Πολιτιστική Ατζέντα Πάτρας 10/10 έως 16/10 2008 (Επιμέλεια:Ισίδωρος Σιδερόπουλος)

 

 

Παρασκευή 10/10/2008

 

Μάρω Δούκα
Μάρω Δούκα

θεατρική ομάδα «Η πρώτη σειρά εξηφανίσθη»: «Roberto Zucco», Bernard-Marie Koltès

Ομάδα «επί δράσει»: «Το καινούριο σπίτι» Κ. Γκολντόνι

Παρουσίαση των δράσεων

του Φορέα Διαχείρισης

Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς

O Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς διοργανώνει την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου και ώρα 8.00 μ.μ. στο ξενοδοχείο Patras Palace (Όθωνος Αμαλίας 15, Πάτρα) εκδήλωση με θέμα «Υγρότοποι Κοτυχίου Στροφυλιάς: Παρόν και μέλλον μιας ιδιαίτερης προστατευόμενης περιοχής».

Κεντρικοί εισηγητές της εκδήλωσης θα είναι:

Δημήτρης Κατσαρός – Πρόεδρος του Δ.Σ. Φορέα Διαχείρισης, με θέμα: «Απολογισμός δράσεων του Φορέα Διαχείρισης».

Θεόδωρος Γεωργιάδης – Καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας Πανεπιστημίου Πατρών, με θέμα: «Η παρακολούθηση ως εργαλείο για τη διαχείριση των οικοσυστημάτων».

Στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί οι βουλευτές του Νομού Αχαΐας και Ηλείας καθώς και εκπρόσωποι φορέων, οικολογικών οργανώσεων των περιοχών αυτών, προκειμένου να καταθέσουν τις απόψεις τους και να ενισχύσουν τις προσπάθειες του φορέα διαχείρισης για την προστασία και την ανάδειξη της περιοχής.

 

Αφορμή για την εκδήλωση αυτή, αποτέλεσε η επιτυχημένη ολοκλήρωση του προγράμματος εθελοντισμού που υλοποιήθηκε την φετινή αντιπυρική περίοδο και θα αποτελέσει  τη βάση για τη συνέχιση του τα επόμενα χρόνια.Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς θα βραβεύσει την Πυροσβεστική Υπηρεσία Λεχαινών, για την άψογη συνεργασία και την αποτελεσματικότητά της κατά τη διάρκεια της φετινής αντιπυρικής περιόδου, καθώς και το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, για τη συμβολή του στη διατήρηση του οικοσυστήματος της προστατευόμενης περιοχής.

 

 Τα έργα δημοσιότητας που υλοποιεί ο Φορέας Διαχείρισης εντάσσονται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον» του  Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης.

 

1η Συνάντηση Πεζογράφων

Βυζαντινό

Ως 12/10

Με στόχο να αποτελέσει η Πάτρα για τρεις ολόκληρες μέρες το επίκεντρο της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Πάτρας, το περιοδικό Διαβάζω και το λογοτεχνικό ηλεκτρονικό περιοδικό Διαπολιτισμός διοργανώνουν την 1η Συνάντηση Πεζογράφων.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί από τις 10 έως τις 12 Οκτωβρίου (από Παρασκευή απόγευμα έως Κυριακή μεσημέρι). Στη διάρκεια των τριών ημερών θα λάβουν χώρα ομιλίες, παρουσιάσεις συγγραφέων, στρογγυλά τραπέζια και ποικίλες άλλες εκδηλώσεις.

Φιλοδοξία της οργανωτικής επιτροπής είναι με τη συνάντηση αυτή να ανοίξει ένας δίαυλος επικοινωνίας με τον κόσμο που βλέπει τον πολιτισμό ως προσφορά και κοινωνικό αγαθό και όχι ως ένα προϊόν εκμετάλλευσης. Παράλληλα, επιθυμεί και επιδιώκει, μέσα από τη συνάντηση αυτή, να γνωρίσει η Πάτρα κορυφαία ονόματα της ελληνικής πεζογραφίας, αλλά και να καθιερώσει έναν καινούργιο θεσμό, ο οποίος χρόνο με το χρόνο θα αναπτύσσεται και θα εκσυγχρονίζεται.

Οι συγγραφείς που συμμετέχουν επιλέγονται από τις μικρές λίστες υποψηφίων των βραβείων του περιοδικού Διαβάζω. Επίσης, θα συμμετέχουν και άλλοι πεζογράφοι, τους οποίους θα εγκρίνει η Οργανωτική Επιτροπή. Να σημειωθεί ότι όλοι οι συγγραφείς που θα λάβουν μέρος και θα παρουσιαστεί το έργο τους στη συνάντηση θα πρέπει να έχουν εκδώσει βιβλίο τη χρόνια που προηγείται της συνάντησης.

Κορυφαία στιγμή του τριημέρου θα είναι το αφιέρωμα σε έναν Έλληνα καταξιωμένο συγγραφέα που θα πραγματοποιηθεί το βράδυ του Σαββάτου.

Στην 1η Συνάντηση Πεζογράφων 2008 θα τιμηθεί για την προσφορά της στην ελληνική λογοτεχνία η συγγραφέας Μάρω Δούκα, την οποία θα παρουσιάσει ο συγγραφέας Κώστας Κατσουλάρης. Η Μάρω Δούκα θα συζητήσει με το κοινό και θα απαντήσει σε ερωτήσεις.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο ξενοδοχείο Βυζαντινό.

Τα βιβλία των τιμώμενων συγγραφέων θα διατίθενται από το βιβλιοπωλείο Discovery Παπασωτηρίου, το οποίο θα έχει και την αποκλειστικότητα της πώλησης στο χώρο των εκδηλώσεων. Οι τιμώμενοι συγγραφείς και τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής θα φιλοξενηθούν από τους διοργανωτές της συνάντησης.

Θέατρο

Ομάδα «επί δράσει»

«Το καινούριο σπίτι» Κ. Γκολντόνι

Αγορά

Ως Κυριακή 12/10

Η θεατρική ομάδα του χώρου έκφρασης «επί δράσει» παρουσιάζει απόψε, αύριο (στις 9.30) και την Κυριακή (στις 8 μ.μ.) στο θέατρο «Αγορά» (Καραϊσκάκη 149) την πρώτη του παραγωγή, ανεβάζοντας το έργο του Κάρλο Γκολντόνι, «Το Καινούριο Σπίτι».

Πρόκειται για μια κωμωδία που σατιρίζει την υποκρισία και το «φαίνεσθαι» των προσώπων που πρωταγωνιστούν σε μια καλοστημένη παράσταση της ίδιας της ζωής τους. Είναι ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο θέατρο και τη ζωή. Ένα έργο στο οποίο δεν μπορείς να διακρίνεις πού σταματάει η αλήθεια και που ξεκινά το θέατρο και αντίστροφα.

Η μετάφραση είναι της Τζένης Μαστοράκη και η σκηνοθεσία των Γιούλης Δούβου- Ζωής Λυμπεροπούλου. Συμμετέχουν: Φώτης Αρταβάνης, Βάσια Βορρίση, Κωνσταντίνα Νταντάμη, Δήμητρα Παναγιωτοπούλου, Σπύρος Πετούσης, Δημήτρης Σιούντας, Όλγα Σωτηροπούλου, Νίκος Τσουρούτας, Φιλιώ Φωτιάδη.

Σάββατο 11/10

Σάββατα της ποίησης

Τηλέμαχος Χυτήρης

Πολύεδρο, 13.00

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης γεννήθηκε το 1945 στην Κέρκυρα. Σπούδασε στην Ιταλία (Φλωρεντία Πίζα) Γεωπονία και Φιλοσοφία. Μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα (1965 – 1970) και στον αντιδικτατορικό αγώνα (1967 – 1974).
Το 1993 εκλέγεται Βουλευτής στη Β΄ περιφέρεια της Αθήνας.

Διετέλεσε Υφυπουργός Προεδρίας, Υφυπουργός Τύπου, Υπουργός Τύπου & Μ.Μ.Ε. και Κυβερνητικός εκπρόσωπος έως το 1996.
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης το 1979 – 1981 διεύθυνε την ετήσια πολιτιστική έκδοση «Χρονικό». Είναι Διευθυντής του πολιτικού περιοδικού «ΕΚΦΡΑΣΗ» από την έκδοσή του.

Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει ξένη λογοτεχνία. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και ανθολογίες. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις «οπτικής ποίησης» στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Είναι παντρεμένος με την Μαρία Φαραντούρη και έχει ένα γιο, τον Στέφανο.

Έργα του:

Ποιήματα Εκ Προμελέτης   ΚΕΔΡΟΣ, 1973

Θέμα   ΠΛΕΘΡΟΝ, 1978

Σα Να Συνέβη    ΝΕΦΕΛΗ, 1986

Το Τέλος Της Ομιλίας    ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 1988

Kαλοκαίρι & Το Τέλος της Ομιλίας    ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2001

Κίτρινη Σκόνη   ΚΕΔΡΟΣ, 2006

Η ποίηση του Τηλέμαχου Χυτήρη

 

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΧΥΤΗΡΗΣ-Κίτρινη Σκόνη

 

 

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης δεν εμποτίζει τα ολιγόστιχα ποιήματά του στα συμφραζόμενα της πολιτικής. Ύστερα από πέντε συλλογές και μία συγκεντρωτική έκδοση, διασώζει το άρωμα του απρόοπτου και του απρόσμενου, χωρίς απολογιστικά να φλυαρεί. Ένα καλβικό τρίστιχο από τη «Λύρα» οδηγεί τον αναγνώστη από την πύλη του υψηλού στο σκηνικό του καθημερινού: «…ωσάν πυρός σταλάγματα / πέφτουσιν εις την θάλασσαν / … διά πάντα ή ώραι». Τρεις ενότητες που αποτελούνται από αριθμημένα με το ελληνικό αλφάβητο ενιαίου ρυθμού στιχουργήματα, υπηρετούν τον χρόνο που φεύγει όχι στο χάσιμό του, αλλά στη μετά ανέμου επιστροφή στην ηλικία την ανήλικη του ποιητικού τοπίου. Ο μοντερνισμός των πρώτων καταθέσεων δεν έχει εκλείψει, είναι παρών μετουσιωμένος στην επαναληπτικότητα της εικονοποιίας της απρόβλεπτης και στην αφαίρεση του ελάχιστου, γιατί η ρητορεία στην αφήγηση προς το περιττό λοξοκοιτάει. Η πολιτική έχει τελειώσει, γιατί η Ιστορία είναι μια έρημος και «Ο χρόνος είναι μια διαφορά ονείρων / Δε γεννηθήκαμε ακόμα». Αυτό το αγέννητο της αίσθησης, προτού γίνει αίσθημα, δηλαδή παρελθόν ζώσας στιγμής, επανέρχεται εξακολουθητικά και δεν ολοκληρώνεται σε συνείδηση, αλλά σε αυτοσυνειδησία του θνητού της ύπαρξης και του μάταιου του συσσωρεύειν. Η γλώσσα είναι το κατάλυμά του, το ενδιαίτημά του, το καταφύγιό του. «Γλώσσα που με ζεις / πες το και στους άλλους».«Ξεφυλλίζοντας…». Με τον Βασίλη Κ. Καλαμαρά
Εφ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, «Βιβλιοθήκη» 19 Μαίου 2006

 

Με μότο τους στίχους από την ωδή Εις Νίκην του Ανδρέα Κάλβου, «ωσάν πυρός σταλάγματα / πέφτουσιν εις την θάλασσαν / δια πάντα η ώραι», η ανωτέρω συλλογή μας μπάζει στο κλίμα της.
Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμά της η λιτότητα. Ύφος λιτό, γραφή λιτή και ακόμα πιο λιτό περιεχόμενο• ποιήματα μικρά σαν «πυρός σταλάγματα», σαν τις ώρες του Κάλβου.

 

Με το εναγώνιο ερώτημα που απευθύνει στο «Ρόδο», στη «Σιγή»¨και στο «Θρόισμα του ανέμου», ο ποιητής αποκαλύπτει την αντίφαση του είναι του, «το πώς» είναι «Κανένας και Θεός». Πίσω από το υπαρξιακό ερώτημα όμως υποφώσκει η ιστορική μνήμη, η ανάμνηση και η αναζήτηση της ρίζας του, ο σκοπός της ζωής, η απώλεια. Εμφανής είναι και η απογοήτευση από το όνειρο και την ελπίδα, αφού «Κάθε ιδέα / Γοητεύει τους αδύναμους / Και φτιάχνει ισχυρούς / Η απουσία της όμως / Ραγίζει το στίχο» (Α’ ζ’).

Γενικά στη συλλογή διαγράφονται αδρομερώς οι γραμμές ενός λιτού τοπίου. Στεριές και θάλασσες, ουράνια σώματα, νύχτα και ημέρα αναφέρονται, χωρίς να μπορούν να δώσουν ένα στέρεο και συγκεκριμένο στίγμα χώρου ή χρόνου. Θα μπορούσε κανείς να επιχειρήσει την εικαστική εκδοχή των ποιημάτων με τη μορφή ιχνογραφημάτων, αφού οι απροσδιόριστες εικόνες, ριγμένες στο χάος της λευκής σελίδας του βιβλίου, μοιάζουν σα να θέλουν να υποβάλλουν την απώλεια, τη σκόνη, τη χαμένη ελπίδα. Αλλιώς το άτομο παραμένει στο κενό, στο χάος του χωροχρόνου.
Χαρακτηριστικό, λοιπόν, της γραφής είναι η απόλυτη λιτότητα. Ο λόγος είναι άλλοτε απρόσωπος και άλλοτε απευθύνεται σε κάποιον άγνωστο αποδέκτη. Άλλοτε σε πρώτο πρόσωπο, άλλοτε σε τρίτο. Γεγονός πάντως είναι ότι ο ποιητής αποφεύγει τον σύνθετο λόγο. Οι στίχοι, κάποτε μονολεκτικοί, στέκουν μόνοι, οι φράσεις μόνες κι αυτές, απόλυτες. Δεν υπάρχουν σύνδεσμοι, καμιά πρόταση δεν υποτάσσεται σε άλλη, καμιά δεν είναι κύρια, καμιά δευτερεύουσα, αλλά όλες μαζί, ισοδύναμες, καταγράφουν αισθήσεις και αισθήματα, διαθέσεις και σκέψεις. Η χαλαρή αυτή σχέση μορφής και περιεχομένου φαίνεται ότι έρχεται να υποβάλλει στον αναγνώστη τη διάθεση του γράφοντος.

Η λέξη συχνά ξεφεύγει από την τρέχουσα και καθημερινή. Σαν κατάλοιπο κι αυτή του ωραίου χαμένου ονείρου αναδύεται από το βάθος της δικής της ιστορίας για να αναδείξει τη δική της μοναξιά. Τέτοια δείγματα αποτελούν οι λέξεις: «λαλέοντα», «ενυπνιόντες», «ψιχία τετριμμένα». Έτσι όλοι οι στίχοι μοιάζουν με ψήγματα του ματαιωμένου νεανικού ονείρου που κατέληξαν στοχασμοί. Στοχασμοί στην επιφάνεια, σκέψεις πάνω στα πράγματα της ζωής, απώλειες, διαψεύσεις, σκόνη του καιρού που έρχεται να θολώσει τα πάντα. Ωστόσο, κάπου-κάπου διαφαίνονται μερικές ρωγμές ανάσας ή φωτός. Τελική κατάληξη, η παραδοχή της ανεπάρκειας να πραγματώσει κανείς το όνειρο, «η έτοιμη γλώσσα δεν ξέρει να μιλά».

Από τη λιτότητα του περιεχομένου στην άκρα λιτότητα του ύφους»
Του Γιάννη Παπακώστα, Περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ – ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ, Απρίλιος 2007

 

Από το βιβλίο Το Τέλος Της Ομιλίας

Τ’ άνθος
Τ’ άγριο της πλάγιάς
ποτέ δε θάκοβα εγώ
εσείς το χαλάσατε
και τώρα το κρατάτε φρέσκο, λέτε
στ’ ανθογυάλι
αυταπάτες
τ’ άνθος πέθανε
να το ξέρετε
κι είναι άχρηστο
και βλαβερό θάλεγα
νάχετε για στολίδι
ένα νεκρό.

 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΜΑ

 

 

Έζησε μες πέθανε
έζησε μες το γραφείο του πέθανε
έχοντας πέθανε
έζησε μία φωτογραφία πέθανε
έζησε πέθανε

 

Θάλασσα στον τοίχο.

 

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

 

Τα ειπωμένα είναι τρύπες
Ηχούν
Όταν σκοτεινιάζει
Αυτή η βουή
Κι ένας αέρας εξολοθρευτής
Σηκώνει χώματα και πέτρες
Ζω του φιδιού τη σφιχτή ζωή
Δεν μιλώ πιά
Ώσπου το στόμα
Να γεμίσει φύλλα.

 

 

Λονδίνο, 1984-85

Θεατρική ομάδα

«Η πρώτη σειρά εξηφανίσθη» 

«Roberto Zucco», Bernard-Marie Koltès

Πολιτεία, 21.00, 23.00

Η θεατρική ομάδα «Η πρώτη σειρά εξηφανίσθη»  παρουσιάζει στον Πολυχώρο Τέχνης & Πολιτισμού ¨Πολιτεία¨ το έργο του BernardMarieKoltès RobertoZucco (Ρομπέρτο Τσούκκο),το Σάββατο 11 και την Κυριακή 12 Οκτωβρίου.

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):

 Παλαιολόγος Χαλίδας, Δημήτρης Τζαβάρας, Φένια Σχοινά, Απόστολος Τσέφος, Σόφι Σαϊτάκη, Αναστασία Σπάνθη, Λάμπρος Αραπάκος, Σεβαστή Μανδραγού, Άγγελος Δημακόπουλος

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης

Σκηνοθεσία : Συγκλητική Βλαχάκη

Σκηνικά : Μαρία Βασιλάκη

Κοστούμια: Κατερίνα Δίπλα

Μουσική : Σάκης Μπάστας

Φωτισμοί : Νίκος Σωτηρόπουλος

Φωτογράφος Παράστασης: Βασίλης Σπύρου

«Τον φετινό Φεβρουάριο (Φεβρουάριος 1988), είδα, τοιχοκολλημένη στους διαδρόμους του μετρό, την επικήρυξη με την οποία καταζητούσαν τον δολοφόνο ενός αστυνομικού. Είχα γοητευτεί από το πρόσωπο που έδειχνε η φωτογραφία. Λίγο καιρό αργότερα, βλέπω στην τηλεόραση το ίδιο αγόρι που, πριν καλά καλά φυλακιστεί, δραπέτευε μεσ’ απ’ τα χέρια των φρουρών του, ανέβαινε πάνω στην στέγη της φυλακής και προκαλούσε τον κόσμο.

Τότε άρχισα να ενδιαφέρομαι πολύ σοβαρά γι’ αυτή την ιστορία. Το όνομά του ήταν Roberto Succo: είχε σκοτώσει τους γονείς του σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έπειτα ‘’λογικεύτηκε’’ πάλι ως τα εικοσιπέντε του, απότομα για άλλη μια φορά ‘’εκτροχιάζεται’’, σκοτώνει έναν αστυνομικό, επί πολλούς μήνες επιδίδεται σε πράξεις βίας, σε συλλήψεις ομήρων, φόνους, εξαφανίσεις μέσα στη φύση, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος ήταν ακριβώς ο δράστης.

Μετά, ύστερα απ’ την παράσταση που έδωσε πάνω στις στέγες, κλείνεται στο ψυχιατρικό νοσοκομείο και αυτοκτονεί με τον ίδιο τρόπο που είχε σκοτώσει τον πατέρα του. Μια απίστευτη διαδρομή, ένα μυθικό πρόσωπο, ένας ήρωας σαν τον Σαμψών ή τον Γολιάθ, τέρατα δυνάμεως, που τελικά σωριάζονται καταγής από ένα πετραδάκι ή από μια γυναίκα· είναι η πρώτη φορά που εμπνέομαι απ’ αυτό που ονομάζουμε γεγονός του αστυνομικού δελτίου, όμως αυτό εδώ δεν είναι ένα τέτοιο γεγονός»

Εφημ.  LeMonde, 28/9/1988

Από συνέντευξη του BernardMarie Koltès.

Γιατί αυτό το παιδί, τόσο φρόνιμο επί εικοσιτέσσερα χρόνια, στα καλά καθούμενα τρελάθηκε? Πώς έγινε κι εκτροχιάστηκες, Ρομπέρτο?

O BernardMarie Koltès γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1948 στο Metz  το οποίο εγκαταλείπει σε ηλικία 17-18 ετών και από τότε ταξιδεύει αδιάκοπα. Σύμφωνα με τον ίδιο, θέατρο παρακολούθησε για πρώτη φορά στην ηλικία των 22 και εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ που στρώθηκε αμέσως στο γράψιμο. Τα έργα του –εκτός από το RobertoZucco – πρόλαβε να τα δει στη σκηνή , κυρίως σε σκηνοθεσίες του Patrice Chéreau, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό. Το RobertoZucco, κύκνειο άσμα του Koltès, γράφτηκε με αφετηρία ένα πραγματικό πρόσωπο κι ενώ ο συγγραφέας όδευε προς τον θάνατο. Ο  BernardMarie Koltès έφυγε στις 15 Απριλίου 1989. Στις 12 Απριλίου 1990 δόθηκε η παγκόσμια πρεμιέρα του RobertoZuccoστο θέατρο Schaubühne, σε σκηνοθεσία Peter Stein.

«Δοκιμάστε να με φτάσετε, δεν θα τα καταφέρετε· δοκιμάστε να με πληγώσετε: όταν το αίμα κυλήσει, ε λοιπόν, θα κυλήσει κι απ’ τις δυό μεριές και, αναπόδραστα, το αίμα θα μας ενώσει, όπως δύο ινδιάνους, μπροστά στη φωτιά, που ανταλλάσουν το αίμα τους ανάμεσα στα άγρια ζώα. Δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει αγάπη. Όχι, τίποτα δεν θα μπορέσετε να φτάσετε που δεν το έχει φτάσει ήδη κάποιος, αφού ένας άνθρωπος πρώτα πεθαίνει, μετά ψάχνει να βρει τον θάνατό του και τον συναντά εντέλει, κατά τύχη, πάνω στην τυχαία διαδρομή από ένα φως σ’ ένα άλλο φως, και λέει: ώστε, αυτό ήταν όλο.»

Απόσπασμα από το έργο του BernardMarie Koltès

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι.

Κρατήσεις: 6946956889

 

Φεστιβάλ ΕΑΑΚ

Συναυλία

Διονύσης Τσακνής

Κάστρο, 22.00

 

Κυριακή 12/10

Παιδικό Θέατρο

«Το αηδόνι του αυτοκράτορα», Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Πάνθεον, 11.30 & 17.30

 

Οι Θεατρικές Επιχειρήσεις ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ παρουσιάζουν :

«ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ»

Γραμμένο πριν από ενάμιση αιώνα, εξακολουθεί να εντυπωσιάζει τους φίλους του καλού θεάτρου. Το κορυφαίο παραμύθι – αριστούργημα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν θα έχουν την ευκαιρία να το παρακολουθήσουν μικροί και μεγάλοι στο

ΚΙΝ/ΘΕΑΤΡΟ  « Village ΠΑΝΘΕΟΝ» στην  Πάτρα για δύο Κυριακές !

Την    ΚΥΡΙΑΚΗ  12  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ & την    ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 

Η παράσταση ανεβαίνει κάτω από τις οδηγίες κορυφαίων συντελεστών όπως:

του ΧΑΡΗ ΡΩΜΑ ο οποίος καθοδήγησε τους ηθοποιούς σκηνοθετικά

του ΓΙΑΝΝΗ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ που έντυσε μουσικά την παράσταση,

του ΦΩΤΗ ΜΕΤΑΞΟΠΟΥΛΟΥ που έδωσε το κινέζικο χορευτικό ρυθμό,

της ΣΗΛΙΑΣ ΔΕΜΙΡΗ η οποία δημιούργησε τα 20 εντυπωσιακά κοστούμια εποχής,

ενώ η θεατρική διασκευή είναι του ΜΑΝΟΥ ΒΕΝΙΕΡΗ. 

Στο ρόλο του Αυτοκράτορα πρωταγωνιστή ο ΜΑΡΙΟΣ ΙΟΡΔΑΝΟΥ

& 8 ακόμα ηθοποιοί από το θέατρο και την τηλεόραση.

Η ιστορία του παραμυθιού εκτυλίσσετε στην εξωτική Κίνα. Ένα αληθινό και ένα ψεύτικο αηδόνι συμβολίζουν αντίστοιχα, την αλήθεια και το ψέμα της ζωής μας. Το δεύτερο μπορεί κάποιες φορές να φαίνεται ομορφότερο. Τα αισθήματα, οι σκέψεις  και το πνεύμα μας, όμως, είναι αληθινά και πρέπει να είναι πάντα αυτά που διαλέγουμε. Την πραγματική ομορφιά , εξάλλου , δεν μπορούμε ποτέ να την δούμε με τα μάτια μας…».

 

Πρωταγωνιστούν :

Μάριος Ιορδάνου    (Αυτοκράτορας),

Κώστας Μπακάλης    (Αυλάρχης),

Στέλλα Μπονάτσου    (Αηδόνι),

Κατερίνα Αναστασίου    (γυναίκα Αυλάρχη )

Νίκος Τσάκωνας    (ωρολογοποιός),

Αννα Μιχελή    (υπηρέτρια),

Πάνος Βλάχος    (αρχιμουσικός),

Βίκυ Χαντζή    (φίλη αηδονιού).

 

Σκηνοθεσία: Χάρης Ρώμας

Μουσική  : Γιάννης Ζουγανέλης

Χορογραφίες: Φώτης Μεταξόπουλος

Θεατρική Διασκευή: Μάνος Βενιέρης

Κοστούμια : Σήλια Δεμίρη

Σκηνογράφος: Έλενα Νικηφόρου

Φωτισμοί : Γιώργος Βαζαίος

Μακιγιαζ :  Αιμιλία Χριστοπούλου

 

Εγκαίνια

Έκθεση φωτογραφίας

Ιωάννη Γρηγοριάδη

«από το εμείς στο εγώ»

Σκούφοι

Η έκθεση φωτογραφίας του Ιωάννη Γρηγοριάδη με θέμα «από το εμείς στο εγώ» φιλοξενείτε στο εστιατόριο «Σκούφοι» το οποίο βρίσκεται Ηρώων Πολυτεχνείου 75 από τις 12 Οκτωβρίου μέχρι και τις 2 Νοεμβρίου.

Ένας ζεστός χώρος αγκαλιάζει τις φωτογραφίες της έκθεσης προσφέροντάς σας την δυνατότητα να απολαύσετε γλυκό κρασί και εξαιρετικά εδέσματα.

Το εστιατόριο παραμένει ανοικτό και σας περιμένει από της 10.00 το πρωί έως αργά το βράδυ για να συνδυάσετε δύο εξαιρετικές τέχνες: τη Μαγειρική και τη Φωτογραφία.

«από το εμείς στο εγώ»

Στην γραμμή η οποία συνδέει τον ξεχωριστό εαυτό μας με την μάζα του κόσμου κάθε στιγμή αλλάζουμε θέση και κάθε στιγμή νοσταλγούμε μια άλλη θέση.

Από την εξέχουσα πρώτη θέση μέχρι μια ασήμαντη θέση ανάμεσα στον όχλο ο οποίος ακολουθεί κανόνες διεκδικούμε και εμείς την θέση μας.

Χωρίς όμως να θέλουμε να χάσουμε τα προτερήματα και τις ευκολίες που μας παρέχονται από την θέση την οποία πρόκειται να αφήσουμε….

 

Θεατρική ομάδα

«Η πρώτη σειρά εξηφανίσθη» 

«Roberto Zucco», Bernard-Marie Koltès

Πολιτεία,21.00

 

Δευτέρα 13/10

Υποδοχή πρωτοετών

φοιτητών ΤΕΕΑΠΗ

Συνεδριακό ΑΕΙ, 12.00-14.00

 

Βιβλιοπαρουσίαση

Γιάννη Βούλγαρη

«Η Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποίηση»

Πολύεδρο, 20.30

 

Το Πολύεδρο και οι εκδόσεις Πόλις παρουσιάζουν το βιβλίο του Γιάννη Βούλγαρη

«Η Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποίηση»

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Κώστας Μάρκου, επίκουρος καθηγητής του Παν/μίου Πατρών, Κώστας Ραβάνης, Αντιπρύτανης Παν/μίου Πατρών και Γιάννης Βούλγαρης, αναπληρωτής καθ. Πάντειου Πανεπιστημίου.

Το 1985 αναγγέλλεται το «τέλος της Μεταπολίτευσης» και, από τότε, η αναγγελία επαναλαμβάνεται τακτικά, διαψεύδοντας τις προηγούμενες. Και όμως,πράγματι, η «Ελλάδα της Μεταπολίτευσης» έχει τελειώσει αρκετές φορές από τότε. Το 1985 έληξε και στην Ελλάδα το παράδειγμα που βασιζόταν στον εκτεταμένο κρατικό

παρεμβατισμό και στην «κεϋνσιανή ορθοδοξία», για να αντικατασταθεί βαθμιαία από τη «φιλελεύθερη ορθοδοξία».Το 1989, με την καθιέρωση της ιδιωτικής τηλεόρασης,άλλαξαν ο τρόπος διαμόρφωσης της «κοινής γνώμης» και της «πολιτικής ατζέντας».Τα κόμματα έπαψαν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 άλλαξαν τα ιδεολογικά μέτωπα στη δημόσια σφαίρα, καθώς ήρθε σε πρώτο πλάνο η ανάγκη ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και το ευρώ. Παράλληλα, εξαντλήθηκε η ανοδική και ομόρροπη κοινωνική δυναμική των μεσοστρωμάτων τα οποία σχηματίστηκαν στη διάρκεια του αναπτυξιακού κύκλου που άρχισε τη δεκαετία του 1960. Ένα τμήμα αυτών των μεσοστρωμάτων αναπαράγει όλο και δυσκολότερα το κοινωνικό του status. Ένα άλλο, αντιθέτως, συνεχίζει δυναμικότερα, καθώς συνδέεται με τη διεθνή αγορά και τη χρηματιστηριακή οικονομία. Οι πολιτικές επιπτώσεις της νέας κατάστασης είναι σημαντικές και σχετίζονται με την ικανότητα μεταρρυθμίσεων που δείχνει (ή δεν δείχνει) η Ελλάδα.

Συναυλία για τον καρκίνο

του μαστού

«ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ», Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού, σε συνεργασία με τον Όμιλο Ερασιτεχνών της Πατραϊκής Μαντολινάτας

Συνεδριακό ΑΕΙ, 20.00

 

Art Cinema

Κινηματογραφική Λέσχη

«Αναζητώντας ένα φιλί τα μεσάνυχτα», Άλεξ Χόλντριτζ

Ιντεάλ, 20.30, 22.30

 

Τρίτη 14/10

Συναυλία

Ορχήστρας Πατρών

Συνεδριακό ΑΕΙ, 21.00

Με την καθοδήγηση του διακεκριμένου αρχιμουσικού και διευθυντή της Ορχήστρας της Λυρικής Σκηνής Ηλία Βουδούρη θα δώσει τη δεύτερη συναυλία της για τη φετινή σεζόν η Ορχήστρα Πατρών.

Η συναυλία,που διοργανώνεται από τη ΔΕΠΑΠ στο πλαίσιο δράσεων της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων, θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 14 Οκτωβρίου και ώρα 21.00 στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών και το ρεπερτόριο περιλαμβάνει κορυφαία έργα που υπογράφουν διάσημοι κλασικοί μουσουργοί εξασφαλίζοντας ένα υψηλότατο επίπεδο αισθητικής και ποιότητας. Θα ακουστούν έργα των Georg Friedrich Handel(1685-1759), Antonio Vivaldi(1678-1741) και Dmitri Shostakovich(1906-1975) καλύπτοντας ένα ευρύ χρονικό φάσμα δημιουργίας.

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας δεσπόζουν οι οβερτούρες και οι άριες από πασίγνωστα έργα του λυρικού ρεπερτορίου όπως την “Arianna in Creta”(Αριάδνη στην Κρήτη), τον “Giulio Cesare”(Ιούλιο Καίσαρα), τον “Tamerlano”(Ταμερλάνο) του Handel, αλλά και τον “Giustino” του Vivaldi.Ως σολίστ θα εμφανιστεί ο εξαιρετικός κόντρα τενόρος Νίκος Σπανός, ο οποίος έχει συνεργαστεί με την Ορχήστρα Πατρών στη βραβευμένη δισκογραφική δουλειά με την όπερα του VivaldiTamerlano”, που καταξιώθηκε διεθνώς.

Το αναλυτικό πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής:

ΜΕΡΟΣΑ

Georg Friedrich Händel (1685-1759)

-Arianna in Creta, Ouverture

 

Antonio Vivaldi (1678-1741)

-Giustino, άρια του Anastasio

“Vedrò con mio diletto”

 

Georg Friedrich Händel (1685-1759)

-Serse, άρια του Arsamene

“Amor, tiranno”

 

-Giulio Cesare, Ouverture

 

-Giulio Cesare, άρια του Sesto

“Svegliatevi nel core”

 

-Giulio Cesare, άρια του Cesare

“Dall’ ondoso periglio”

 

-Tamerlano, άρια του Andronico

“Benchè mi sprezzi”

 

– Tamerlano, άρια του Tamerlano

A dispetto

Σολίστ : Νίκος Σπανός (Κόντρα τενόρος)

 

ΜΕΡΟΣ Β’

Dmitri Shostakovich (1906-1975)

Κουαρτέτο εγχόρδων αρ.9, op.117

(Προσαρμογή και μουσική επεξεργασία για ορχήστρα εγχόρδων : Ηλίας Βουδούρης)

Moderato con moto

Adagio

Allegretto

Adagio

Allegro

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ

Georg Friedrich Händel

Επίσημος συνθέτης του βασιλικού στέμματος της Αγγλίας από το 1713, ο Händel θα παραμείνει στη χώρα αυτή ως το θάνατό του. Ιδρύει το 1719 την πρώτη βασιλική ακαδημία της μουσικής την οποία διαλύει εννέα χρόνια μετά κάτω από την πίεση των διενέξεων και της επιτυχίας της Beggar’s opera του Pepusch που διακωμωδεί την opera seria, την όπερα δηλαδή με σοβαρό θέμα. Ακολουθούν δύο ακαδημίες και μια παραγωγικότατη περίοδος κατά την οποία αφιερώνεται κυρίως στις φόρμες της όπερας και του ορατόριου.

Επηρεασμένος από τους ιταλούς (Scarlatti, Corelli), τους γάλλους (Lully, Rameau, Delalande) και τον άγγλο Buxtehude, ο Hδndel συνέθεσε 40 όπερες, 28 ορατόρια, μουσική δωματίου, κοντσέρτα. Όλες του οι όπερες ανήκουν στην κατηγορία της opera seria και οι βασικοί αντρικοί ρόλοι μοιράζονται σε ψηλές φωνές (καστράτι ή γυναίκες) ενώ τα ορατόρια του είναι γραμμένα με θεατρικό πνεύμα.

Οι όπερες Ταμερλάνος και Ιούλιος Καίσαρας ανήκουν στη μέση περίοδο του συνθέτη, γραμμένες και οι δύο το 1724. Η όπερα Η Αριάδνη στην Κρήτη γράφτηκε δέκα χρόνια αργότερα (1734) ενώ Ο Ξέρξης αποτελεί μία όψιμη όπερα του συνθέτη, ξεχασμένη επί 250 χρόνια και η οποία έγινε γνωστή στο αγγλικό κοινό το 1985 με την ευκαιρία του εορτασμού των 300 χρόνων από τη γέννηση του Händel.

Antonio Vivaldi

Η συμβολή του Vivaldi σε είδη της ενόργανης μουσικής της περιόδου του μπαρόκ, όπως το κοντσέρτο και η σονάτα, υπήρξε τόσο σημαντική, που επισκίασε σε μεγάλο βαθμό την αποτίμηση της υπόλοιπης παραγωγής του, στον τομέα της φωνητικής (εκκλησιαστικής και κοσμικής) μουσικής. Στην ιστορία της όπερας, ειδικότερα, το όνομά του ελάχιστα αναφέρεται, παρ’ ότι σήμερα μας είναι γνωστές τουλάχιστον 50 οπερατικές παραγωγές, από το 1713 έως το 1739, για τις οποίες ο Vivaldi συνέθεσε μουσική,κατ’αποκλειστικότητα ή – πράγμα σύνηθες τότε – σε συνεργασία με άλλους μουσικούς. Το γεγονός μάλιστα ότι πολλές από τις όπερες αυτές δεν γράφηκαν για θέατρα της Βενετίας, στην οποία ο Vivaldi δραστηριοποιείτο κατά κύριον λόγο (ακόμη και ως ιμπρεσάριος, στο θέατρο Sant’Angelo), αλλά για παραστάσεις σε πόλεις όπως η Βιτσέντσα, η Φλωρεντία, η Μάντουα, το Μιλάνο, η Ρώμη, η Βερόνα και ακόμη η Πράγα και το Άμστερνταμ, καταδεικνύει ότι η φήμη του ως συνθέτη όπερας δεν υπολειπόταν τότε σημαντικά της διεθνούς αναγνώρισής του ως μείζονος δημιουργού ενόργανης μουσικής.

Dmitri Shostakovich

Ακέραιος, ο Shostakovich υπήρξε ο πιο σοβιετικός μουσικός του αιώνα μας σε ένα τουλάχιστον σημείο: ακολούθησε την πορεία της Σοβιετικής ένωσης μέσα από τα σπλάχνα της και υπήρξε ο πιο ειλικρινής και κοπιώδης εκφραστής των κοινωνικοπολιτικών ανακατατάξεών της. Παρόλα αυτά κατηγορήθηκε πολλές φορές εκ των έσω για υπερβολικό φορμαλισμό και πολλά ήταν τα έργα του που λογοκρίθηκαν με αποτέλεσμα να παιχθούν για πρώτη φορά μετά το θάνατο του Στάλιν (1953).

Το κουαρτέτο εγχόρδων είναι μια από τις κυριότερες μουσικές φόρμες και απέκτησε την οριστική μορφή του κατά τον 18ο αιώνα. Μεγαλύτερος τεχνίτης του, ο Josef Haydn (1732-1809) με μια παραγωγή 70 περίπου κουαρτέτων (ο Mozart 23, o Beethoven 16, o Brahms 3). Ιδιαίτερα δύσκολη φόρμα, αναγκάζει το συνθέτη να «απογυμνωθεί» μπροστά στο μικρό αριθμό των οργάνων, δίχως να μπορεί να κρύψει τυχόν ατέλειες ή ατυχείς εμπνεύσεις πίσω από ογκώδη ορχηστρικά εφέ. Για πολλούς η μουσική ευφυΐα του Beethoven αποδεικνύεται πολύ περισσότερο στα κουαρτέτα του παρά στις συμφωνίες του.

Ο Shostakovich συνέθεσε το κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 9 σε μι ύφεση μείζονα τον Μάιο του 1964. Αποτελείται από 5 συνεχή μέρη. Στο Moderato con moto της αρχής, το πρώτο θέμα εκτελείται από τα πρώτα βιολιά ενώ το δεύτερο από τα βιολοντσέλα, υποστηριζόμενο από τις συγκοπές των υπόλοιπων οργάνων. Μια νότα στις βιόλες συνδέει αυτό το μέρος με το Adagio που ακολουθεί σε φα δίεση μινόρε και στο οποίο ξεδιπλώνεται η λυρική μελωδία του δεύτερου μέρους. Το έργο τελειώνει με το Allegro, γεμάτο ένταση και αντιθέσεις.  

 

ΗΛΙΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

Ο Ηλίας Βουδούρης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο «Ελληνικό Ωδείο» Αθηνών. Το 1983, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του της Διεύθυνσης Ορχήστρας στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου (HOCHSCHULE DER KUNSTE–BERLIN), παίρνει το δίπλωμά του Αρχιμουσικού. Καθηγητές του υπήρξαν: ο γνωστός μαέστρος της Όπερας του Βερολίνου  HANS-MARTIN RABENSTEIN και ο MILAN HORVAT στα θερινά τμήματα της Μουσικής Ακαδημίας «MOZARTEUM» του Σάλτσμπουργκ. Για αρκετό διάστημα υπήρξε μαέστρος της συμφωνικής ορχήστρας της Ακαδημίας του Βερολίνου.

Μετακαλούμενος στο εξωτερικό έχει διευθύνει  μέχρι σήμερα γνωστές ορχήστρας στη Γερμανία (Συμφωνική Ορχήστρα Βερολίνου – SOB, Φιλαρμονική Ορχήστρα του Αουγκσμπουργκ), Αυστρία (Συμφωνική Ορχήστρα του MOZARTEUM), Τουρκία (Φιλαρμονική Ορχήστρα Κων/λης), Βουλγαρία (Κρατική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Σόφιας και Ορχήστρα της Κρατικής Όπερας της Σοφίας),  Ιταλία (Ρώμη – σειρά παραστάσεων στην Όπερα της Ρώμης και Παλέρμο – Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής), Γαλλία (Φιλαρμονική Ορχήστρα του Στρασβούργου), Ισραήλ (Τελ Αβίβ – Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ), Ουγγαρία (Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βουδαπέστης), Πορτογαλία (Λισσαβόνα – Καμεράτα Cascais e Oeiras), Ρωσία (Ορχήστρα Κρατικής Όπερας της Μόσχας), Ουρουγουάη (Συμφωνική Ορχήστρα του Sodre Μοντεβιδέο), Κίνα (Συμφωνική Ορχήστρα του Πεκίνου).

Από το 1984 συνεργάζεται ανελλιπώς με όλες τις ελληνικές ορχήστρες (Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, Δημοτική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Ορχήστρα Δήμου του Πειραιά, Εναρμόνια Ορχήστρα Αθηνών, Ελληνική Καμεράτα) και στο ενεργητικό του καταγράφονται τακτικές εμφανίσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, σε παραγωγές όπερας και σε συναυλίες στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

 Ως μόνιμος αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από το 1987 έως σήμερα έχει διευθύνει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό γνωστές όπερες του διεθνούς ρεπερτορίου (περίπου 60) καθώς και τα γνωστότερα συμφωνικά έργα και ορατόρια από την κλασσική, ρομαντική και σύγχρονη δημιουργία.

 Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορήσει σε CD συνεργασίες του με την Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ (ΕΜΙ) και με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (LEGEND).

          Στις δραστηριότητές του περιλαμβάνονται επίσης πολλές ηχογραφήσεις για την ελληνική ραδιοφωνία και τηλεόραση.

          Από το 1999 κατέχει και την θέση του Διευθυντή της Ορχήστρας της Λυρικής Σκηνής.

ΝΙΚΟΣ ΣΠΑΝΟΣ

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΠΑΝΟΣ σπούδασε τραγούδι με την Ελένη Λιώνα και τον Άρη Χριστοφέλλη. Συνέχισε τις σπουδές του στο University of Maryland School of Music στις Η.Π.Α. με καθηγήτρια τη Linda Mabbs ως υπότροφος του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» Αθηνών (υποτροφία «Αλεξάνδρα Τριάντη», 2000) και του Πανεπιστημίου, απ’ όπου αποφοίτησε με Master’s Degree στον τομέα Voice / Opera Performance. Υπήρξε ενεργό μέλος σεμιναρίων με επιφανείς καθηγητές (Kurt Equiluz, Delores Ziegler, Anna Tomowa – Sintow, Michael Chance). Έχει διακριθεί για τη συμμετοχή του σε όπερες, ορατόρια και ρεσιτάλ. Έχει συνεργαστεί επανειλημμένα με την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, τα Μουσικά Σύνολα της Ε.Ρ.Τ., την Bach Sinfonia (Η.Π.Α.) καθώς και με μικρότερα σύνολα παλιάς μουσικής στην Ελλάδα και τις Η.Π.Α. Από το 2002 είναι τακτικός συνεργάτης των ελληνικών baroque ensemble “Ex Silentio” και “Latinitas nostra”. Το Νοέμβριο του 2002 βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής με Τιμητική Διάκριση ως «Καλύτερος Νέος Τραγουδιστής της χρονιάς» για την ερμηνεία του στο ρόλο του Αρσαμένη («Ξέρξης», Ε.Λ.Σ.), ενώ το φθινόπωρο του 2006 απέσπασε το Α΄ Βραβείο στον πανελλήνιο Διαγωνισμό Λυρικού Τραγουδιού της «ΤΕΧΝΗΣ». Επιπλέον, έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις όπερας του Händel («Ορέστης», 2004 και «Ταμερλάνος», 2006) από τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία MDG.

 

Τετάρτη 15/10

Κινηματογραφική Λέσχη

«Ανταύγειες σε χρυσά μάτια», Τζον Χιούστον    

Village Cinemas – Πάνθεον, 20.15 & 22.30

 

Μουσικο-χορευτική εκδήλωση

Λαϊκή Ορχήστρα Πατρών & Χορευτικό Τμήμα Πολιτιστικών Ομάδων φοιτητών του Π.Π.

«Θύμησες»

Συνεδριακό ΑΕΙ, 20.00

 

Πέμπτη 16/10

Διάφανο Θέατρο

«Οι δούλες», Ζαν Ζενέ

Αγορά, 21.30

 

Έκθεση

«Φωτογραφίζοντας… σαν σινεμά»

Ιντεάλ

Ως 11/10

 

Έκθεση Παιδικών Τμημάτων

Εικαστικού Εργαστηρίου

Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο

Ως 30/10

 

Έκθεση ζωγραφικής

συλλογής Δημοτικής Πινακοθήκης

Δημοτική Πινακοθήκη

 

Γιώργου Μαραζιώτη

«in side»

 

Παλαιό Παντοπωλείο 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s