Boy A του Τζον Κρόουλι ΤΕΤΑΡΤΗ 21/1/2009 ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΑΤΡΑΣ. 20.30/22.30

boy-a

Σκηνοθεσία: Τζον Κρόουλι
Σενάριο: Μάρκ Ο’ Ρόου
Ηθοποιοί: Άντριου Γκάρφιλντ, Πίτερ Μάλαν
Χώρα: Μεγ. Βρεττανία

Ο Τζακ είναι ένας νέος άντρας, αλλά μόλις απο­φυλακίζεται για έναν φόνο που διέπραξε στην παιδική του ηλικία. Στην ουσία έχει περάσει σχεδόν όλη του τη ζωή στη φυλακή και τώρα ήρθε η ώρα να γευθεί όλα όσα έχει χάσει από εκείνη την ηλικία. Πολύτιμος βοηθός σ’ αυτή την προσπάθεια ο μέντοράς του Τέρι, αλλά τα απομεινάρια του παρελθόντος καιροφυλακτούν σε κάθε βήμα, έτοιμα να καταστρέψουν και να ανατρέψουν καταστάσεις. Ακόμα και ελεύθερος ο Τζακ νιώθει πως κάθε δωμάτιο δεν είναι τί­ποτα άλλο από μία φυλακή. Κλειστοφοβικό όσο χρειάζεται, κερδίζει ακόμα περισσότερα από την αφοπλιστική ερμηνεία του Τζακ-Αντριου Γκάρφιλντ.

Ύστερα από χρόνια στο αναμορφωτήριο, ο 24χρονος Τζακ προσπαθεί με τη βοήθεια του επόπτη του να επανενταχτεί, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, στην κοινωνία του Μάντσεστερ. Βρί­σκει δουλειά και φιλενάδα, αλλά μια αυθόρμητη πράξη ηρωισμού θα ξαναφέρει το παρελθόν στην επιφάνεια.

Δεν τον λένε Τζακ. Έτσι τον βάφτισε το νομικό αναμορφωτικό σύστημα που τον έκρινε έτοιμο επανένταξης, μετά από 15 χρόνια φυλακής. Το πραγματικό του όνομα είναι Έρικ και στα 8 του χρόνια ακολούθησε τον μοναδικό φίλο του από το σχολείο σε μια αποτρόπαια πράξη. Στα 24 του, δόθηκε στον «Τζακ» νέα ταυτότητα και νέα ζωή. Ο μικρός Έρικ, όμως, ξέρει ότι δε θα έχει ποτέ μια νέα ευκαιρία. Ο τρόμος δεν θα άφηνε ποτέ μια κοινωνία να τον συγχωρέσει, η αλήθεια θα συνεχίζει να τον στοιχειώνει, οι τύψεις δε θα του επιτρέψουν ποτέ να γίνει άντρας. Παρά τη βίαιη ενηλικίωση παραμένει «Boy A» – ένα στιγματισμέ­νο από τις εφημερίδες, χαμένο αγόρι.

Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστό­ρημα του Τζόναθαν Τρίγκελ, ο οποίος εμπνεύ­στηκε την ιστορία του από την αληθινή απα­γωγή ενός παιδιού που συνέλαβαν οι κάμερες βρετανικού πολυκαταστήματος να παρασύρεται από δύο 10χρονα αγόρια. Ο Κρόλεϊ όμως δεν ενδιαφέρεται για εύκολες σκανδαλοθηρίες. Με μια ποιητική χρήση της κάμερας, βουτά στον λαβωμένο παιδικό ψυχισμό και ακροβατώντας σε τεντωμένο ηθικό σκοινί, ανασύρει τρυφερότητα, απόγνωση, βία, κάθαρση. Ανθρώπινο σινεμά βουβών εντάσεων μ’ έναν πρωταγωνιστή που συγκινεί με τον αβίαστο «αγορίστικο» νατουρα­λισμό της ερμηνείας του.

ΠΟΛΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ

Δυνατό, ανθρώπινο, κοφτερό σα μαχαίρι και πλούσιο μηνυμάτων και προβληματισμών είναι το Boy A…

…Η ερώτηση, που θέτει δυναμικά ο σκηνοθέτης είναι ποια η αξία του σωφρονισμού αν τον ακο­λουθεί ο αιώνιος στιγματισμός του μεταμελη­θέντος εγκληματία; Αυτό είναι το ερώτημα που τον εμπνέει, αυτό θέλει να απαντήσει! Βάζει τον ήρωά του να συγκρούεται με τις φοβίες του και τοποθετεί εμάς τους θεατές στη θέση αυτών που επικροτούν την αγωνία ενός νέου ανθρώπου, που το μόνο που θέλει είναι να διεκδικήσει τη ζωή, που ποτέ δεν είχε! Κι ας μοιάζει η ζωή του σαν αυτοκίνητο που τρέχει με ταχύτητα απέναντι σε τοίχο. Κι ας είναι προβλέψιμο το τέλος! Άνθρωποι με αξιοπρέπεια είμαστε επειδή δεν αποδεχόμα­στε μοιρολατρικά κάποιος άλλος να διευθύνει τις ζωές μας!

……………………………………………………………………

Τον John Crowley τον γνωρίζουμε από το «Intermission». Είναι μια καλή περίπτωση νέου βρετανού δημιουργού, ακριβώς επειδή, ενώ αναπαράγει συνηθισμένη θεματολογία, προσπα­θεί να μην ακολουθεί την τετριμμένη οδό, που επαναλαμβάνει το σύγχρονο αγγλικό σινεμά. Προσπαθεί να πλησιάσει περισσότερο το ύφος του Free Cinema των αρχών των 1960 και τις πρώτες ταινίες του Stephen Frears, παρά τον Ken Loach κανόνα, που δείχνει να έχει επιβληθεί στον ανεξάρτητο κινηματογράφο της Αλβιόνας.

Η ταινία «Boy A» γυρίστηκε αρχικά για την τη­λεόραση. Ευτυχώς, όμως, οι παραγωγοί της κατάλαβαν γρήγορα πως έχει κινηματογραφική δυναμική, λόγω της οπτικής του Crowley. Το θέμα είναι δυνατό, ένα παιδί έχει μόλις αποφυλακιστεί και προσπαθεί να κάνει μια νέα ζωή, κρύβοντας την ταυτότητα του. Δεν είναι μια ταινία επανέντα­ξης, είναι ένα δράμα ιδιότυπης ενηλικίωσης.

Ο σκηνοθέτης προσπαθεί με φλας-μπακ και μέσα από την σχέση του ήρωα με τον πατέρα του, να αναδείξει τη διάσταση του δράματος, αλλά και να μη το κάνει αφόρητο ψυχολογικά. Με αυτά, όμως, δεν βγαίνουν στην επιφάνεια τα εσωτε­ρικά προβλήματα του ήρωα, δεν εκφράζεται ο πόλεμος των συναισθημάτων του. Πρέπει να περιμένει κανείς, ως την τελευταία σκηνή, για να καταλάβει ότι υπάρχει, καν, πόλεμος εντός του ήρωα και δεν είναι απλά ένα παιδί που παίρνει την ζωή όπως του έρχεται.

Η υπέρβαση γίνεται από την σκηνοθετική μανιέρα του Crowley, που διαχειρίζεται όμορφα τα πλάνα του και πειραματίζεται με την οπτική του. Παίρνει και καλό χέρι βοήθειας από τον φωτογράφο του Rob Hardy, που παίζει με τον κόκκο της εικόνας. Παρότι Αμερικανός, είναι εναρμονισμένος άψογα στο κλίμα ο νεαρός Andrew Garfield, στον πρώτο ρόλο. Η ερμηνεία του κάνει φιλότιμη προσπάθεια να μεταδώσει τα εσώψυχα του ήρωα, που λογικά θα μαθαίναμε καλύτερα, αν διαβάζαμε το βιβλίο του Jonathan Trigell. Καλοί και οι δεύτεροι ρόλοι, με τον Peter Mullan σταθερά υψηλό.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΑΝΩΤΗΣ

ΤΖΟΝ ΚΡΟΟΥΛΙ – ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

The Dangerous Husband (2009), Is There Anybody There? (2008), Boy A (2007), Intermission (2003)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s