31/03

Έκθεση

Τώνη Μαρούδα

Παλαιά Δημοτικά Λουτρά

Ως 31/03

Έκθεση ζωγραφικής

«Νέα αποκτήματα – Παραστατική Τέχνη, από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης»

Δημοτική Πινακοθήκη

Ως 07/04

Έκθεση φωτογραφίας

Ισμήνης Πολυκανδριώτη

Ideal

Ως 07/04

Το Μουσείο Τύπου της Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν. σε επετειακό κλίμα

Το Μουσείο Τύπου της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου και Νήσων (Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν.), επιδιώκοντας να φέρει εγγύτερα τους πολίτες με τα ιστορικά εκθέματα που διαθέτει, έχει διαμορφώσει κατάλληλα τον εκθεσιακό χώρο του, με αφορμή την 188η επέτειο από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης στις 25 Μαρτίου 1821.

Έμφαση έχει δοθεί σε αυθεντικά κειμήλια και έντυπα που ανήκουν στη συλλογή του Μουσείου Τύπου της Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν., και τα οποία έχουν ευθεία ιστορική αναφορά στην ιδιαίτερης σημασίας περίοδο για την Ελλάδα.

Μεταξύ των εκθεμάτων που θα έχουν την ευκαιρία να δουν οι επισκέπτες του Μουσείου Τύπου είναι τα εξής:

– Αυθεντική επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

– Το πρωτότυπο χειρόγραφο της Γ’ Εθνοσυνέλευσης του 1827 στην Τροιζήνα με το οποίο καλείται ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Ελλάδα για να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας.

– Την εφημερίδα «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ» όπου δημοσιεύεται η είδηση του θανάτου του Λόρδου Βύρωνα (7/4/1824) και ακολουθεί η περιγραφή του κλίματος στο Μεσολόγγι,

– Έγγραφο της «Προσωρινής Διοίκησις της Ελλάδος» που αναφέρεται στον Πρόεδρο του Εκτελεστικού Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο για τον όρκο των Υπουργών και των Αξιωματικών το 1822.

– «Ελληνική Πολιτεία» του 1828 στην οποία ο Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας αναφέρεται στη σύσταση επιτροπής σχετικής με τα πρόσοδα Πελοποννήσου.

– Άλλες αποφάσεις της Κυβέρνησης Ι. Καποδίστρια.

– Σειρά γκραβούρων (ασπρόμαυρων και έγχρωμων) αγωνιστών και ηρώων του 1821 κ.ά.

Η συγκεκριμένη δράση του Δ.Σ. του Μουσείου Τύπου έχει κύριους αποδέκτες τους μαθητές των σχολείων, οι οποίοι καλούνται να επισκεφθούν το χώρο για να δουν και να θαυμάσουν ορισμένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του πολιτιστικού φορέα.

Το Μουσείο Τύπου της ΕΣΗΕΠΗΝ λειτουργεί καθημερινά, από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή, από τις 9π.μ. έως τη 1μ.μ. Για οργανωμένες επισκέψεις άνω των πέντε ατόμων επικοινωνήστε τηλεφωνικά στον αριθμό: 2610310488 (κα Κατερίνα Τσίρου).

Με ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός με τον τίτλο «Το ’21 και οι πρωταγωνιστές του» που συνδιοργανώνουν  το ΤΕΙ Μεσολογγίου  και το Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος» στο ομώνυμο Πολιτιστικό Κέντρο, αρχίζουν οι εκδηλώσεις των Γιορτών Εξόδου 2009 στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου. Πρόκειται γιά μια μεγάλη έκθεση τεκμηρίων και κειμηλίων που ανήκουν στο Ιστορικό Αρχείο Αντώνη και Κυριάκου Σκιαθά σε επιμέλεια της ιστορικού – αρχαιολόγου Ανδρονίκης Χρυσάφη, τα εγκαίνια της οπόιας θα πραγματοποιηθούν αύριο, στις 8 το βράδυ.

Η έκθεση έχει ως κεντρικό άξονα τους κάθε είδους πρωταγωνιστές του ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και εκτείνεται χρονικά απο τις παραμονές της εθνικής εξέγερσης (τέλη 18ου αι.) έως και την έξωση του βασιλιά Όθωνα (1862).

Με έναν παραστατικό, σχεδόν «κινηματογραφικό», τρόπο παρουσιάζεται ο δημόσιος και  ιδιωτικός βίος των επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό πλαίσιο της εποχής.

Ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής δραματουργίας, «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη σε σκηνοθεσία Παντελή Παπαδόπουλου από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, ανεβαίνει από χθές στο Δημοτικό Θατρο «Απόλλων».

Το έργο είναι στημένο γύρω από μια παρτίδα τάβλι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του, τον Φώντα και τον Κόλια. Εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες ο καθένας τους. Άνθρωπος της πιάτσας ο Φώντας, προσπαθεί να πείσει τον κουνιάδο του Κόλια να κάνουν μαζί μια κομπίνα, για να πιάσουν την καλή. Πρώην αντιστασιακός και λαχειοπώλης ο Κόλια, ονειρεύεται να εκδόσει ένα βιβλίο για την αντιστασιακή του δράση στην κατοχή.

Ο σκηνοθέτης σημειώνει: «Προσπάθησα να κάνω ένα διάλογο με τις σημερινές καταστάσεις, ένα διάλογο με τα σύγχρονα προβλήματα και να εστιάσουμε στην τάση μιας μερίδας Ελλήνων –ανθρώπων που είναι ταξικά διαρθρωμένη– πώς προσπαθούν να πιάσουν τη “μεγάλη”, την “καλή” με ένα εύκολο έστω κα παράνομο ή ακόμη και ανήθικο τρόπο».

Τα σκηνικά-κοστούμια φιλοτέχνησε η Μαρία Αλανιάδη. Παίζουν: Θοδωρής Σκούρτας, Γιώργος Ψυχογιός.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκθεση «Τα χριστιανικά μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο, όψεις και πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής» που φιλοξενείται στο Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο, με τη διοργανωτική φροντίδα της Ιεράς Μητρόπολης Πατρων και τη στήριξη της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας.

Στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, 540 εκκλησίες ανεξαρτήτως δόγματος (50 εξ αυτών εντός στρατοπέδων του τουρκικού στρατού κατοχής) είτε βρίσκονται σήμερα ένα βήμα πριν την κατάρρευση είτε χρησιμοποιούνται ως νεκροτομεία, καταλύματα, αχυρώνες, στάβλοι, λουτρά, οθωμανικά τεμένη, θέατρα, λέσχες, αποθήκες, ακόμη και ως κέντρα διασκέδασης! Η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής κινδυνεύει άμεσα, και εξαιτίας ενός περίπλοκου συστήματος μοιάζει αδύνατο να αντιμετωπιστεί.

Οι φωτογραφίες με την υπάρχουσα κατάσταση των μνημείων ελήφθησαν μετά τη μερική άρση των περιορισμών διέλευσης στις κατεχόμενες περιοχές το 2003. Το υλικό της φωτογραφικής έκθεσης συγκεντρώθηκε στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος, χρηματοδοτούμενου από το Μουσείο της Ιεράς Μονής Κύκκου, με στόχο τη συστηματική καταγραφή των κατεχόμενων χριστιανικών ναών. Στην έκθεση αποτυπώνεται εύγλωττα η σημερινή τραγική κατάσταση των χριστιανικών μνημείων μας και η καταστροφική μανία της κατοχής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s